Demesmaekeryt
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2Cu5(UO2)2(SeO3)6(OH)6·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3–4[1] |
| Łupliwość |
brak[1] |
| Pokrój kryształu |
wydłużony, spłaszczony[1], tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przeświecający, nieprzezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
trójskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pinakoidalna[1] |
| Gęstość |
5,28 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona, brązowawa, żółtawa[1] |
| Rysa |
zielona |
| Współczynnik załamania |
1,835–1,910 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,075[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X' = żółtozielony; Y' = brązowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.JJ.20[1] |
Właściwości
Krystalizuje w układzie trójskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym[3], wydłużonym i spłaszczonym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do nieprzezroczystego oraz radioaktywnym[1][2]. Posiada zieloną rysę[3].
Występowanie
Występuje w utlenionych częściach złóż miedziowo-kobaltowych bogatych w selen[2]. Towarzyszą mu głównie chalkomenit, cuproskłodowskit, kasolit, uranofan, malachit, guilleminit, derriksyt, digenit, marthozyt, kobaltomenit, brochantyt oraz vandenbrandeit[1][2]. Spotykany jedynie w Czechach (Kraj ołomuniecki), DRK (Lualaba) i Hiszpanii (Katalonia)[1].
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 Demesmaekerite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2026-02-04] (ang.).
- 1 2 3 4 5 https://www.handbookofmineralogy.org/pdfs/demesmaekerite.pdf
- 1 2 BORNET Rémi, Demesmaekerite - Encyclopedia [online], Le Comptoir Geologique - Minerals, Fossils and Gemstones for sale [dostęp 2026-02-04] (ang.).