Vandenbrandeit

Vandenbrandeit

okaz z DRK
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Cu(UO2)(OH)4[1]
Twardość w skali Mohsa	4[1]
Łupliwość	doskonała[1]
Pokrój kryształu	listewkowy, płytkowy, masywny[1]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[1]
Układ krystalograficzny	trójskośny[1]
Klasa krystalograficzna	pinakoidalna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1]
Gęstość	5,03 g/cm3[1]
Właściwości optyczne
Barwa	ciemnozielona, czarnozielona, niebieskawozielona[1]
Rysa	zielona[1]
Połysk	szklisty, półszklisty, tłusty[1]
Współczynnik załamania	1,765–1,80 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,035[1] pleochroizm: widoczny; X = niebieskozielony; Z = żółtozielony[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	4.GB.45[1]

Vandenbrandeit – bardzo rzadki minerał z klasy tlenków^[1].

Nazwa została nadana na cześć belgijskiego geologa Pierre'a Van den Brande'a, odkrywcy złoża uranu w Demokratycznej Republice Konga^[2][1].

Krystalizuje w układzie trójskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju listewkowym, płytkowym i masywnym^[3][1]. Występuje w skupieniach włóknistych lub płytkowych^[2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego i kruchym^[1]. Posiada zieloną rysę i szklisty, półszklisty bądź tłusty połysk^[1]. Jest minerałem radioaktywnym^[1].

Występuje w strefie utleniania hydrotermalnych złóż uranu bogatych w miedź^[3][1]. Towarzyszą mu najczęściej malachit, chalkozyn, chalkopiryt, uraninit, uranofan, goethyt, swamboit, cuproskłodowskit, guilleminit, kasolit, rutherfordyn, szoepit, digenit, skłodowskit oraz torbernit^[3][4][1].

Występuje jedynie w Brazylii, Czechach, DRK, we Francji i Anglii^[1].