Ingvild Synnøve Midtskogen

Ingvild Synnøve Midtskogen
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

21 grudnia 2007
Bærum

Klub

Try IL

Debiut w PŚ

3 grudnia 2022 w Lillehammer (40. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

2 grudnia 2023 w Lillehammer (22. miejsce)

Rekord życiowy

220 m na Vikersundbakken w Vikersund (21 marca 2026)[1]

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Skoki narciarskie
Mistrzostwa świata
złoto Trondheim 2025 norm. druż.
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Lake Placid 2025 indywidualnie
srebro Lillehammer 2026 indywidualnie
Igrzyska olimpijskie młodzieży
srebro Pjongczang 2024 druż. miesz.
brąz Pjongczang 2024 indywidualnie
Inne nagrody
Letni Puchar Interkontynentalny
brąz 3. miejsce
2023[a]

Ingvild Synnøve Midtskogen (ur. 21 grudnia 2007 w Bærum[2]) – norweska narciarka uprawiająca kombinację norweską oraz skoki narciarskie. Reprezentantka klubu Try IL.

Przebieg kariery

W międzynarodowych zawodach w kombinacji norweskiej organizowanych przez FIS zadebiutowała 8 stycznia 2022 roku w Harrachovie w ramach Youth Cupu 2021/2022, zajmując 8. miejsce. W Pucharze Kontynentalnym w kombinacji norweskiej po raz pierwszy pojawiła się w lutym 2023 w norweskiej Renie, kończąc zawody na 8. miejscu[3].

W zawodach FIS Cup w skokach narciarskich zadebiutowała w sierpniu 2022 roku w Szczyrku. W pierwszym swoim starcie zajęła 14. miejsce, a następnego dnia była 18. W zimowej edycji Pucharu Kontynentalnego zadebiutowała w grudniu 2022 roku w Vikersund, zajmując 5. miejsce. 3 grudnia 2022 po raz pierwszy wystąpiła w Pucharze Świata w skokach narciarskich. Konkurs w Lillehammer ukończyła na 40. pozycji[4].

We wrześniu 2023 w norweskim Oslo wygrała pierwsze w historii zawody Letniego Pucharu Interkontynentalnego w skokach narciarskich, a następnego dnia była 2[4].

Wystartowała na Mistrzostwach Świata Juniorów 2023 w Whistler. W konkursie indywidualnym skoków narciarskich zajęła 7. miejsce, z drużyną skończyła zawody na 4. pozycji, a w mikście była 7. W konkursie kombinacji norweskiej (Gundersen HS104/5 km) zajęła 12. lokatę[3][4].

Osiągnięcia – kombinacja norweska

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Strata Zwyciężczyni
12. 3 lutego 2023 Kanada Whistler Gundersen HS104/5 km 14:42,9 +2:58,2 Włochy Annika Sieff

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2022/2023 26.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Sezon 2022/2023
Lillehammer – Gundersen 5km Lillehammer – Gundersen 5km Rena – Super Sprint 1km Rena – Gundersen 5km Rena - Gundersen 7,5km Eisenerz – Gundersen 5km Eisenerz – Gundersen 5km punkty
dnf - 8 10 - - - 58
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodniczka nie wystartowała

DNF – zawodniczka nie ukończyła biegu

DNS – zawodniczka nie wystartowała do biegu

Youth Cup I

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce
2021/2022 7.

Miejsca na podium chronologicznie

Nr Data Miejscowość Konkurencja Wynik zwyciężczyni Pozycja Strata Zwyciężczyni
1. 9 stycznia 2022 Czechy Harrachov Gundersen HS73/2,5 km 7:48,1 min 2. +39,2 s Słowenia Teja Pavec

Miejsca w poszczególnych konkursach Youth Cup I

Sezon 2021/2022
Oberhof – Gundersen 2km Oberhof – Gundersen 3km Harrachov – Gundersen 3,8km Harrachov – Gundersen 2,5km punkty
- - 8 2 112
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodniczka nie wystartowała

Osiągnięcia – skoki narciarskie

Mistrzostwa świata

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
— 28 lutego 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 indywid. DSQ Nika Prevc
1.złoto 1 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 druż.[b] 88,5 m 94,5 m 904,5 pkt (203,4 pkt) –
— 7 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 indywid. DSQ Nika Prevc

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
7. 2 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 indywid. 87,0 m 90,0 m 203,2 pkt 57,5 pkt Alexandria Loutitt
4. 4 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż.[c] 83,5 m 89,5 m 697,5 pkt (188,1 pkt) 107,8 pkt Japonia
7. 5 lutego 2023 Kanada Whistler Whistler Olympic Park K-95 HS-104 druż. miesz.[d] 92,5 m 91,5 m 796,5 pkt (206,8 pkt) 123,7 pkt Słowenia
10. 7 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 indywid. 92,0 m 96,0 m 232,2 pkt 34,1 pkt Tina Erzar
7. 9 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[e] 84,5 m 84,5 m 715,7 pkt (202,9 pkt) 190,8 pkt Słowenia
6. 11 lutego 2024 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż. miesz.[f] 91,0 m 95,0 m 864,8 pkt (214,9 pkt) 65,4 pkt Austria
1.złoto 12 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 indywid. 96,0 m 97,0 m 241,8 pkt –
4. 14 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 druż.[g] 96,0 m 86,5 m 800,0 pkt (239,6 pkt) 34,3 pkt Niemcy
7. 15 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-90 HS-100 druż. miesz.[h] 93,0 m 93,0 m 771,4 pkt (248,4 pkt) 148,4 pkt Słowenia
2.srebro 4 marca 2026 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 indywid. 94,0 m 93,5 m 233,9 pkt 2,3 pkt Anežka Indráčková
5. 8 marca 2026 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-90 HS-98 druż. miesz.[i] 91,5 m 96,0 m 900,2 pkt (242,4 pkt) 77,7 pkt Słowenia

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[5]
2023/2024 44.
2024/2025 20.
2025/2026 26.

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[4][6]
Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
- - 40 dq - 47 43 44 39 - - - - - - - - 37 39 - - 40 31 - q - 0
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
22 33 - - 36 36 36 q - - - - - - - - q - 35 18 38 37 - - 22
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Lahti Lahti punkty
5 5 7 12 q 23 13 30 34 - - - - 9 6 15 - - - - 20 - 19 13 305
Sezon 2025/2026
Lillehammer Lillehammer Falun Falun Wisła Wisła Klingenthal Klingenthal Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Ljubno Ljubno Zhangjiakou Zhangjiakou Zaō Zaō Sapporo Sapporo Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Lahti Oslo Oslo Vikersund Vikersund Planica punkty
34 16 34 16 34 18 23 16 30 30 28 24 q q 30 38 - - - - - - 14 12 28 30 27 20 20 23 8 9 - 215
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Świata w lotach

Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon Miejsce[7]
2025/2026 14.

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon Miejsce[5]
2023 42.
2024 35.
2025 23.

Turniej Sylwestrowy

Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon Miejsce
2022/2023 41.

Turniej Dwóch Nocy

Miejsca w klasyfikacji generalnej
Sezon Miejsce
2023/2024 40.
2024/2025 18.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[8]
2023 33.
2025 62.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Źródło[4][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 8 sierpnia 2026 Francja Courchevel Tremplin du Praz K-125 HS-132 119,0 m 127,5 m 220,4 pkt 3. 20,7 pkt Anna Odine Strøm

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan na 9 sierpnia 2026

Źródło[4][6]
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
- - - - 15 12 - 38
2025
Courchevel 09.08 Courchevel 10.08 Wisła 16.08 Wisła 17.08 Râșnov 13.09 Râșnov 14.09 Predazzo 18.09 Predazzo 20.09 Klingenthal 25.10 punkty
- - - - - - 35 q 27 4
2026
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Klingenthal HS140 punkty
5 - 3 4 155
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Interkontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[9]
2023/2024 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło[4][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 15 grudnia 2023 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 90,5 m 91,0 m 234,0 pkt
2. 16 grudnia 2023 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 87,0 m 92,0 m 222,3 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło[4][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 15 grudnia 2023 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 90,5 m 91,0 m 234,0 pkt 1. –
2. 16 grudnia 2023 Norwegia Notodden Tveitanbakken K-90 HS-98 87,0 m 92,0 m 222,3 pkt 1. –
3. 18 lutego 2024 Niemcy Brotterode Inselbergschanze K-105 HS-117 106,5 m 109,5 m 212,2 pkt 2. 16,4 pkt Tina Erzar

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu sezonu 2025/2026

Źródło[4][6]
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Notodden Notodden Falun Falun Innsbruck Innsbruck Brotterode Brotterode Lahti Lahti punkty
4 5 1 1 - - - - 5 2 - - 420
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Interkontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[9]
2023 3.[a]
2024 9.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło[4][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 9 września 2023 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 98,0 m 99,0 m 229,1 pkt
2. 6 października 2024 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-97 96,0 m 95,5 m 239,8 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło[4][6]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 9 września 2023 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 98,0 m 99,0 m 229,1 pkt 1. –
2. 10 września 2023 Norwegia Oslo Midtstubakken K-95 HS-106 97,5 m 94,0 m 210,9 pkt 2. 24,3 pkt Annika Sieff
3. 5 października 2024 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-97 91,5 m 91,0 m 248,0 pkt 2. 4,0 pkt Heta Hirvonen
4. 6 października 2024 Estonia Otepää Tehvandi K-90 HS-97 96,0 m 95,5 m 239,8 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu LPI 2025

Źródło[4][6]
2023
Oslo Oslo Stams Stams punkty
1 2 - - 180
2024
Hinterzarten Hinterzarten Trondheim Trondheim Stams Stams Einsiedeln Einsiedeln Otepää Otepää punkty
- - 28 18 - - - - 2 1 196
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2022/2023 4.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło[4][6]
Sezon 2022/2023
Vikersund Vikersund Notodden Notodden Eisenerz Eisenerz Lahti Lahti punkty
5 8 4 4 - - 5 21 232
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2022 35.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło[4][6]
2022
Lillehammer Lillehammer Lake Placid Lake Placid Lake Placid punkty
23 - - - - 8
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[11]
2022/2023 65.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cupu

Źródło[4][6]
Sezon 2022/2023
Szczyrk Szczyrk Einsiedeln Einsiedeln Kranj Kranj Villach Villach Szczyrk Szczyrk Villach Villach Oberhof Oberhof punkty
14 18 - - - - - - - - - - - - 31
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. 1 2 Ex aequo z Joséphine Pagnier
  2. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingvild Synnøve Midtskogen, Heidi Dyhre Traaserud i Eirin Maria Kvandal
  3. ↑ Skład zespołu: Frida Berger, Ingvild Synnøve Midtskogen, Kjersti Græsli i Nora Midtsundstad
  4. ↑ Skład zespołu: Ingvild Synnøve Midtskogen, Richard Selbekk-Hansen, Nora Midtsundstad i Johannes Årdal
  5. ↑ Skład zespołu: Ingvild Synnøve Midtskogen, Mathilde Årva Selbekk, Marie Liane i Kjersti Græsli
  6. ↑ Skład zespołu: Kjersti Græsli, Karl Haugen Kleppa, Ingvild Synnøve Midtskogen i Isak Andreas Langmo
  7. ↑ Skład zespołu: Nora Helene Evans, Ingrid Græsli, Ingrid Låte i Ingvild Synnøve Midtskogen
  8. ↑ Skład zespołu: Ingvild Synnøve Midtskogen, Alvin Le, Fabian Østvold i Ingrid Græsli
  9. ↑ Skład zespołu: Kristiane Thuen Tyrom, Jakob Alvsåker Walseth, Ingvild Synnøve Midtskogen i Oddvar Gunnerød

Przypisy

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.