Eirin Maria Kvandal

Eirin Maria Kvandal
ilustracja
Data urodzenia

12 grudnia 2001

Klub

Mosjøen IL

Debiut w PŚ

18 grudnia 2020 w Ramsau (33. miejsce)

Pierwsze punkty w PŚ

23 stycznia 2021 w Ljubnie (1. miejsce)

Pierwsze podium w PŚ

23 stycznia 2021 w Ljubnie (1. miejsce)

Pierwsze zwycięstwo w PŚ

23 stycznia 2021 w Ljubnie

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Igrzyska olimpijskie
srebro Mediolan–Cortina 2026 duża
srebro Mediolan–Cortina 2026 druż. miesz.
Mistrzostwa świata
złoto Trondheim 2025 norm. druż.
złoto Trondheim 2025 druż. miesz.
brąz Trondheim 2025 duża
brąz Planica 2023 norm. druż.
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Oberwiesenthal 2020 druż. miesz.
Igrzyska europejskie
srebro Zakopane 2023 druż. miesz.
Inne nagrody
Raw Air
złoto 1. miejsce
2024
srebro 2. miejsce
2025
Turniej Dwóch Nocy
srebro 2. miejsce
2024/2025
Puchar Świata w lotach narciarskich kobiet
złoto 1. miejsce
2025/2026

Eirin Maria Kvandal (ur. 12 grudnia 2001) – norweska skoczkini narciarska. Podwójna wicemistrzyni olimpijska; indywidualna ze skoczni dużej i drużyny mieszanej (2026).Wicemistrzyni świata juniorów w konkursie drużyn mieszanych (2020). Medalistka mistrzostw kraju.

Przebieg kariery

W oficjalnych zawodach międzynarodowych zadebiutowała w lutym 2018 w Kanderstegu, w ramach Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2018, na których zajęła 40. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie kobiecej. W marcu 2018 w Falun zadebiutowała w FIS Cupie, zajmując 11. pozycję, a we wrześniu 2018, w ramach letniej edycji cyklu, zadebiutowała w Pucharze Kontynentalnym, w pierwszym starcie punktując (30. miejsce)[1].

W grudniu 2018, w wyniku pogarszającego się przez wrodzoną skoliozę stanu zdrowia, przeszła wielogodzinną operację kręgosłupa, a pierwsze treningi rozpoczęła w czerwcu 2019[2]. Do rywalizacji międzynarodowej powróciła w styczniu 2020 w Renie, po raz pierwszy plasując się w czołowej „dziesiątce” Pucharu Kontynentalnego (9. lokata). W marcu 2020 wystąpiła Mistrzostwach Świata Juniorów 2020, gdzie była 17. indywidualnie i 5. w zespole kobiecym, zaś w drużynie mieszanej zdobyła srebrny medal[1].

18 grudnia 2020 w Ramsau zadebiutowała w Pucharze Świata, zajmując 33. pozycję. 23 stycznia 2021 w Ljubnie po raz pierwszy wystąpiła w konkursie drużynowym w zawodach tej rangi, zajmując z norweską reprezentacją 2. miejsce. Dzień później, w swoim drugim w karierze starcie w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, odniosła zwycięstwo. W kolejnych pięciu konkursach tego cyklu także punktowała, plasując się za każdym razem w pierwszej bądź drugiej dziesiątce, a 5 lutego 2021 w Hinzenbach po raz drugi stanęła na podium, zajmując 3. pozycję. W tym czasie zgromadziła w sumie 249 punktów w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata[1]. Mimo tego kilkukrotnie miała problemy z ustaniem swoich skoków, a 7 lutego 2021, podczas trzeciego konkursu w Hinzenbach, w wyniku upadku doznała poważnej kontuzji kolana, przez którą przedwcześnie zakończyła starty w sezonie 2020/2021[3].

Kvandal jest wielokrotną medalistką mistrzostw kraju – w październiku 2020 zdobył złoty medal na skoczni dużej[4] i srebrny na skoczni normalnej[5], a w styczniu 2021 zwyciężyła na obiekcie dużym[6].

W sezonie 2025/2026 jako pierwsza kobieta zdobyła Małą Kryształową Kulę w lotach narciarskich[7][8][9].

Igrzyska olimpijskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
5. 7 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 indywid. 99,5 m 98,0 m 254,9 pkt 12,4 pkt Anna Odine Strøm
2. 10 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-98 HS-107 druż. miesz.[a] 102,0 m 99,5 m 1038,3 pkt (260,3 pkt) 30,9 pkt Słowenia
2. 15 lutego 2026 Włochy Mediolan-Cortina/Predazzo Giuseppe Dal Ben K-128 HS-141 indywid. 129,0 m 133,5 m 282,7 pkt 2,1 pkt Anna Odine Strøm

Mistrzostwa świata

Indywidualnie

2023 Słowenia Planica – 21. miejsce (K-95)
2025 Norwegia Trondheim – 4. miejsce (K-94), brązowy medal (K-124)

Drużynowo

2023 Słowenia Planica – brązowy medal (K-95)[b]
2025 Norwegia Trondheim – złoty medal (K-94), złoty medal (K-124, drużyna mieszana)

Starty na mistrzostwach świata – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
21. 23 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 ind. 93,0 m 89,0 m 210,5 pkt 38,6 pkt Katharina Althaus
3.brąz 25 lutego 2023 Słowenia Planica Srednja skakalnica K-95 HS-102 druż.[b] 91,5 m 91,5 m 828,6 pkt (188,8 pkt) 15,2 pkt Niemcy
4. 28 lutego 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 ind. 98,5 m 101,5 m 242,9 pkt 16,3 pkt Nika Prevc
1.złoto 1 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 druż.[c] 98,5 m 95,0 m 904,5 pkt (242,5 pkt) –
1.złoto 5 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 druż. miesz.[d] 128,0 m 131,5 m 1020,4 pkt (237,3 pkt) –
3.brąz 7 marca 2025 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 ind. 136,0 m – 132,4 pkt 18,5 pkt Nika Prevc

Mistrzostwa świata juniorów

Indywidualnie

2018 Szwajcaria Kandersteg – 40. miejsce
2020 Niemcy Oberwiesenthal – 17. miejsce

Drużynowo

2018 Szwajcaria Kandersteg – 5. miejsce (K-95)[e]
2020 Niemcy Oberwiesenthal – 5. miejsce (K-95)[f], srebrny medal (K-95, drużyna mieszana)[g]

Starty E. M. Kvandal na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
40. 2 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 indywid. 68,5 m – 52,1 pkt 210,5 pkt Nika Križnar
5. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Lötschberg-Schanze K-95 HS-106 druż.[e] 61,5 m 70,5 m 554,4 pkt (67,1 pkt) 178,7 pkt Słowenia
17. 5 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 indywid. 88,0 m 93,5 m 162,1 pkt 76,8 pkt Marita Kramer
5. 7 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż.[f] 100,0 m 95,5 m 679,3 pkt (191,1 pkt) 121,4 pkt Austria
2.srebro 8 marca 2020 Niemcy Oberwiesenthal Fichtelbergschanzen K-95 HS-105 druż. mix.[g] 92,0 m 89,0 m 1021,7 pkt (219,7 pkt) 1,6 pkt Austria

Igrzyska europejskie

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwyciężczyni
7. 27 czerwca 2023 Polska Zakopane[h] Średnia Krokiew K-95 HS-105 indywid. 95,5 m 93,0 m 228,1 pkt 34,5 pkt Jacqueline Seifriedsberger
2. 29 czerwca 2023 Polska Zakopane[h] Średnia Krokiew K-95 HS-105 druż. miesz.[i] 97,5 m 100,0 m 876,7 pkt (233,1 pkt) 62,6 pkt Austria
6. 30 czerwca 2023 Polska Zakopane[h] Wielka Krokiew K-125 HS-140 indywid. 124,5 m 127,0 m 228,9 pkt 48,5 pkt Nika Križnar

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2020/2021 13.
2022/2023 26.
2023/2024 7.
2024/2025 4.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło[1][11]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 24 stycznia 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 92,0 m 89,0 m 244,2 pkt
2. 10 marca 2024 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,5 m 125,0 m 242,2 pkt
3. 12 marca 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-105 96,0 m 98,5 m 256,0 pkt
4. 17 marca 2024 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 202,0 m 212,0 m 431,2 pkt
5. 19 stycznia 2025 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 129,5 m 136,5 m 248,4 pkt
6. 1 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 137,0 m 144,5 m 261,7 pkt
7. 31 stycznia 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 138,5 m 143,5 m 235,7 pkt
8. 1 lutego 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 136,0 m 138,5 m 251,8 pkt
9. 21 marca 2026 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 218,0 m 223,0 m 425,9 pkt
10. 22 marca 2026 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 231,5 m – 236,2 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie

Źródło[1][11]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 24 stycznia 2021 Słowenia Ljubno Logarska dolina K-85 HS-94 92,0 m 89,0 m 244,2 pkt 1. –
2. 5 lutego 2021 Austria Hinzenbach Aigner-Schanze K-85 HS-90 84,5 m 90,0 m 226,6 pkt 3. 10,8 pkt Nika Križnar
3. 17 lutego 2023 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-97 88,0 m 91,5 m 233,3 pkt 3. 17,7 pkt Katharina Althaus
4. 3 grudnia 2023 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-140 135,5 m 132,5 m 252,8 pkt 3. 19,6 pkt Joséphine Pagnier
5. 16 grudnia 2023 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 125,0 m 136,0 m 297,0 pkt 3. 8,3 pkt Nika Prevc
6. 30 grudnia 2023 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 126,5 m 132,5 m 254,5 pkt 2. 12,9 pkt Nika Prevc
7. 1 stycznia 2024 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 131,5 m 127,0 m 261,6 pkt 3.[j] 10,5 pkt Eva Pinkelnig
8. 13 stycznia 2024 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 116,0 m 121,5 m 192,5 pkt 3. 3,2 pkt Eva Pinkelnig
9. 9 marca 2024 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 123,0 m – 105,0 pkt 3. 4,3 pkt Silje Opseth
10. 10 marca 2024 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 125,5 m 125,0 m 242,2 pkt 1. –
11. 12 marca 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-105 96,0 m 98,5 m 256,0 pkt 1. –
12. 13 marca 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-124 HS-138 127,5 m 129,5 m 258,6 pkt 2. 1,6 pkt Nika Prevc
13. 17 marca 2024 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 202,0 m 212,0 m 431,2 pkt 1. –
14. 14 grudnia 2024 Chiny Zhangjiakou Snow Ruyi K-95 HS-106 105,0 m 94,5 m 210,0 pkt 2. 27,0 pkt Katharina Schmid
15. 31 grudnia 2024 Niemcy Garmisch-Partenkirchen Große Olympiaschanze K-125 HS-142 132,5 m 135,0 m 268,6 pkt 2. 7,2 pkt Nika Prevc
16. 1 stycznia 2025 Niemcy Oberstdorf Schattenbergschanze K-120 HS-137 122,5 m 139,0 m 300,1 pkt 3. 11,8 pkt Nika Prevc
17. 18 stycznia 2025 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 125,5 m 129,0 m 253,1 pkt 3. 13,3 pkt Alexandria Loutitt
18. 19 stycznia 2025 Japonia Sapporo Ōkurayama K-123 HS-137 129,5 m 136,5 m 248,4 pkt 1. –
19. 26 stycznia 2025 Japonia Zaō Yamagata K-95 HS-102 97,5 m 92,0 m 232,5 pkt 2. 2,9 pkt Jacqueline Seifriedsberger
20. 1 lutego 2025 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 137,0 m 144,5 m 261,7 pkt 1. –
21. 7 lutego 2025 Stany Zjednoczone Lake Placid MacKenzie Intervale K-115 HS-128 123,0 m 125,0 m 283,6 pkt 2. 12,1 pkt Nika Prevc
22. 13 marca 2025 Norwegia Oslo Holmenkollbakken K-120 HS-134 124,0 m 122,5 m 216,9 pkt 3. 37,2 pkt Nika Prevc
23. 30 listopada 2025 Szwecja Falun Lugnet K-120 HS-132 126,0 m 125,5 m 234,4 pkt 3. 17,9 pkt Nika Prevc
24. 5 grudnia 2025 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 128,0 m 126,0 m 239,5 pkt 3. 20,2 pkt Nika Prevc
25. 31 stycznia 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 138,5 m 143,5 m 235,7 pkt 1. –
26. 1 lutego 2026 Niemcy Willingen Mühlenkopfschanze K-130 HS-147 136,0 m 138,5 m 251,8 pkt 1. –
27. 21 marca 2026 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 218,0 m 223,0 m 425,9 pkt 1. –
28. 22 marca 2026 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 231,5 m – 236,2 pkt 1. –

Miejsca w poszczególnych konkursach indywidualnych Pucharu Świata

stan na 22 marca 2026

Źródło[1][11]
Sezon 2020/2021
Ramsau Ljubno Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Hinzenbach Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Niżny Tagił Niżny Tagił Czajkowskij Czajkowskij punkty
33 1 6 14 3 16 15 - - - - - - 249
Sezon 2022/2023
Wisła Wisła Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Villach Villach Ljubno Ljubno Sapporo Sapporo Zaō Zaō Hinterzarten Hinterzarten Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Râșnov Râșnov Oslo Oslo Lillehammer Lillehammer Lahti punkty
- - 10 - - - - - - - 12 14 - - - - - - - 3 - - - 7 30 5 208
Sezon 2023/2024
Lillehammer Lillehammer Engelberg Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Ljubno Ljubno Willingen Willingen Hinzenbach Hinzenbach Lahti Oslo Oslo Trondheim Trondheim Vikersund Planica punkty
4 3 30 3 2 3 - - 3 17 14 - - - - - - 32 3 1 1 2 1 - 843
Sezon 2024/2025
Lillehammer Lillehammer Zhangjiakou Zhangjiakou Engelberg Garmisch-Partenkirchen Oberstdorf Villach Villach Sapporo Sapporo Zaō Zaō Willingen Lake Placid Lake Placid Ljubno Ljubno Hinzenbach Hinzenbach Oslo Vikersund Lahti Lahti punkty
dq 4 2 39 7 2 3 - - 3 1 6 2 1 2 4 - - - - 3 4 4 4 1026
Sezon 2025/2026
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Falun HS95 Falun HS132 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Garmisch-Partenkirchen HS142 Oberstdorf HS137 Villach HS98 Villach HS98 Ljubno HS94 Ljubno HS94 Zhangjiakou HS140 Zhangjiakou HS140 Zaō HS102 Zaō HS102 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS147 Willingen HS147 Hinzenbach HS90 Hinzenbach HS90 Lahti HS130 Lahti HS130 Oslo HS134 Oslo HS134 Vikersund HS240 Vikersund HS240 Planica HS240 punkty
7 7 - 3 10 3 17 29 - - 10 17 - - - - - - - 15 9 22 1 1 - - 4 7 7 4 1 1 900
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się  -  – zawodniczka nie wystartowała

Miejsca w poszczególnych konkursach drużynowych Pucharu Świata

stan po zakończeniu sezonu 2024/2025

Źródło[1][11]
Sezon
2020/2021		 Ljubno Râșnov (mikst) Czajkowskij
2 - -
Sezon
2024/2025		 Lillehammer (mikst) Zaō (duety) Willingen (mikst) Lake Placid (mikst)
2 2 1 2
Legenda
1 2 3 4-8 poniżej 8

(Duety: 1 2 3 4-12 poniżej 12)
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Raw Air

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[10]
2020 34.
2023 37.
2024 1.
2025 2.

Turniej Dwóch Nocy

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[12]
2023/2024 4.
2024/2025 2.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[13]
2023 63.
2024 18.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LGP chronologicznie

Źródło[1][11]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 5 października 2024 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,0 m 126,0 m 240,6 pkt 2. 13,0 pkt Katharina Schmid

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

stan na 9 sierpnia 2026

Źródło[1][11]
2023
Courchevel 29.07 Courchevel 30.07 Szczyrk 05.08 Szczyrk 06.08 Râșnov 23.09 Râșnov 24.09 Klingenthal 07.10 punkty
- - - - - - 30 1
2024
Courchevel 13.08 Courchevel 14.08 Râșnov 21.09 Râșnov 22.09 Klingenthal 05.10 punkty
- - - - 2 80
2026
Wisła HS134 Wisła HS134 Courchevel HS132 Courchevel HS132 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Klingenthal HS140 punkty
- 6 - - 40
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach
 q  – zawodniczka nie zakwalifikowała się
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Interkontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[14]
2024 18.

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Letniego Pucharu Interkontynentalnego chronologicznie

Źródło[1][11]
Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwyciężczyni
1. 15 września 2024 Norwegia Trondheim Granåsen K-94 HS-102 97,5 m 97,0 m 243,8 pkt 2. 7,5 pkt Katharina Schmid

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Interkontynentalnego

stan po zakończeniu LPI 2025

Źródło[1][11]
2024
Hinterzarten HS109 Hinterzarten HS109 Trondheim HS102 Trondheim HS102 Stams HS115 Stams HS115 Einsiedeln HS117 Einsiedeln HS117 Otepää HS97 Otepää HS97 punkty
- - 5 2 - - - - - - 125
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[15]
2019/2020 14.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego

Źródło[1][11]
Sezon 2019/2020
Notodden Notodden Rena Rena Brotterode Brotterode punkty
- - 18 9 9 11 95
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 dq  – dyskwalifikacja
 -  – zawodniczka nie wystartowała

Letni Puchar Kontynentalny

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[15]
2018 32.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego

Źródło[1][11]
2018
Oslo Oslo punkty
30 34 1
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja
 -  − zawodniczka nie wystartowała

FIS Cup

Miejsca w klasyfikacji generalnej

Sezon Miejsce[16]
2017/2018 83.

Miejsca w poszczególnych konkursach FIS Cup

Źródło[1][11]
Sezon 2017/2018
Villach Villach Kandersteg Kandersteg Râșnov Râșnov Whistler Whistler Rastbüchl Rastbüchl Villach Villach Falun punkty
- - - - - - - - - - - - 11 24
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 dq  – dyskwalifikacja  -  − zawodniczka nie wystartowała

Uwagi

  1. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Kristoffer Eriksen Sundal, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
  2. 1 2 Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Maren Lundby i Anna Odine Strøm
  3. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Ingvild Synnøve Midtskogen, Heidi Dyhre Traaserud i Eirin Maria Kvandal
  4. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Marius Lindvik, Eirin Maria Kvandal i Johann André Forfang
  5. 1 2 Skład zespołu: Ingebjørg Saglien Bråten, Eirin Maria Kvandal, Silje Opseth i Anna Odine Strøm.
  6. 1 2 Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Eirin Maria Kvandal, Nora Midtsundstad i Karoline Skatvedt.
  7. 1 2 Skład zespołu: Thea Minyan Bjørseth, Sander Vossan Eriksen, Bendik Jakobsen Heggli i Eirin Maria Kvandal.
  8. 1 2 3 Gospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.
  9. ↑ Skład zespołu: Anna Odine Strøm, Robert Johansson, Eirin Maria Kvandal i Marius Lindvik
  10. ↑ Ex aequo z Jacqueline Seifriedsberger

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
  2. ↑ Martyna Grądzka: Poruszająca historia Eirin Marii Kvandal. Od operacji kręgosłupa do zwycięstwa w Pucharze Świata. skijumping.pl, 2021-02-02. [dostęp 2021-02-14].
  3. ↑ Dominik Formela: Koniec sezonu Eirin Marii Kvandal. "Długotrwała kontuzja". skijumping.pl, 2021-02-09. [dostęp 2021-02-14].
  4. ↑ Dominik Formela: Lindvik i Kvandal letnimi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-16. [dostęp 2021-01-24].
  5. ↑ Dominik Formela: Tande i Opseth indywidualnymi mistrzami Norwegii. skijumping.pl, 2020-10-30. [dostęp 2021-01-24].
  6. ↑ Dominik Formela: Ladehaug i Kvandal mistrzami Norwegii, Lundby bez medalu. skijumping.pl, 2021-01-19. [dostęp 2021-01-24].
  7. ↑ Telewizja Polska S.A, Prevc króluje w Planicy! Triumf i Kryształowa Kula u siebie [online], sport.tvp.pl, 28 marca 2026 [dostęp 2026-03-30].
  8. ↑ 10office pl-Paweł Stawowczyk, Andrzej Mysiak, PŚ Planica: Historyczny konkurs dla Prevc, klasyfikacja lotów dla Kvandal [online], Skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich [dostęp 2026-03-30].
  9. ↑ 10office pl-Paweł Stawowczyk, Andrzej Mysiak, Puchar Świata kobiet w lotach 2025/2026 - www.skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich [online], Skokinarciarskie.pl - wszystko o skokach narciarskich [dostęp 2026-03-30].
  10. 1 2 Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; World Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
  11. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 KVANDAL Eirin Maria 2001.12.12 NOR. wyniki-skoki.pl. [dostęp 2025-11-30].
  12. ↑ Turniej Dwóch Nocy - archiwum wyników. skokinarciarskie.pl. [dostęp 2025-01-04].
  13. ↑ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Grand Prix Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
  14. ↑ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Intercontinental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
  15. 1 2 Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; Continental Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).
  16. ↑ Eirin Maria KVANDAL - Athlete Biography - Ski Jumping; FIS Cup Standings. fis-ski.com. [dostęp 2025-11-30]. (ang.).

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.