Kaarel Eenpalu

Kaarel Eenpalu, do 1935 Karl Einbund[1] (ur. 28 maja 1888, zm. 27 stycznia 1942) – estoński polityk i prawnik.

Studiował prawo na Uniwersytecie Tartuskim oraz na Uniwersytecie Moskiewskim. Podczas I wojny światowej służył w armii rosyjskiej, w czasie wojny estońsko-bolszewickiej był oficerem artylerii. W 1919 wybrany do Zgromadzenia Konstytucyjnego, następnie wybierany do Zgromadzenia Państwowego (Riigikogu) I-V kadencji. Jako minister spraw wewnętrznych (1920, 1921-1924, 1924-1926, 1934-1938) doprowadził do utworzenia policji[2]. Był także wicepremierem (1934-1938), w latach 1926-1934 pełnił funkcję przewodniczącego parlamentu (z przerwami), wchodził też w skład Riigivolikogu (izba niższa parlamentu; 1938-1940). Dwukrotnie stał na czele rządu (19 lipca-7 listopada 1932, 9 maja 1938-12 października 1939)[3.1], za pierwszym razem pełniąc również funkcję starszego państwa[4]. Obok Konstantina Pätsa i Johana Laidonera czołowy polityk estoński tzw. epoki milczenia (po zamachu stanu z 12 marca 1934)[3.2]. W lipcu 1940 został aresztowany przez władze sowieckie, zmarł w obozie w Wiatce[3.3].

Odznaczenia

Przypisy

  1. ↑ ''Eenpalu, Kaarel'' [online], Estonica.org [dostęp 2012-06-14] (ang.).
  2. ↑ ''Kaarel Eenpalu (until 1935 Karl August Einbund)'' [online], President.ee [dostęp 2012-06-13] (ang.).
  3. Jan Lewandowski: Estonia. Warszawa: TRIO, 2001. ISBN 83-88542-04-4.
    1. ↑ S. 268.
    2. ↑ S. 105.
    3. ↑ S. 281.
  4. ↑ ''Countries E'' [online], Rulers.org [dostęp 2012-06-14] (ang.).
  5. ↑ Kaarel (Karl) Eenpalu (Einbund) [online], president.ee [dostęp 2026-03-23].
  6. ↑ Kaarel (Karl) Eenpalu (Einbund) [online], president.ee [dostęp 2026-03-25].
  7. ↑ Eesti Vabariigi teenetemärgid. president.ee. [dostęp 2014-10-23]. (est.).
  8. ↑ Kaarel (Karl) Eenpalu (Einbund) [online], president.ee [dostęp 2026-03-25] (est.).
  9. ↑ Kaarel (Karl) Eenpalu (Einbund) [online], president.ee [dostęp 2026-03-25].