Karminit
 okaz z Portugalii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
PbFe23+(AsO4)2(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
3,5[1] |
| Łupliwość |
wyraźna/dobra[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, igiełkowy, włóknisty, druzowy, masywny[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
rombowy[1] |
| Klasa krystalograficzna |
dwupiramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,03–5,18 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
czerwona w odcieniach, czerwonobrązowa[1] |
| Rysa |
czerwonawożółta[1] |
| Połysk |
szklisty, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
2,050–2,080 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,010[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.BH.30[1] |
Karminit – rzadki minerał z gromady arsenianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym, igiełkowym, włóknistym oraz masywnym[1]. Jest minerałem kruchym i przeświecającym[1]. Posiada szklisty bądź perłowy połysk oraz czerwonawożółtą rysę[1].
Występowanie
Występuje jako produkt przeobrażenia arsenopirytu w niektórych utlenionych złożach minerałów bogatych w ołów[2]. Towarzyszą mu zwykle beudantyt, segnityt, skorodyt, mimetezyt, kwarc, plumbogumit, arseniosyderyt, bayldonit, cerusyt, anglezyt i wulfenit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje przede wszystkim w Australii, we Francji, Włoszech, Niemczech, Meksyku, Namibii (Tsumeb), Portugalii, Hiszpanii, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Nevada, Utah)[1]. W Polsce stwierdzony w Rędzinach[1].
