Keir Starmer

Keir Starmer

Keir Starmer (2024)
Pełne imię i nazwisko	Keir Rodney Starmer
Data i miejsce urodzenia	2 września 1962 Londyn
Premier Wielkiej Brytanii
Okres	od 5 lipca 2024 do 20 lipca 2026
Przynależność polityczna	Partia Pracy
Poprzednik	Rishi Sunak
Następca	Andy Burnham
Lider opozycji
Okres	od 4 kwietnia 2020 do 5 lipca 2024
Przynależność polityczna	Partia Pracy
Poprzednik	Jeremy Corbyn
Następca	Rishi Sunak
Lider Partii Pracy
Okres	od 4 kwietnia 2020 do 17 lipca 2026
Poprzednik	Jeremy Corbyn
Następca	Andy Burnham
Odznaczenia
Strona internetowa

Keir Rodney Starmer (ur. 2 września 1962 w Londynie^[1]) – brytyjski prawnik i polityk, członek Izby Gmin, w latach 2020–2026 lider Partii Pracy. Premier Wielkiej Brytanii w latach 2024–2026.

Urodził się w centralnej londyńskiej dzielnicy Southwark jako jedno z czwórki dzieci pielęgniarki i ślusarza. Imię otrzymał po XIX- i XX-wiecznym labourzystowskim członku Izby Gmin i pierwszym przewodniczącym Partii Pracy, związkowcu Keirze Hardiem^[2]. Dorastał w mieście Oxted^[1]. W 1985 roku ukończył prawo na Uniwersytecie w Leeds, po czym ukończył studia podyplomowe w St Edmund Hall na Uniwersytecie Oksfordzkim^[2]. Był pierwszym członkiem swojej rodziny, który otrzymał wykształcenie wyższe^[1].

Jako prawnik zrobił karierę, zdobywając uwagę mediów i szereg nagród. Specjalizował się w prawach człowieka i prawie publicznym^[3]. Zajmował się m.in. karą śmierci na Karaibach, w Ugandzie, Kenii i Malawi. W latach 2008–2013 pełnił funkcję Dyrektora Oskarżeń Publicznych (ang. Director of Public Prosecutions). Od 2014 przysługuje mu tytuł szlachecki oraz prawo używania tytułu honorowego sir przed nazwiskiem^[4].

Po raz pierwszy wszedł do Izby Gmin w wyborach powszechnych w 2015 roku z londyńskiego okręgu wyborczego Holborn and St Pancras, gdzie jako kandydat Partii Pracy był następcą ustępującego posła z tego okręgu, labourzysty Franka Dobsona. Ponownie wybierany z tego samego okręgu w 2017 oraz w 2019^[5].

18 września 2015 wszedł do gabinetu cieni Jeremy’ego Corbyna jako cień ministra stanu^[6] ds. imigracji; ustąpił z tego stanowiska 27 czerwca 2016 protestując, podobnie jak grupa innych labourzystów, przeciwko przywództwu Corbyna w partii^[7]. 6 października tego samego roku wszedł ponownie do gabinetu cieni jako cień sekretarza stanu ds. Brexitu^[5].

Na początku 2020 był liderem sondażu YouGov na następcę rezygnującego Jeremy’ego Corbyna^[8]. 4 kwietnia 2020 został wybrany na nowego przewodniczącego Partii Pracy, w ostatniej fazie już w pierwszej turze pokonując dwie ostatnie kontrkandydatki, posłanki Rebeccę Long-Bailey i Lisę Nandy^[9].

W maju 2022 brytyjska policja ogłosiła wszczęcie śledztwa w sprawie domniemanego naruszenia przepisów sanitarnych obowiązujących w 2021 podczas pandemii COVID-19 w Wielkiej Brytanii, śledztwo objęło również Starmera^[10]. W lipcu 2022 został oczyszczony z zarzutów^[11].

5 lipca 2024, po wyborach parlamentarnych wygranych przez Partię Pracy, otrzymał z rąk króla Karola III misję stworzenia gabinetu^[12][13]. Został 58. premierem w historii kraju oraz trzecim premierem za czasów panowania Karola III. 22 czerwca 2026 ogłosił rezygnację z funkcji przewodniczącego Partii Pracy i w konsekwencji premiera Zjednoczonego Królestwa. Obie funkcje pełnił do wyłonienia następcy^[14]. 20 lipca 2026 zakończył urzędowanie na stanowisku premiera^[15].

• Tytuł radcy królowej (ang. Queen’s Counsel, QC) (2002)
• Komandor Orderu Łaźni (2014)^[4]

• Wielki Oficer Orderu Legii Honorowej (Francja, 2026)^[16]
• Order Wolności (Ukraina, 2026)^[17]

W 2007 ożenił się z prawniczką Victorią Alexander^[18]. Przodkowie Victorii są żydowskiego pochodzenia i mają polskie korzenie^[19]. Mają dwoje dzieci, córkę i syna^[20].

Jest peskatarianinem, a jego żona wegetarianką. W jednym z wywiadów przyznał, że dał swoim dzieciom możliwość jedzenia mięsa, dopiero kiedy skończyły 10 lat^[21].

Deklaruje się jako ateista^[22].