Klinochalkomenit
 Okaz z Boliwii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CuSe4+O3(H2O)2 |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2 |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny |
| Przezroczystość |
przeświecający |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieskawozielona |
| Rysa |
bladozielona |
| Połysk |
szklisty |
| Współczynnik załamania |
1,675–1,765 (dwuosiowy) |
| Inne |
dwójłomność: 0,090 dyspersja (optyka): wyraźna |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.JH.10 |
Klinochalkomenit – bardzo rzadki minerał z rodziny tlenków[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym[1][2]. Występuje w skupieniach kulistych oraz w formie skorup i powłok[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego[1][2]. Posiada bladozieloną rysę i szklisty połysk[1][2]. Jest polimorficzny z chalkomenitem[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania złóż uranu w łupkach węglowych[2]. Występuje także w hydrotermalnym złożach żył selenu[2]. Towarzyszą mu głównie volborthyt, brochantyt, aurichalcyt, devilin, szoepit, piretyt, chalkomienit, olsacherit, clausthalit, penroseit, tyrrellit, umangit, malachit, kobaltomenit, ałunit, ahfieldyt, alfredopetrovit, kristekit oraz hematyt[1][2]. Spotykany w Boliwii (Potosí), Kanadzie (Saskatchewan), Chinach (Gansu), Czechach, DRK (Lualaba), Niemczech (Turyngia), we Francji, we Włoszech (Sardynia), Hiszpanii (Andaluzja) i Stanach Zjednoczonych (Kolorado, Utah)[1][2].