Ktenasyt
 okaz z Andaluzji w Hiszpanii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
ZnCu4(SO4)2(OH)6·6H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–2,5[1] |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
2,94–2,97 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
zielona w odcieniach, niebieskozielona[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,574–1,628 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,049–0,054[1] pleochroizm: widoczny; X = bezbarwny; Y = niebieskawo-zielony; Z = jasnozielony[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.20[1] |
Ktenasyt – rzadki minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju tabliczkowym[1][2]. Jest minerałem przezroczystym, o zielonej do niebieskozielonej barwie[1]. Posiada szklisty połysk[1].
Występowanie
Powstaje w wyniku utleniania chalkopirytu i sfalerytu[1] w hydrotermalnych złożach minerałów miedzi i cynku oraz na hałdach kopalnianych[2]. Towarzyszą mu zazwyczaj gips, serpieryt, kalcyt, devilin, sfaleryt, brochantyt, schulenbergit, cerusyt oraz smithsonit[2][1].
Miejsce występowania
Spotykany przede wszystkim w Australii, Kanadzie, we Francji, Niemczech, Grecji (Attyka), we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Hiszpanii oraz Stanach Zjednoczonych (Arizona, Nowy Meksyk, Utah)[1].
