Lamprofyllit
 okaz z Rosji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
(Na,Mn2+)3(Sr,Na)2(Ti,Fe3+)3(Si2O7)2O2(OH,O,F)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3[1] |
| Przełam |
nierówny/nieregularny[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Pokrój kryształu |
wydłużony, spłaszczony[1] |
| Przezroczystość |
nieprzezroczysty, przeświecający, przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny, rombowy[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,44–3,53 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
ciemnobrązowy, brązowożółty, czerwonawy[1] |
| Rysa |
jasnożółta, pomarańczowa[1] |
| Połysk |
szklisty, perłowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,735–1,781 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,032–0,035[1] dyspersja (optyka): silna[1] pleochroizm: widoczny; X = żółty; Y = słomkowy; Z = pomarańczowy do żółtego[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.BE.25[1] |
Lamprofyllit – rzadki minerał z klasy krzemianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym lub rombowym[1]. Wykształca kryształy o pokroju wydłużonym i spłaszczonym[2]. Jest minerałem nieprzezroczystym do przezroczystego[2] i kruchym[1]. Posiada szklisty bądź perłowy połysk i jasnożółtą lub pomarańczową rysę[1].
Występowanie
Występuje we wszystkich rodzajach skał i pegmatytach w masywie alkalicznym[2]. Spotykany także w żyłach ussingitu, mikroklinu i sodalitu[2]. Towarzyszą mu najczęściej egiryn, albit, lomonosovit, manganoneptunit, mikroklin, nefelin, eudialit, natrolit, villiaumit, lobanovit, arktyt, katapleiit, kalcyt, fluoryt, analcym, pektolit, sodalit, sfaleryt, ussingit, paralomonosovit, oraz vuonnemit[1][2].
Miejsce występowania
Występuje w Australii, Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie, Chinach, Niemczech, na Grenlandii, Japonii, Malawi, Maroku (Dara-Tafilalt), Paragwaju, Rumunii, Rosji (obwód murmański), RPA, Hiszpanii, Tanzanii, na Ukrainie i w Stanach Zjednoczonych[1][2]. W Polsce spotykany na Warmii i Mazurach w okolicach Ełku[1].