Leto (mitologia)

Leto
bogini jedna z tytanid
Ilustracja
Leto
(w scenie z attyckiego krateru, 450-440 p.n.e.)
Inne imiona

Latona

Występowanie

mitologia grecka

Rodzina
Ojciec

Kojos

Matka

Fojbe

Dzieci

Apollin,
Artemida

Tytios porywający Leto (scena z attyckiej amfory, kon. VI wieku p.n.e.)

Leto, Latona (stgr. Λητώ Lētṓ, łac. Latona, Lato) – w mitologii greckiej jedna z tytanid.

Należała do drugiego pokolenia tytanów[1]. Uchodziła za córkę tytana Kojosa i tytanidy Fojbe oraz za siostrę Asterii[2][3].

Z Zeusem, który był jej kochankiem, miała bliźnięta: Apollina i Artemidę[3]. Dzieci urodziła na wyspie Delos (późniejszym ośrodku kultu obydwu bóstw), tam bowiem znalazła schronienie przed wężem Pytonem, którego zesłała na nią zazdrosna Hera[4][5][6].

Wyobrażenie tej tytanidy pojawia się w sztukach plastycznych, między innymi w greckim malarstwie wazowym i w rzeźbie (np. wschodni przyczółek Partenonu, fryz pergamońskiego ołtarza, przedstawiający sceny z gigantomachii)[3].

Imionami tytanidy zostały nazwane planetoidy – (68) Leto i (639) Latona.

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Carlos Parada: Titans (Second generation, descending from the first). maicar.com. [dostęp 2010-04-28]. (ang.).
  2. ↑ Pierre Grimal: Słownik mitologii greckiej i rzymskiej. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2008, s. 207. ISBN 83-04-04673-3.
  3. 1 2 3 Vojtech Zamarovský: Bohovia a hrdinovia antických bájí. Bratislava: Perfekt a.s., 1998, s. 259. ISBN 80-8046-098-1. (słow.).
  4. ↑ Aaron J. Atsma: Apollon cult. theoi.com. [dostęp 2010-08-06]. (ang.).
  5. ↑ Homer: Odyseja. Warszawa: Czytelnik, 1972, s. 360. Cytat: „Wysepka na Morzu Egejskim, jedna z Cyklad. Sławne miejsce kultu Apollina, którego po długiej wędrówce miała tu w bólach porodzić Latona”.
  6. ↑ Zygmunt Kubiak: Mitologia Greków i Rzymian. Warszawa: Świat Książki-Bertelsmann Media, 2005, s. 234–235. ISBN 83-247-0125-7.

Bibliografia

  • Mała encyklopedia kultury antycznej A-Z. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1990, s. 413. ISBN 83-01-03529-3.
  • Jan Parandowski: Mitologia. Wierzenia i podania Greków i Rzymian. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie, 1989, s. 51–58. ISBN 83-210-0677-9.
  • Aaron J. Atsma: Leto. theoi.com. [dostęp 2010-04-28]. (ang.).
  • Carlos Parada: Leto. maicar.com. [dostęp 2010-04-28]. (ang.).
  • Hezjod: Narodziny bogów (Theogonia); Prace i dni; Tarcza. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1999. ISBN 83-7255-040-9.
  • Homer: Iliada. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1968, s. 365.

Linki zewnętrzne

  • Leto. mythindex.com. [dostęp 2010-04-28]. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-04-25)]. (ang.).
  • Oskar Seyffert: Dictionary of Classical Antiquities, 1894, s. 349: Leto. ancientlibrary.com. [dostęp 2011-07-25]. (ang.).
  • William Smith: A Dictionary of Greek and Roman biography and mythology: Leto. perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-04-30]. (ang.).
  • Harry Thurston Peck: Harpers Dictionary of Classical Antiquities, 1898: Leto. perseus.tufts.edu. [dostęp 2012-04-30]. (ang.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.