Ludovic Obraniak

Ludovic Obraniak

Ludovic Obraniak (2011)
Pełne imię i nazwisko	Ludovic Joseph Obraniak
Data i miejsce urodzenia	10 listopada 1984 Longeville-lès-Metz
Obywatelstwo	francuskie, polskie (od 2009)
Wzrost	174 cm
Pozycja	pomocnik
Kariera juniorska
Lata Klub 2000–2002 FC Metz
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 2002–2007 FC Metz 99 (5) 2007–2012 Lille OSC 152 (19) 2012–2014 Girondins Bordeaux 72 (14) 2014–2015 Werder Brema 12 (1) 2015 → Rizespor (wyp.) 16 (2) 2015–2016 Maccabi Hajfa 26 (3) 2016–2018 AJ Auxerre 36 (0) W sumie: 413 (44)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 2002  Francja U-19 2004  Francja U-21 1 (0) 2009–2014  Polska 34 (6)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 2021–2022 Le Touquet AC
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Ludovic Joseph Obraniak (ur. 10 listopada 1984 w Longeville-lès-Metz) – francusko-polski piłkarz, który występował na pozycji pomocnika. W latach 2009–2014 reprezentant Polski w piłce nożnej.

Po zakończeniu kariery w latach 2018-2020 był konsultantem w RMC Sport^[1], a następnie 2020 roku jest ekspertem w L'Equipe^[2].

Ludovic Obraniak był przez cztery lata zawodnikiem klubu FC Metz, grającego w Ligue 1 – najwyższej klasie rozgrywkowej we Francji. Pewne miejsce w składzie drużyny znalazł w sezonie 2004/2005, podczas którego rozegrał 30 spotkań ligowych, strzelając w nich 2 bramki. W 2007 przeszedł do Lille OSC za kwotę około 1,2 mln € oraz za Daniela Gygaxa w rozliczeniu^[3]. W czasie niespełna pięciu lat występów w Lille, zdobył z zespołem mistrzostwo Francji w sezonie 2010/2011 oraz Puchar Francji w 2011.

11 stycznia 2012 podpisał 3,5-letni kontrakt z innym francuskim klubem Girondins Bordeaux^[4]. Zadebiutował 21 stycznia w meczu 1/16 Pucharu Francji przeciwko trzecioligowemu US Créteil, gdzie grał do 83. minuty i zaliczył asystę. Swojego premierowego gola dla Girondins Bordeaux zaliczył 4 lutego 2012 roku w meczu ligowym przeciwko Toulouse FC. 12 lutego 2012 wystąpił w wyjazdowym meczu przeciwko swojemu niedawnemu klubowi Lille OSC, zdobył dwa gole i zaliczył asystę (druga bramka zdobyta w ostatniej minucie meczu była decydująca o zwycięstwie 4:5). Jedyne trofeum z zespołem, Puchar Francji (po raz drugi w swojej karierze), zdobył 31 maja 2013^[5].

31 stycznia 2014 roku został zawodnikiem niemieckiego Werderu Brema, z którym związał się 2,5-letnią umową ważną do 30 czerwca 2016^[6]. W nowym klubie otrzymał numer 7 na koszulce meczowej^[7]. 15 lutego 2014, w swoim drugim meczu w barwach Werderu, zdobył swojego pierwszego gola dla zespołu, wyrównującego w 88. minucie spotkania z Borussią Mönchengladbach (1:1)^[8][9].

Funkcję menedżera Obraniaka pełni Daniel Neuber^[10]. 20 stycznia 2015 Obraniak został zawodnikiem tureckiego klubu Çaykur Rizespor na zasadzie wypożyczenia do końca sezonu 2014/2015. 1 lutego 2014 w swoim trzecim meczu w barwach drużyny zdobył pierwszego gola wygrywając w 34. minucie spotkania z Genclerbirligen (2:0).

Latem 2015 został zawodnikiem izraelskiego klubu Maccabi Hajfa. Po roku gry w Izraelu wrócił do Francji i związał się z AJ Auxerre. Po dwóch latach gry zdecydował się 4 października 2018 roku na zakończenie kariery^[11].

W kwietniu 2002 roku Obraniak został powołany do reprezentacji Francji U-19 na dwumecz z Jugosławią^[12]. W kadrze U-21 zagrał jeden raz, w meczu z Hiszpanią, rozegranym 17 kwietnia 2004. Zmienił wówczas Anthony’ego Le Talleca^[13]. Od momentu wejścia nowych przepisów FIFA piłkarz był jednak uprawniony do gry w polskiej reprezentacji. Zawodnik wystąpił o polskie obywatelstwo i zadeklarował chęć gry w reprezentacji Polski.

Po uzyskaniu polskiego obywatelstwa w 2009 Obraniak został powołany przez Leo Beenhakkera do reprezentacji na mecz towarzyski z Grecją 12 sierpnia 2009. Zagrał w tym meczu od początku drugiej połowy, zmieniając Euzebiusza Smolarka. W tym spotkaniu strzelił 2 bramki w 47. i 79. minucie^[14].

W 2012 został powołany przez selekcjonera kadry Franciszka Smudę na Euro 2012. Podczas turnieju wystąpił we wszystkich trzech meczach grupowych.

16 maja 2013 ogłosił, że rezygnuje z gry w kadrze, dopóki Waldemar Fornalik będzie selekcjonerem kadry narodowej Polski^[15]. W październiku 2013 wyjaśniając swoją decyzję stwierdził, iż w kadrze nie był traktowany z należytym szacunkiem^[16][17]. 8 grudnia tego samego roku rozmawiał z trenerem Adamem Nawałką o swojej grze w reprezentacji. Nazajutrz w wywiadzie dla telewizji powiedział, że wyjaśnił z trenerem kilka spraw związanych z jego przeszłością i wykazał chęć ponownego grania w drużynie^[18]. Odnośnie do jego odmowy gry w kadrze, a następnie deklaracji powrotu do niej zaistniała dyskusja w polskim środowisku piłkarskim; na ten temat wypowiadali się byli reprezentanci, trenerzy, prezes PZPN Zbigniew Boniek, którzy poparli bądź skrytykowali postępowanie Obraniaka^{[19][20][21][22][23][24]}.

Dziadek zawodnika, Zygmunt (1933-1986), pochodził z Pobiedzisk niedaleko Poznania^[25]. W 1937 z rodziną wyemigrował do Francji (przyjął obywatelstwo francuskie w 1964 roku, lecz nie zrzekł się obywatelstwa polskiego)^[26][27]. Przywiózł ze sobą koszulkę reprezentacji Polski, którą rodzina Obraniaków traktowała jak relikwię. Zmarł, gdy Ludovic miał dwa lata.

20 lutego 2008 wystąpił z odpowiednim wnioskiem do konsulatu w Lille^[28]. 5 czerwca 2009 uzyskał urzędowe potwierdzenie posiadania obywatelstwa polskiego^[29]. 7 czerwca wojewoda mazowiecki wydał decyzję potwierdzającą posiadanie polskiego obywatelstwa przez Ludovica Josepha Obraniaka^[30]. Pomocy w jego staraniach udzielał mu polski korespondent prasowy i menedżer piłkarski Tadeusz Fogiel^[31][32]. Tak wypowiedział się o tym Ludovic Obraniak:

5 czerwca 2012 otrzymał tytuł honorowego obywatelstwa Pobiedzisk „w uznaniu wybitnych zasług dla rozsławienia imienia miasta Pobiedziska”^[34]. Jego żoną jest pochodząca z Francji Laura Sieger (ich ślub odbył się 1 czerwca w bazylice Saint-Seurin w Bordeaux, był na nim obecny mer miasta Alain Juppé^[35][36][37])^[38]. Mają dwoje dzieci: córkę (ur. 2011^[39]), drugie dziecko urodziło się w listopadzie 2013^[40][41]. W styczniu 2014 Ludovic Obraniak przyznał, że czuje się Francuzem, zaś dzięki pochodzeniu i polskiej krwi ma zaszczyt występować w reprezentacji Polski^[42].

• Ludovic Obraniak w bazie National Football Teams (ang.)
• Ludovic Obraniak w bazie 90minut.pl (pol.)
• Ludovic Obraniak, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2020-11-24] .
• Ludovic Obraniak na stronie Worldfootball (pol.)
• Ludovic Obraniak. lfp.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-12-17)]. na stronie LFP (fr.)