Maciej Dejczer

Maciej Dejczer
Ilustracja
Maciej Dejczer na planie serialu Ojciec Mateusz (2008)
Data i miejsce urodzenia

15 lipca 1953
Gdańsk

Zawód

reżyser, scenarzysta

Współmałżonek

Monika Kwiatkowska
(2003–2016; rozwód)

Lata aktywności

od 1982

Maciej Dejczer (ur. 15 lipca 1953 w Gdańsku) – polski reżyser i scenarzysta.

Życiorys

Wczesne lata

Urodził się i wychował w Gdańsku, gdzie w 1972 ukończył III Liceum Ogólnokształcące im. Bohaterów Westerplatte[1]. W 1977 ukończył studia na kierunku filologia polska na Uniwersytecie Gdańskim[2], a w 1984 na Wydziale Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.

Kariera

Jego etiuda studencka Chłopcy (1982) otrzymała nagrodę dla najlepszego dokumentu na Festiwalu Szkół Filmowych w Monachium w 1983[3], a w 1987 został uznany najlepszym filmem fabularnym na tym samym festiwalu. Współpracował z Krzysztofem Kieślowskim podczas realizacji dramatu psychologicznego Bez końca (1984). Rozgłos przyniósł mu pełnometrażowy debiut 300 mil do nieba (1989), za który otrzymał Felixa w kategorii najlepszy młody film europejski oraz Nagrodę Dziennikarzy Zagranicznych na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, natomiast w 1990 Nagrodę Młodej Publiczności na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Cannes oraz Złote Lwy na 15. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych. W latach 1989–1991 był członkiem Komitetu Kinematografii[2]. W 1990 został uhonorowany nagrodą wojewody gdańskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki[4].

Wyreżyserował też spektakle – Hłasko Marka Hłaski (1991) w Teatrze im. Wojciecha Bogusławskiego w Kaliszu i Hłasko wg Pięknych dwudziestoletnich (1993) w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. W 1992 rozpoczął współpracę z Teatrem Telewizji realizując przedstawienie Pod dębami Pawła Huelle z Jackiem Mikołajczakiem, a wśród jego kolejnych spektakli znalazły się Chłopcy z Placu Broni Ferenca Molnára (1996) i Wampir Wojciecha Tomczyka (2004). Ponadto zrealizował filmy dokumentalne – muzyczny To musisz być ty (1993) oparty na piosenkach zespołu Chłopcy z Placu Broni, Budka Suflera w Nowym Jorku (2000) o koncercie Budki Suflera w Carnegie Hall i Walker (2004) o Robercie Korzeniowskim. Za reżyserię wideoklipu do piosenki „W niewielu słowach” Budki Suflera otrzymał Srebrnego Yacha na Festiwalu Polskich VideoKlipów „Yach Film’99”[4].

Kolejnym kinowym sukcesem była oparta na prawdziwej historii koprodukcja polsko-niemiecko-francusko-brytyjskiej Bandyta (1997) z udziałem Tila Schweigera w roli tytułowej, Pete’a Postlethwaite’a i Johna Hurta. Film zdobył wiele nagród, w tym Hartley–Merrill Award i na festiwalu Filmowym w Gdyni za scenariusz Cezarego Harasimowicza. Następnie Dejczer zaangażował się w produkcje telewizyjne, reżyserując popularne seriale – M jak miłość, Na dobre i na złe, Ojciec Mateusz i Oficer.

Życie prywatne

W 2003 zawarł związek małżeński z aktorką Moniką Kwiatkowską[5], z którą ma syna Macieja[5]. Para rozstała się w 2011, a w 2016 doszło do rozwodu[6][7][8].

Kontrowersje

Monika Kwiatkowska oskarżała byłego męża o stosowanie wobec niej przemocy fizycznej i psychicznej w okresie od maja 2003 do września 2011[9]. W sierpniu 2012 został skazany nieprawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego dla Warszawy-Mokotowa na karę 6 miesięcy ograniczenia wolności[10]. Reżyser wniósł apelację i w maju 2015 sąd wyższej instancji uniewinnił go od zarzucanych mu czynów[11]. Wyrok został zaskarżony przez Kwiatkowską i w grudniu 2015 Sąd Okręgowy w Warszawie orzekł ponowne rozpoczęcie procesu. W sierpniu 2019 Sąd Rejonowy Warszawa-Mokotów ponownie uniewinnił Dejczera[12]. Kwiatkowska wniosła apelację, a w lutym 2020 sąd okręgowy uchylił zaskarżony wyrok oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia[13].

Filmografia

Filmy

Seriale

Teledyski

Rok Tytuł Wykonawca Obsada aktorska
1992 „2 Children” Tamerlane
1993 „Kocham cię”[14] Chłopcy z Placu Broni Agnieszka Jasieniecka, Jan Bzdawka[14]
1994 „Bez ciebie umieram” Maanam Alex Murphy
„W życiu trzeba wolnym być” Marek Jackowski
1999 „Głodny”[4] Budka Suflera
„Martwe morze”[4]
1999 „W niewielu słowach”[4]
2000 „Requiem nad ranem”[4]
„Bal wszystkich świętych”[15]
„Błękitna arka”[4]
„Świat od zaraz”[4]
2012 „List”[16] Chemia Laura Samojłowicz[16], Mikołaj Krawczyk[16]
2013 „Song 4 Boys”[17] Coma Piotr Rogucki[17], Paweł Małaszyński, Eryk Lubos

Nagrody

  • 1979: Nagroda za scenariusz Bracia w konkursie Gdańskiego Towarzystwa Przyjaciół Sztuki i WOK w Gdańsku na scenariusz filmu amatorskiego[18]
  • 1980: I nagroda w Przeglądzie Amatorskiej Twórczości Filmowej województwa gdańskiego za film Nad brzegiem[18]
  • 1981: Nagroda specjalna dla filmu Nad brzegiem na Przeglądzie Filmów Amatorskich w Burgas
  • 1983: Główna Nagroda w kategorii filmu dokumentalnego na III Europejskie Spotkania Szkół Filmowych i Telewizyjnych w Monachium dla filmu Chłopcy
  • 1984: III nagroda na Konfrontacjach etiud studentów reżyserii PWSFTviT oraz Wydziału Radia i Telewizji Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach za film Wyjście
  • 1989: Europejska Nagroda Filmowa dla odkrycia roku Felix – nagroda dla najlepszego filmu europejskiego za 300 mil do nieba
  • 1989: Wyróżnienie, nagroda dziennikarzy zagranicznych, nagroda Federacji DKF, nagroda prywatna Waltera Kotawy z USA na 14. Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za reżyserię filmu 300 mil do nieba
  • 1989: Wyróżnienie i Bursztynowy Wektor (nagroda Koła Młodych SFP) na XVII Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych „Młodzi i Film” za film 300 mil do nieba
  • 1990: Nagroda Szefa Kinematografii za reżyserię filmu 300 mil do nieba
  • 1990: Nagroda Wojewody Gdańskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury i sztuki
  • 1998: Nagroda Specjalna Jury oraz Nagroda Międzynarodowej Krytyki Filmowej na XV MFF w Viareggio (Włochy) dla filmu Bandyta
  • 1998: Nagroda publiczności na IV Festiwalu Filmów w Kazimierzu Dolnym dla filmu Bandyta
  • 1998: Nagroda Maszkarona (jury młodzieżowego) na XII Tarnowskiej Nagrodzie Filmowej dla filmu Bandyta
  • 1999: Srebrny Yach na VIII Festiwalu Polskich Wideoklipów JACHFILM’99 w Gdańsku za teledysk W niewielu słowach Budki Suflera

Przypisy

  1. ↑ Diamentowa lista absolwentów., topolowka.pl [zarchiwizowane 2017-03-01].
  2. 1 2 Barbara Hollender, Zofia Turowska: Zespół Tor. Anna M. Płażewska (red.). Warszawa: Prószyński i S-ka, 2000, s. 270. ISBN 83-7255-659-8.
  3. ↑ Anna Napiórkowska: Maciej Dejczer - reżyser dwóch wybitnych filmów i bardzo wielu seriali. Polskie Radio, 2022-07-15. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  4. 1 2 3 4 5 6 7 8 Maciej Dejczer. Wirtualna Polska. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  5. 1 2 Martyna Zielonka: Monika Kwiatkowska: Była gwiazdą „Domu”. Zaprzepaściła karierę przez prywatny skandal?. interia.pl, 2022-03-08. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  6. ↑ Znany reżyser rozwodzi się z aktorką "Domu". fakt.pl, 29 sierpnia 2011. [dostęp 2026-04-12].
  7. ↑ Tygodnik „Życie na Gorąco” nr 12, 24 marca 2016, s. 7
  8. ↑ MG: Reżyser „M jak miłość” po rozwodzie. Fakt.pl, 2016-02-01. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  9. ↑ Monika Dejczer rezygnuje z nazwiska męża. onet.pl, 24 grudnia 2012. [dostęp 2026-04-12].
  10. ↑ "Magda M.": Reżyser skazany za bicie żony. wp.pl, 11 sierpnia 2012. [dostęp 2026-04-12].
  11. ↑ Polski reżyser został uniewinniony. fakt.pl, 18 maja 2015. [dostęp 2026-04-12].
  12. ↑ Sąd uniewinnił znanego reżysera filmowego i telewizyjnego od zarzutu znęcania się nad żoną. dziennik.pl, 12 sierpnia 2019. [dostęp 2026-04-12].
  13. ↑ Reżyser oskarżony o znęcanie się nad żoną. Sąd musi ponownie rozpoznać sprawę. tvn24.pl, 24 lutego 2020. [dostęp 2026-04-12].
  14. 1 2 Maciej Gąsiorowski: Naga para kocha się w morzu. Tak zmienił się aktor najodważniejszego polskiego teledysku. „Super Express”, 2021-12-17. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  15. ↑ Bartek Chaciński: Wideoklipy, czyli sztuka sama w sobie. „Polityka”, 2011-09-23. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  16. 1 2 3 Samojłowicz i Krawczyk w teledysku zespołu Chemia. „Super Express”, 2012-11-06. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  17. 1 2 Olga Szymkowiak: Zobacz najnowsze teledyski łódzkich artystów. „Gazeta Wyborcza”, 2013-03-14. [dostęp 2023-08-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2023-08-10)].
  18. 1 2 Kronika życia kulturalnego Wybrzeża Gdańskiego 1975–1980. Upowszechnianie kultury. Twórczość amatorska. „Gdański Rocznik Kulturalny”. Nr 8, s. 310–311, 315, 1985. Gdańsk: Gdańskie Towarzystwo Przyjaciół Sztuki. [dostęp 2025-10-22].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.