Marcin Kierwiński

Marcin Kierwiński
Ilustracja
Marcin Kierwiński (2024)
Pełne imię i nazwisko

Marcin Piotr Kierwiński

Data i miejsce urodzenia

22 sierpnia 1976
Warszawa

Minister spraw wewnętrznych i administracji
Okres

od 24 lipca 2025

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska / Koalicja Obywatelska

Poprzednik

Tomasz Siemoniak

Minister-członek Rady Ministrów
Okres

od 26 września 2024
do 24 lipca 2025

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska

Minister spraw wewnętrznych i administracji
Okres

od 13 grudnia 2023
do 13 maja 2024

Przynależność polityczna

Platforma Obywatelska

Poprzednik

Paweł Szefernaker

Następca

Tomasz Siemoniak

Odznaczenia
Odznaka Honorowa Powiatu Kłodzkiego

Marcin Piotr Kierwiński (ur. 22 sierpnia 1976 w Warszawie[1]) – polski polityk i samorządowiec.

Wicemarszałek województwa mazowieckiego III i IV kadencji (2010–2011), poseł na Sejm VII, VIII, IX i X kadencji (2011–2024), poseł do Parlamentu Europejskiego X kadencji (2024), sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i szef gabinetu politycznego premier Ewy Kopacz (2015), minister spraw wewnętrznych i administracji w trzecim rządzie Donalda Tuska (2023–2024 i od 2025) i minister-członek Rady Ministrów w tym samym gabinecie (2024–2025).

Życiorys

Jest synem Andrzeja Kierwińskiego, oficera ludowego Wojska Polskiego i następnie Sił Zbrojnych RP[2][3]. Absolwent LXIII Liceum Ogólnokształcącego im. Lajosa Kossutha w Warszawie (1994)[4]. Ukończył studia na Wydziale Elektroniki i Technik Informacyjnych (w 2001) oraz na Wydziale Inżynierii Produkcji (w 2002) Politechniki Warszawskiej. W 2003 został absolwentem studiów podyplomowych w instytucie „Orgmasz”[1]. W tym samym roku rozpoczął studia doktoranckie w zakresie zarządzania i transferu technologii na PW. W latach 2000–2007 był pracownikiem PZL Warszawa-Okęcie, w 2007 został wiceprezesem zarządu IF Max-Film, a w latach 2007–2010 wiceprezesem zarządu Portu Lotniczego Warszawa-Modlin[5] (spółek należących do samorządu województwa mazowieckiego).

Pod koniec lat 90. wstąpił do Ruchu Społecznego AWS[6], potem przez kilka miesięcy należał do Stronnictwa Konserwatywno-Ludowego. W 2001 przystąpił do Platformy Obywatelskiej[3]. W 2002 z jej listy bez powodzenia kandydował na radnego warszawskiej dzielnicy Mokotów[7]. W latach 2005–2010 był przewodniczącym koła PO w Wilanowie, następnie objął tę funkcję na Ursynowie. W 2006 zasiadł w radzie krajowej partii, a w 2007 został sekretarzem regionu mazowieckiego[8]. W wyborach w 2006 został wybrany do rady m.st. Warszawy[9], gdzie stanął na czele klubu radnych PO[8]. Rok później bez powodzenia kandydował do Sejmu[10]. W 2010 zastąpił Stefana Kotlewskiego na stanowisku wicemarszałka województwa mazowieckiego.

W wyborach w 2010 uzyskał mandat radnego sejmiku mazowieckiego IV kadencji[11]. W tym samym roku po raz drugi wszedł w skład zarządu województwa w randze wicemarszałka[5]. W wyborach parlamentarnych w 2011 uzyskał mandat posła na Sejm VII kadencji z okręgu stołecznego[12]. W rezultacie zrezygnował z funkcji samorządowych. W 2013 wszedł z ramienia PO w skład Komisji do Spraw Służb Specjalnych w miejsce wycofanego z niej Konstantego Miodowicza[13].

W lutym 2015 został powołany na stanowiska sekretarza stanu w Kancelarii Premiera; został p.o. szefa i następnie szefem gabinetu politycznego premier Ewy Kopacz[14][15]. W tym samym roku wystartował w wyborach parlamentarnych jako lider listy wyborczej PO w okręgu płockim. Otrzymał 16 271 głosów, uzyskując tym samym ponownie mandat poselski[16]. W listopadzie 2015 zakończył pełnienie funkcji rządowych. W Sejmie VIII kadencji został członkiem Komisji Finansów Publicznych, Komisji Obrony Narodowej oraz Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia projektów ustaw z zakresu prawa wyborczego[1]. W lutym 2016 został członkiem zarządu krajowego PO[17], a w grudniu tego samego roku przewodniczącym partii w Warszawie[18].

W wyborach w 2019 ponownie uzyskał mandat poselski, kandydując z ramienia Koalicji Obywatelskiej i otrzymując 30 013 głosów[19]. W 2020 został powołany przez radę krajową Platformy Obywatelskiej na sekretarza generalnego tej partii[20]. W wyborach w 2023 z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję (z wynikiem 51 828 głosów)[21].

12 grudnia 2023 Sejm X kadencji wybrał go na urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji w trzecim rządzie Donalda Tuska[22][23]. Następnego dnia został przez prezydenta RP Andrzeja Dudę powołany na to stanowisko[24]. W styczniu 2024 został powołany przez prezydenta w skład Rady Dialogu Społecznego[25]. Przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w 2024 otrzymał pierwsze miejsce na liście KO w okręgu warszawskim[26], w związku z czym złożył rezygnację z pełnienia funkcji rządowej[27]. Ze stanowiska ministra został odwołany 13 maja 2024[28]. W wyniku głosowania z czerwca 2024 uzyskał mandat europosła X kadencji z wynikiem 143 179 głosów[26]. 25 września tego samego roku złożył mandat eurodeputowanego[29]. Następnego dnia powrócił w skład Rady Ministrów jako minister bez teki[30]; powierzono mu koordynację działań związanych z odbudową obszarów dotkniętych powodzią w 2024[30]. 24 lipca 2025 zakończył pełnienie funkcji ministra bez teki[31], tego samego dnia ponownie objął natomiast urząd ministra spraw wewnętrznych i administracji[32][33]. W 2025, w wyniku przekształcenia PO, został sekretarzem generalnym partii KO.

Odznaczenia i wyróżnienia

  • Odznaka Honorowa Powiatu Kłodzkiego (2025)[34].

Wyniki w wyborach ogólnopolskich

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
2007 Platforma Obywatelska Sejm VI kadencji nr 19 1403 (0,12%)N[10]
2011 Sejm VII kadencji 3580 (0,35%)T[12]
2015 Sejm VIII kadencji nr 16 16 271 (5,42%)T[16]
2019 Koalicja Obywatelska Sejm IX kadencji 30 013 (8,10%)T[19]
2023 Sejm X kadencji 51 828 (11,71%)T[21]
2024 Parlament Europejski X kadencji nr 4 143 179 (10,97%)T[26]

Życie prywatne

Żonaty z Agnieszką Gierzyńską-Kierwińską, z którą ma dwie córki i syna[35].

Przypisy

  1. 1 2 3 Posłowie IX kadencji: Marcin Kierwiński. sejm.gov.pl. [dostęp 2020-05-08].
  2. ↑ Nominacje generalskie z okazji Święta Wojska Polskiego. prezydent.pl, 15 sierpnia 1999. [dostęp 2020-11-04].
  3. 1 2 Magdalena Złotnicka: Kumpel „Gaciowego” i „Marcinek” Hanny Gronkiewicz-Waltz. Warszawa stoi za nim murem. gazetapolska.pl, 19 kwietnia 2017. [dostęp 2020-05-08].
  4. ↑ 30 lecie Kossutha – Spotkanie z absolwentem Marcinem Kierwińskim. lo63.ursynow.warszawa.pl, 1 października 2020. [dostęp 2026-05-29].
  5. 1 2 Nota biograficzna na stronie prywatnej. [dostęp 2015-06-04].
  6. ↑ Iwona Szpala: Poseł Kierwiński. Kadrowy w centrum PO. wyborcza.pl, 20 sierpnia 2013. [dostęp 2020-05-08].
  7. ↑ Serwis PKW – Wybory 2002. [dostęp 2020-05-08].
  8. 1 2 Informacje na stronie prywatnej. [dostęp 2018-04-15].
  9. ↑ Serwis PKW – Wybory 2006. [dostęp 2015-06-04].
  10. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-06-04].
  11. ↑ Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2015-06-04].
  12. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2011. [dostęp 2015-06-04].
  13. ↑ Apel o krew dla K. Miodowicza. Nieprzytomny w szpitalu. interia.pl, 18 lipca 2013. [dostęp 2015-06-04].
  14. ↑ Kierownictwo KPRM. kprm.gov.pl. [dostęp 2015-06-04].
  15. ↑ Kierownictwo KPRM. kprm.gov.pl. [dostęp 2025-07-22].
  16. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2015. [dostęp 2015-10-27].
  17. ↑ Nowa Platforma – najważniejsze decyzje Rady Krajowej PO. platforma.org, 26 lutego 2016. [dostęp 2016-02-26].
  18. ↑ Marcin Kierwiński szefem warszawskich struktur PO. rp.pl, 17 grudnia 2016. [dostęp 2016-12-18].
  19. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2019. [dostęp 2019-10-17].
  20. ↑ Rada Krajowa PO wybrała nowy zarząd. interia.pl, 8 lutego 2020. [dostęp 2020-02-08].
  21. 1 2 Serwis PKW – Wybory 2023. [dostęp 2023-10-20].
  22. ↑ Druk nr 96: Przedstawiony przez Prezesa Rady Ministrów wniosek w sprawie wyboru członków Rady Ministrów. sejm.gov.pl, 12 grudnia 2023. [dostęp 2023-12-13].
  23. ↑ Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 grudnia 2023 r. w sprawie wyboru w skład Rady Ministrów (M.P. z 2023 r. poz. 1381 (ISAP)).
  24. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 grudnia 2023 r. nr 1131.45.2023 o powołaniu w skład Rady Ministrów (M.P. z 2023 r. poz. 1383 (ISAP)).
  25. ↑ Karolina Gawot: Prezydent powołał ministrów do Rady Dialogu Społecznego. interia.pl, 30 stycznia 2024. [dostęp 2024-01-30].
  26. 1 2 3 Serwis PKW – Wybory 2024. [dostęp 2024-06-10].
  27. ↑ Rekonstrukcja rządu. Zmiany w 4 resortach. gov.pl, 10 maja 2024. [dostęp 2024-05-13].
  28. ↑ Oficjalne zaprzysiężenie nowych ministrów – priorytetem niezmiennie bezpieczeństwo. gov.pl, 13 maja 2024. [dostęp 2024-05-13].
  29. ↑ Marcin Kierwiński. europarl.europa.eu. [dostęp 2024-09-28].
  30. 1 2 Powołanie Marcina Kierwińskiego w skład Rady Ministrów. gov.pl, 26 września 2024. [dostęp 2024-09-26].
  31. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 lipca 2025 r. nr 1131.27.2025 o zmianie w składzie Rady Ministrów (M.P. z 2025 r. poz. 689 (ISAP)).
  32. ↑ Uroczystość dokonania zmian w składzie Rady Ministrów. prezydent.pl, 24 lipca 2025. [dostęp 2025-07-24].
  33. ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 24 lipca 2025 r. nr 1131.28.2025 o zmianie w składzie Rady Ministrów (M.P. z 2025 r. poz. 690 (ISAP)).
  34. ↑ Uchwała nr XIII/70/2025 z 29 października 2025 w sprawie nadania Marcinowi Kierwińskiemu Odznaki Honorowej Powiatu Kłodzkiego. bip.powiat.klodzko.pl. [dostęp 2025-11-02].
  35. ↑ Piotr Margielewski: Marcin Kierwiński. Wiek, wykształcenie, majątek. Kim jest kandydat do Sejmu z listy PO?. se.pl, 12 września 2023. [dostęp 2023-12-19].

Linki zewnętrzne

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.