Matioliit
 okaz z Minas Gerais w Brazylii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
NaMgAl5(PO4)4(OH)6·2H2O[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
5[1] |
| Przełam |
brak |
| Łupliwość |
doskonała |
| Pokrój kryształu |
pryzmatyczny, tabliczkowy |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
2,948 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,597–1,627 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,030[1] pleochroizm: widoczny; X = jasnoniebieski lub bezbarwny; Y = niebieski; Z = bezbarwny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
8.DK.15[1] |
Matioliit – bardzo rzadki minerał z rodziny fosforanów[1].
Nazwany na cześć Paulo Anselmo Matioli (ur. 1975)[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju pryzmatycznym i tabliczkowym[2]. Jest minerałem przezroczystym o doskonałej łupliwości[2][1]. Posiada szklisty połysk i białą rysę[1]. Jest izostrukturalny z burangaitem, dufrenitem i natrodufrenitem[1].
Występowanie
Występuje jako wtórny minerał hydrotermalny w pegmatytach granitowych[2][1]. Towarzyszą mu najczęściej albit, kasyteryt, childrenit, crandallit, fluorapatyt, gormanit, moraesit, muskowit, kwarc, syderyt, brazylianit oraz montebrasit[2][1]. Spotykany jedynie w Austrii (Karyntia), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Jukon) i Stanach Zjednoczonych (Nevada)[2][1].