Dufrenit

Dufrenit

okaz z Kornwalii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	Ca0.5Fe2+Fe3+5(PO4)4(OH)6·2H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	3,5–4,5[1][2]
Przełam	włóknisty, nierówny/nieregularny[1][2]
Łupliwość	dokładna, doskonała[1][2]
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy, tabliczkowy[2]
Przezroczystość	przeświecający, nieprzezroczysty[1]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[1]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	3,1–3,34 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	żółtozielona, czarnozielona[1][2]
Rysa	zielona[1][2]
Połysk	szklisty, matowy, półszklisty, jedwabisty, żywiczny[1][2]
Współczynnik załamania	1,82–1,925 (dwuosiowy)[1]
Inne	dwójłomność: 0,055[1] dyspersja (optyka): stosunkowo silna[1] pleochroizm: widoczny; X = ciemnoniebieski, jasnobrązowy, jasnożółtobrązowy lub ciemnoniebieskozielony Y = beżowy, brązowy, jasnobrązowy, jasnożółtobrązowy Z = ciemnoczerwono-brązowy, ciemnobrązowy, czerwono-brązowy, ciemnooliwkowo-brązowy[1]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DK.15[1]

Dufrenit – rzadki minerał z klasy fosforanów należący do grupy dufrenitu^[1].

Nazwana w 1833 roku na cześć Ours Pierre’a Armanda Petita Dufrenoya (1792–1857), profesora mineralogii w École des Mines w Paryżu^[1][3].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym^[1]. Wykształca kryształy o pokroju grubotabliczkowym^[4][2]. Występuje w skupieniach kulistych, botryoidalnych, włóknistych, rozetowych^[3], łuskowatych, zbitych mas, promienistych oraz w formie nalotów i zrosłych równolegle bliźniaków^[1][4][2]. Jest minerałem kruchym, przeświecającym do nieprzezroczystego^[1][4]. Posiada zieloną rysę oraz połysk szklisty, matowy, półszklisty, jedwabisty bądź żywiczny^[1][2]. Jest izostrukturalny z burangaitem, matioliitem i natrodufrenitem^[1].

Występuje w pegmatytach granitowych bogatych w fosforany jako wtórny minerał oraz w zasobnych w fosfor rudach goethytowych^[1][2]. Spotykany także w złożach rud i żyłach żelaza^[1][4][3][2]. Towarzyszą mu zwykle hureaulit, rockbridgeit, laubmannit, goethyt, kidwellit, leukofosfit, strengit, cyrilovit, kwarc, kakoksen, beraunit, chalkosyderyt, limonit oraz bariofarmakosyderyt^[1][4][2].

Występuje w Argentynie, Australii (Australia Południowa, Australia Zachodnia), Brazylii (Minas Gerais), Kanadzie (Ontario), Czechach, we Francji, Niemczech (Bawaria, Saksonia, Turyngia), Grecji (Attyka), na Węgrzech, we Włoszech (Sardynia), Japonii, na Madagaskarze, Meksyku (Durango), Maroko, Namibii (Erongo, Tsumeb), Portugalii, Rumunii, Rwandzie, RPA, Hiszpanii, Szwecji, Anglii i Stanach Zjednoczonych (Alabama, Arkansas, New Hampshire, Nowy Meksyk, Dakota Południowa)^[1][4][3]. W Polsce spotykany na Dolnym Śląsku w okolicach Świdnicy^[1].