Miguel Bosé
 Miguel Bosé (2006) | |
| Imię i nazwisko |
Luis Miguel González Borloni |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia |
3 kwietnia 1956 |
| Pochodzenie | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
od 1975 |
| Powiązania |
Laura Pausini |
| Zespoły | |
| La Oreja de Van Gogh Hotel Persona | |
Miguel Bosé, właśc. Luis Miguel González Borloni[1] (ur. 3 kwietnia 1956 w Panamie) – hiszpański piosenkarz, kompozytor, aktor i reżyser[2].
Jest jedną z największych hiszpańskich sław, zarówno w Hiszpanii, jak i Ameryce Łacińskiej[3], a także aktorem francuskich produkcji kinowych. Laureat World Music Awards 2007[4].
Życiorys
Urodził się w Panamie jako syn Lucii Bosé (z domu Borlani, ur. 28 czerwca 1931 w Mediolanie[5], zm. 23 marca 2020 w Segovii[6]), włoskiej aktorki, i Luisa Miguela Dominguína (1926–1996), legendarnego hiszpańskiego matadora. Ma młodszą siostrę Paolę Dominguín (ur. 5 listopada 1960). Jego trzecie imię zostało nadane przez ojca chrzestnego, reżysera Luchino Viscontiego[7].
Swoją karierę artystyczną zapoczątkował w wieku siedemnastu lat występem na dużym ekranie w dramacie Vera (Vera, un cuento cruel, 1973) u boku Fernando Fernána Gómeza. W 1975 nagrał swoje pierwsze single: „Soy”/„For Ever For You”. Dwa lata potem podpisał kontrakt wytwórnią CBS Records, z którą był związany w latach 1977–1984. W 1977 zdobył hiszpański publicznej albumu Linda (1977). Dwa lata później został również doceniony we Włoszech i Ameryce Południowej z płytą Chicas (1979).
Okładka albumu Milan-Madryt (1983) została zaprojektowana przez Andy’ego Warhola. Stał się międzynarodową supergwiazdą, kiedy jego piosenka „Amante bandido” (1985) znalazła się wśród największych przebojów w całej Ameryce Łacińskiej i w Hiszpanii[8].
W hiszpańsko-francuskim dramacie Pedra Almodóvara Wysokie obcasy (Tacones lejanos, 1991) zagrał postać sędziego śledczego Jorge Domíngueza. W dramacie historycznym Patrice Chéreau Królowa Margot (La Reine Margot, 1994) wystąpił w roli Henryka Gwizjusza[9].
Zaśpiewał w duecie z Shakirą piosenkę pt. „Si tú no vuelves” (2007).
W 2007 roku obchodził swoje trzydziestolecie pracy artystycznej nagrywając album z duetami międzynarodowymi „Papito”. Po latach na rynku muzycznym pojawiły się kolejne płyty: „Papitwo” (2012) i „Amo” (2015)[10].
Życie prywatne
W 1980 Bosé zadeklarował się jako osoba biseksualna, „ale nie homoseksualna”[11]. Lata później identyfikował się jako „triseksualny”. W latach 1992–2018 pozostawał w długotrwałym związku z rzeźbiarzem Ignacio Palau[12]. W 2013 w wywiadzie dla hiszpańskiego magazynu gejowskiego „Shangay” ujawnił, że dzięki macierzyństwu zastępczemu, jest ojcem czworga dzieci: synów bliźniaków Tadeo i Diego oraz innej pary bliźniaków – Ivo i Telmo[13].
23 stycznia 2017 jego siostrzenica, Bimba Bosé, zmarła na raka.
Podczas pandemii COVID-19 Bosé stał się jednym z najbardziej aktywnych negacjonistów pandemii w Hiszpanii, kwestionując skuteczność maseczek i innych aspektów wirusa. Niektóre z jego filmów zostały usunięte z YouTube i Facebooka[14].
Dyskografia
Albumy studyjne
- Linda (1977)
- Miguel Bosé (1978)
- Chicas! (1979)
- Miguel (1980)
- Más Allá (1981)
- Made in Spain (1983)
- Bandido (1984)
- Salamandra (1986)
- XXX (1987)
- Los chicos no lloran (1990)
- Bajo el signo de Caín (1993)
- Laberinto (1995)
- 11 Maneras de Ponerse un Sombrero (1998)
- Sereno (2002)
- Por vos muero (2004)
- Velvetina (2005)
- Papito (2007)
- Cardio (2010)
- Papitwo (2012)
- Amo (2014)
- Bosé: MTV Unplugged (2016)
Albumy koncertowe
- Directo 90 (1991)
- Girados en Concierto (z Aną Torroją) (2002)
- Papitour (2007)
- Cardio Tour (2011)
- Bosé MTV Unplugged (2016)
Składanki
- ¡Bravo, Muchachos! Los Grandes Éxitos de Miguel Bosé (1982)
- Lo Mejor de Bosé (1999)
- Colección Definitiva (2013)
Filmografia
Filmy
| Rok | Tytuł | Rola | Reżyser |
|---|---|---|---|
| 1973 | Bohaterowie (Gli eroi) | niemiecki żołnierz | Duccio Tessari |
| 1974 | Vera, okrutna opowieść (Vera, un cuento cruel) | Enrique | Josefina Molina |
| 1976 | Więzień pasji (La Orca) | Humberto | Eriprando Visconti |
| Giovannino | Ignazio Leotta | Paolo Nuzzi | |
| Retrato de Familia | Cécil Rubes | Antonio Giménez-Rico | |
| Czerwony goździk (Il garofano rosso) | Alessio Mainardi | Luigi Faccini | |
| 1977 | Odgłosy (Suspiria)[15] | Mark | Dario Argento |
| Oedipus orca | Humberto, przyjaciel Alice | Eriprando Visconti | |
| Klatka (La gabbia, TV) | Carlo | Carlo Tuzii | |
| California | Willy Preston | Michele Lupo | |
| 1978 | Sentados al borde de la mañana, con los pies colgando | Miguel | Antonio Betancor |
| 1981 | Cosa de Locos | Enrique Dawi | |
| 1985 | Gwiezdny rycerz (El caballero del dragón) | Ix | Fernando Colomo |
| 1987 | En penumbra | Manniquí | José Luis Lozano |
| 1990 | Skąpiec (L’avaro) | Valerio | Tonino Cervi |
| 1991 | Najbardziej naturalna rzecz (Lo más natural) | Andrés | Josefina Molina |
| Wysokie obcasy (Tacones lejanos) | sędzia Domínguez / Hugo / Letal | Pedro Almodóvar | |
| 1993 | Święta noc (La nuit sacrée) | konsul | Nicolas Klotz |
| Mazepa (Mazeppa) | Gericault | Bartabas | |
| 1994 | Królowa Margot (La Reine Margot) | Henryk I de Guise | Patrice Chéreau |
| Enciende mi pasión | Ángel | José Ganga | |
| 1995 | Kochanek czy kochanka (Gazon maudit) | Diego | Josiane Balasko |
| 1996 | Amor digital (krótkometrażowy) | Cinco-cinco | Ramón Margareto |
| Anarchistki (Libertarias) | sekretarz Durrutiego | Vicente Aranda | |
| Oui | Hugo | Alexandre Jardin | |
| 1998 | Gołe oko (La mirada del otro) | Santiago | Vicente Aranda |
| 1999 | Lorca (krótkometrażowy) | Lorca | Iñaki Elizalde |
| 2002 | El forastero | turysta | Federico García Hurtado |
| 2021 | Guerra de Likes | w roli samego siebie | María Ripoll |
Seriale
- 1988: Tajemnice Sahary (Il segreto del Sahara) jako El Hallem
- 1989: Eurocops jako Miguel
- 2020: Dom kwiatów (La Casa de las Flores) jako Vicar
Przypisy
- ↑ Luis Miguel González Borloni. Vanity Fair. [dostęp 2015-07-26]. (hiszp.).
- ↑ Miguel Bose. Starpulse.com. [dostęp 2015-07-26]. (ang.).
- ↑ John D. Buchanan: Artist Biography: Miguel Bosé. AllMusic. [dostęp 2012-05-23]. (ang.).
- ↑ Miguel Bose Is Latin Grammy Awards 2013. Latin Times. [dostęp 2015-07-26]. (hiszp.).
- ↑ Miguel Luchino González Borloni, * 1956. Geneall.net. [dostęp 2015-07-26]. (ang.).
- ↑ Muere Lucía Bosé a los 89 años a causa de coronavirus. Vanitatis - El Confidencial. [dostęp 2020-03-24]. (hiszp.).
- ↑ Miguel Bosé: 10 curiosità tra figli, vita privata (anche gay) e canzoni. GayTVone Television. [dostęp 2026-02-13]. [zarchiwizowane z tego adresu]. (hiszp.).
- ↑ Miguel Bosé. Ven a mi mundo. [dostęp 2015-07-26]. (hiszp.).
- ↑ Miguel Bosé. Rotten Tomatoes. [dostęp 2026-02-13]. (ang.).
- ↑ Bosé, Miguel nell’Enciclopedia. Treccani. [dostęp 2015-07-26]. (wł.).
- ↑ Valeria Hernández: 6 Cantantes en español que forman parte de la comunidad LGBT. Sónica, 1 czerwca 2022. [dostęp 2026-02-13]. (hiszp.).
- ↑ Escandalosa separación de Miguel Bosé y su pareja tras 26 años de relación. Infobae, 17 października 2018. [dostęp 2026-02-13]. (hiszp.).
- ↑ Is Father To Four Children, Not Two As It Was Known. Latinos Post. [dostęp 2015-07-26]. (ang.).
- ↑ Eliminado de las redes un nuevo vídeo de Miguel Bosé tras la polémica negacionista del Covid. ABC.es, 22 września 2020. [dostęp 2026-02-13]. (hiszp.).
- ↑ Krzysztof Demidowicz. Wideo: „Odgłosy”. „Film”. nr 3 (2270/XLVIII), s. 27, 24 stycznia 1993. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
Bibliografia
- Debiutantka. „Ekran”. nr 13 (1658/XXXIV), s. 32, 29 marca 1990. Warszawa: Zarząd Główny TPPR. ISSN 0013-3299.
- Portret na życzenie: Miguel Bosé. „Film”. nr 21 (2184/XLVI), s. 22, 26 maja 1991. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
- Kinorama: W Normandii najzdrowiej. „Film”. nr 48 (2263/XLVII), s. 16–17, 29 listopada 1992. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X.
Linki zewnętrzne
- Miguel Bosé w bazie Notable Names Database (ang.)
- Miguel Bosé w bazie IMDb (ang.)
- Miguel Bosé w bazie Filmweb
- Miguel Bosé w bazie Discogs.com (ang.)