Modrotanagra płowobrzucha
| Pipraeidea melanonota[1] | |||
| (Vieillot, 1819) | |||
![]() Samiec | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Podtyp | |||
| Gromada | |||
| Podgromada | |||
| Infragromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Rodzaj | |||
| Gatunek |
modrotanagra płowobrzucha | ||
| Synonimy | |||
|
| |||
| Podgatunki | |||
| |||
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
| Zasięg występowania | |||
![]() | |||
Modrotanagra płowobrzucha[5], modraszek płowobrzuch[6] (Pipraeidea melanonota) – gatunek małego ptaka z podrodziny tanagr (Thraupinae) w rodzinie tanagrowatych (Thraupidae). Występuje w Ameryce Południowej. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka
Gatunek ten jako pierwszy opisał w 1819 roku Louis Pierre Vieillot, nadając mu nazwę Tanagra melanonota. Jako miejsce typowe wskazał Brazylię[3][7], co później uściślono do Rio de Janeiro[3]. Jest to jedyny przedstawiciel rodzaju Pipraeidea[5][8] wprowadzonego w 1827 roku przez Williama Swainsona[2]. Wyróżnia się dwa podgatunki[8][9].
Zasięg występowania
Modrotanagra płowobrzucha występuje w zależności od podgatunku[9].
- P. m. melanonota – południowa i południowo-wschodnia Brazylia (lokalnie w południowo-zachodnim Mato Grosso; oraz południowa Bahia i wschodnie Minas Gerais na południe do środkowego Rio Grande do Sul), wschodni Paragwaj, północno-wschodnia Argentyna (Misiones i północne Corrientes; północno-wschodnie Buenos Aires na południe do Punta Indio) i południowy Urugwaj.
- P. m. venezuelensis – góry północnej, północno-wschodniej, południowo-zachodniej i południowej Wenezueli (pasmo przybrzeżne od Carabobo na wschód do Dystryktu Stołecznego i Mirandy; Sucre i Monagas; lokalnie w Andach od północno-zachodniej i południowej Lary na południe do Táchiry; Cerro Yaví i Cerro Taracuniña, w północnej i południowej Amazonii; prawdopodobnie także góry południowo-wschodniego Bolívaru) oraz zachodnie, środkowe i wschodnie kolumbijskie Andy na południe po obu stronach do Ekwadoru, Peru (południowymi i zachodnimi stokami do Limy, na wschodniej stronie na całym obszarze), Boliwii i północno-zachodniej Argentyny (na południe do Tucumán i Catamarki).
Morfologia
Długość ciała 13–15 cm; masa ciała 18–25 g[9]. Samice są dość podobne do samców, ale dużo bardziej matowe[9].
Status zagrożenia
IUCN uznaje modrotanagrę płowobrzuchą za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. Liczebność światowej populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako dość pospolity. Ze względu na brak dowodów na spadki liczebności bądź istnienie poważnych zagrożeń dla gatunku BirdLife International ocenia trend liczebności populacji jako prawdopodobnie stabilny[4].
Przypisy
- ↑ Pipraeidea melanonota, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- 1 2 W. Swainson. On several Groups and Forms in Ornithology, not hitherto defined. „The Zoological Journal”. 3, s. 173, 1827. (ang.).
- 1 2 3 4 D. Lepage, Fawn-breasted Tanager Pipraeidea melanonota, [w:] Avibase [online] [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- 1 2 BirdLife International, Pipraeidea melanonota, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2024, wersja 2025-2 [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- 1 2 Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Thraupinae Cabanis, 1847 – tanagry – Core tanagers (wersja: 2020-07-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-08-09].
- ↑ P. Mielczarek & W. Cichocki, Polskie nazewnictwo ptaków świata, „Notatki Ornitologiczne”, Tom 40. Zeszyt specjalny, 1999, s. 388.
- ↑ L.P. Vieillot, Nouveau dictionnaire d'histoire naturelle, appliquée aux arts, à l'agriculture, à l'économie rurale et domestique, à la médecine, etc, t. 32, Paris 1819, s. 407 (fr.).
- 1 2 F. Gill, D. Donsker, P. Rasmussen (red.), IOC World Bird List (v15.1) [online] [dostęp 2026-01-29] (ang.).
- 1 2 3 4 K. Gonzales, C.H. Richart & K.J. Burns: Fawn-breasted Tanager (Pipraeidea melanonota), version 1.0. W: T.S. Schulenberg (red.): Birds of the World. Ithaca, NY: Cornell Lab of Ornithology, 2020. DOI: 10.2173/bow.fabtan1.01. [dostęp 2026-01-29]. (ang.).

Linki zewnętrzne
- Zdjęcia i materiały multimedialne. [w:] eBird [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. (ang.).


