Munakatait
 Okaz z Francji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb2Cu2(Se4+O3)(SO4)(OH)4[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5[1] |
| Przełam |
brak[1] |
| Łupliwość |
doskonała[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
5,526 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
jasnoniebieska[1] |
| Rysa |
niebieskawobiała[1] |
| Połysk |
szklisty, perłowy[1] |
| Inne |
pleochroizm: słaby; bezbarwny do bladoniebieskiego |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.BC.65[1] |
Munakatait – rzadki minerał z klasy siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Występuje w skupieniach włóknistych[1][2]. Jest minerałem przezroczystym i kruchym[1][2]. Posiada niebieskawobiałą rysę oraz szklisty bądź perłowy połysk[1][2]. Jest izostrukturalny z schmiederytem[1].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania polimetalicznych złóż siarczkowych rud ołowiu, cynku, złota i srebra, w tym złóż zawierających aguilaryt[1][2]. Towarzyszą mu głównie leadhillit, boleit, brochantyt, cerusyt, malachit, anglezyt, linaryt, caledonit, devilin oraz olsacheryt[1][2]. Spotykany w Australii, Austrii, Kanadzie, Czechach, we Francji (Oksytania), Niemczech, we Włoszech, Japonii, Namibii (Tsumeb), Rosji, RPA, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia)[1][2].