Neogorpis

Neogorpis – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych i podrodziny Nabinae.

Pluskwiaki o smukłym ciele długości od 10 do około 12 mm^[1][2]. Głowa jest przeciętnie wydłużona, ku przodowi stercząca^[1]. Oczy ma półkuliście wyłupiaste, wyniesione wysoko ponad ciemię, przyoczka zaś zredukowane^[2] lub całkiem nieobecne^[1]. Spodem głowy biegną dwa szeregi przysadzistych szczecinek^[2]. Kształt przedplecza jest dzwonkowaty, a jego obrączka apikalna (kołnierz) wyraźnie zaznaczona. Tarczka nie jest z tyłu wyciągnięta w ku górze zwrócony kolec. Półpokrywy mają równoległe brzegi kostalne^[1] i podwinięte wokół brzegów odwłoka krawędzie. Kolcowaty wyrostek przedpiersia (xyphus) jest na szczycie mniej lub bardziej ścięty^[2]. Boki przedtułowia zlewają się ze sobą za panewkami przednich bioder, w związku z czym panewki te są z tyłu zamknięte^[1][2]. Same przednie biodra są mocno wydłużone, prętowate. Wszystkie pary odnóży mają trójczłonowe stopy^[1] o pazurkach z dużym zębem przy podstawie^[2]. Spłaszczone kanaliki wyprowadzające gruczołów zapachowych zatułowia biegną dozewnętrznie ku mezopleurom^[1]. Boczne brzegi odwłoka są wyniesione i częściowo zawinięte na stronę grzbietową^[2].

Rodzaj ograniczony do neotropikalnej części Ameryki Północnej. N. neotropicalis jest endemitem Portoryka^[1], a N. spinicollis wykazano tylko z Panamy^[2].

Takson ten wprowadzony został w 1924 roku przez Harry’ego Gardnera Barbera na łamach „Journal of New York Entomological Society” jako monotypowy^[3], z opisanym rok wcześniej przez tego samego autora Gorpis neotropicalis^[4] jako jedynym gatunkiem^[3]. W 1986 roku drugi gatunek rodzaju opisany został przez Izjasława Kierżnera^[2].

Do rodzaju należą^[2][5]:

• Neogorpis neotropicalis (Barber, 1923)
• Neogorpis spinicollis Kerzhner, 1986