Stenonabis

Stenonabis
Reuter, 1890
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

pluskwiaki różnoskrzydłe

Infrarząd

Cimicomorpha

Nadrodzina

Naboidea

Rodzina

zażartkowate

Podrodzina

Nabinae

Plemię

Nabini

Rodzaj

Stenonabis

Typ nomenklatoryczny

Coriscus annulicornis Reuter, 1882

Synonimy
  • Nabis (Stenonabis) Reuter, 1890
  • Reduviolus (Stomatacanthus) Reuter, 1908
  • Stomatacanthus Reuter, 1908

Stenonabis – rodzaj pluskwiaków z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny zażartkowatych i podrodziny Nabinae.

Morfologia

Pluskwiaki o dominującej barwie brudnożółtej do ciemnobrązowej, typowo z podłużną, ciemnobrunatną linią biegnącą przez głowę, przedplecze i tarczkę[1]. Głowa ma szeroko rozstawione przyoczka[2]. Przedplecze charakteryzuje się wyraźnie punktowanymi obrączką apikalną (kołnierzem) i płatem tylnym[2][1]. Półpokrywy zwykle są stosunkowo krótkie. Odnóża najczęściej mają bladobrązową kolorystykę z ciemnymi obrączkami na szczytach niektórych ud[2]. Przednie odnóża mają stożkowate, stosunkowo krótkie biodra. Uda środkowej i tylnej pary mają szczecinki krótsze niż szerokość członu. Na spodzie przedniego uda występują szeregi kolców. Golenie przednie i środkowe typowo mają pod dwa szeregi drobnych kolców brzusznych. Listewka brzeżna odwłoka odznacza się spodem pozbawionym wyraźnie wyodrębnionych laterotergitów brzusznych[2]. Samcze genitalia charakteryzują się paramerą zaopatrzoną w części nasadowej w wyrostek[1].

Ekologia i występowanie

Zarówno postacie dorosłe, jak i niedorosłe spotyka się głównie na powierzchni gruntu[1].

Przedstawiciele rodzaju znani są z krain: palearktycznej, etiopskiej, orientalnej i australijskiej[2][1].

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1890 roku przez Oda Reutera na łamach „Revue d'Entomologie” jako podrodzaj rodzaju Nabis[3]. Do rangi odrębnego rodzaju wyniesiony został w 1963 roku przez Izjasława Kierżnera[4].

Należy do niego 39 opisanych gatunków[5]:

  • Stenonabis anocellatus Kerzhner, 1963
  • Stenonabis australicus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis bussyi (Poppius, 1914)
  • Stenonabis carayoni Kerzhner, 1970
  • Stenonabis cheesmanae Kerzhner, 1970
  • Stenonabis communis Kerzhner, 1970
  • Stenonabis confusulus Kerzhner, 2008
  • Stenonabis darwini Kerzhner, 1970
  • Stenonabis extremus Kerzhner, 1968
  • Stenonabis fujianus Hsiao, 1981
  • Stenonabis funebris (Distant, 1904)
  • Stenonabis geniculatus (Erichson, 1842)
  • Stenonabis hainanus Reo et Hsiao, 1981
  • Stenonabis henriettae Strommer, 1988
  • Stenonabis irianus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis jiangxiensis Ren, 2003
  • Stenonabis jinxiuensis Ren, 1998
  • Stenonabis leytensis Kerzhner, 1970
  • Stenonabis limbatellus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis longipilis Kerzhner, 1970
  • Stenonabis morningtoni Strommer, 1988
  • Stenonabis nitidicollis Kerzhner, 1970
  • Stenonabis obscurus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis olsufievi Kerzhner, 1963
  • Stenonabis orientalis (Reuter, 1910)
  • Stenonabis papuanus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis quangsiensis Hsiao, 1981
  • Stenonabis robustus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis roseisignis Hsiao, 1964
  • Stenonabis roseus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis tagalicus (Stål, 1860)
  • Stenonabis taishunensis Ren et Bu, 2009
  • Stenonabis tibialis (Distant, 1904)
  • Stenonabis uhleri Miyamoto, 1964
  • Stenonabis umianus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis vanstallei Kerzhner, 1990
  • Stenonabis ventricosus Kerzhner, 1970
  • Stenonabis villiersi Kerzhner, 1970
  • Stenonabis yasumatsui Miyamoto et Lee, 1966

Przypisy

  1. 1 2 3 4 5 Hodan Lee, Sunghoon Jung. Synopsis of the genus Stenonabis (Hemiptera: Heteroptera: Nabidae) from the Korean Peninsula, with a key to the Far East species. „Journal of Asia-Pacific Biodiversity”. 9 (4), 2016. DOI: 10.1016/j.japb.2016.06.007.
  2. 1 2 3 4 5 Gerasimos Cassis. Four new species, first Australian records and review of the Phorticine genus Rhamphocoris, and key to Genera and review of Australian Nabidae (Hemiptera: Heteroptera: Nabidae). „Entomologia Americana”. 122 (1-2), s. 169–198, 2016. DOI: 10.1664/15-RA-057.
  3. ↑ O.M. Reuter. Ad cognitionem Nabidarum. „Revue d'Entomologie”. 9, s. 289–309, 1890.
  4. ↑ I.M. Kerzhner. Beitrag zur Kenntnis der Unterfamilie Nabinae (Heteroptera, Nabidae). „Acta Entomologica Musei Nationalis Pragae”. 55, s. 5–61, 19.
  5. ↑ Stenonabis Reuter, 1890. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2026-02-12].