Nils Liedholm

Nils Liedholm

Pełne imię i nazwisko	Nils Erik Liedholm
Data i miejsce urodzenia	8 października 1922 Valdemarsvik
Data i miejsce śmierci	5 listopada 2007 Cuccaro Monferrato
Wzrost	183 cm[1]
Pozycja	pomocnik, cofnięty łącznik
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole 1938–1943 Valdemarsviks IF 1943–1946 IK Sleipner 60 (24) 1946–1949 IFK Norrköping 48 (22) 1949–1961 AC Milan 359 (81)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole 1946  Szwecja B 1 (0) 1947–1958  Szwecja 23 (12) W sumie: 24 (12)
Kariera trenerska
Lata Drużyna 1961–1963 AC Milan (asystent) 1964–1966 AC Milan 1967–1968 Hellas Verona 1968–1969 AC Monza 1969–1971 FC Varese 1971–1973 ACF Fiorentina 1973–1977 AS Roma 1977–1979 AC Milan 1979–1984 AS Roma 1984–1987 AC Milan 1987–1989 AS Roma 1989 AS Roma 1992 Hellas Verona 1997 AS Roma
↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Szwecja Igrzyska olimpijskie złoto Londyn 1948 piłka nożna Mistrzostwa świata II miejsce Szwecja 1958 piłka nożna Mistrzostwa Nordyckie złoto 1937–1947 piłka nożna

Nils Erik Liedholm (ur. 8 października 1922 w Valdemarsvik, zm. 5 listopada 2007 w Cuccaro Monferrato) – szwedzki piłkarz występujący na pozycji pomocnika lub cofniętego łącznika, reprezentant kraju, olimpijczyk, trener.

Jeden z najbardziej utytułowanych ludzi w historii szwedzkiej i włoskiej piłki nożnej. Jako zawodnik reprezentował barwy IK Sleipner, IFK Norrköping (dwukrotne mistrzostwo Szwecji) oraz AC Milanu (czterokrotne mistrzostwo Włoch, dwukrotny zdobywca Pucharu Łacińskiego). Z reprezentacją Szwecji zdobył mistrzostwo Nordyckie 1937–1947, mistrzostwo olimpijskie 1948 oraz wicemistrzostwo świata 1958. Słynął ze swojej dobrej techniki, kontroli, klasy i celnego strzału. Doskonale grał zespołowo, poprzez budowanie akcji za pomocą świetnego tempa i podań oraz wykazywał cechy przywódcze^[2][3][4][5].

Jako trener był asystentem trenera Nereo Rocco w AC Milanie, którego w przyszłości trenował trzykrotnie, potem dwukrotnie trenował Hellasa Veronę (awans do Serie A), AC Monzę, FC Varese (awans do Serie A), ACF Fiorentinę oraz 5-krotnie AS Romę. Dwukrotnie zdobył mistrzostwo Włoch (1 z AC Milanem, 1 z AS Romą), a także czterokrotnie zdobył Puchar Włoch (1 z AC Milanem, 3 z AS Romą), co czyni go razem z Massimiliano Allegrim, Sven-Göran Erikssonem oraz Roberto Mancinim najabardziej utytułowanym trenerem w historii rozgrywek.

Był także nagradzany indywidualnie: trzykrotnie wybierany do Drużyny Roku Serie A według magazynu Corriere dello Sport, dwukrotnie nagradzany Seminatore d'Oro – wyróżnienie dla trenera sezonu we Włoszech oraz członek 100 Magnifici (1997) – listy 100 najlepszych piłkarzy wszechczasów wg magazynu Il Venerdì di Repubblica^[6], UEFA Jubilee Poll (2004 – 69. miejsce)^[7], oraz Galerii Sławy AC Milanu (2009) oraz Galerii Sławy włoskiej piłki nożnej (2016)^[8][9].

Nils Liedholm karierę piłkarską rozpoczął w 1938 roku w IF Valdemarsviks, w którym grał do 1943 roku. Oprócz piłki nożnej grał także w bandy w IF Valdemarsviks i dla drużyny okręgowej Östergötland^[9]. Grał także w hokeja na lodzie oraz uprawiał biegi, pchnięcie kulą i rzut oszczepem. Następnie w latach 1943–1946 reprezentował barwy IK Sleipner^[10], a w latach 1946–1949 IFK Norrköping (dwukrotne mistrzostwo Szwecji 1947, 1948).

Następnie wraz z kolegami z reprezentacji Szwecji: Gunnarem Grenem i Gunnarem Nordahlem przeniósł się do występującego we włoskiej Serie A AC Milanu, w którym tworzył z nimi słynny tercet tzw. Gre-No-Li^[11][12][13]. Debiut w drużynie Rossonerrich zaliczył 11 września 1949 roku w wygranym 3:1 ligowym meczu wyjazdowym z Sampdorią Genua^[1]. W klubie w latach 1949–1961 rozegrał 359 meczów ligowych, w których zdobył 81 goli oraz odniósł największe sukcesy w karierze piłkarskiej: trzykrotne mistrzostwo Włoch (1951, 1955, 1957), czterokrotne wicemistrzostwo Włoch (1950, 1952, 1956, 1961), trzykrotnie 3. miejsce w Serie A (1953, 1954, 1960), dwukrotny zdobywca Pucharu Łacińskiego (1951, 1956), finał tych rozgrywek (1953), finał Pucharu Europy 1958, w którym 28 maja 1958 roku na Stadionie Heysel w Brukseli drużyna Rossonerrich przegrała 3:2 po dogrywce z obrońcą trofeum, hiszpańskim Realem Madryt, oraz trzykrotnie wybierany do Drużyny Roku Serie A według magazynu Corriere dello Sport (1955^[14], 1956^[15], 1959^[16]). W latach 1956–1961 był kapitanem drużyny Rossonerrich,

Nils Liedholm 16 czerwca 1946 roku na Idrottsparken w Norrköping rozegrał swój jedyny mecz w reprezentacji Szwecji B, w którym drużyna Trzech Koron wygrała 4:2 w meczu towarzyskim z reprezentacją Danii B^[17][18].

Debiut w seniorskiej reprezentacji Szwecji zaliczył 15 czerwca 1947 roku na Idrætsparken w Kopenhadze w wygranym 4:1 z reprezentacją Danii (Liedholm w 30. minucie zdobył gola na 3:0^[19]) w ramach mistrzostw Nordyckich 1937–1947, które wkrótce drużyna Trzech Koron wygrała. Rok później, w 1948 roku triumfował w turnieju olimpijskim w Londynie po wygranej 13 sierpnia 1948 roku na Stadionie Wembley w Londynie w finale 3:1 z reprezentacją Jugosławii.

Następnie z powodu gry we Włoszech przez 9 lat nie grał w drużynie Trzech Koron, aż dostał powołanie na mistrzostwach świata 1958 w Szwecji, na których pełnił funkcję kapitana reprezentacji Szwecji, która zdobyła wicemistrzostwo turnieju po przegranej w finale 5:2 z reprezentacją Brazylii, rozegranym 29 czerwca 1958 roku na Råsundastadion w Solnie, w którym Liedholm zdobył gola w 4. minucie, otwierającym tym samym wynik meczu na 1:0. Był ostatni mecz Liedholma w drużynie Trzech Koron.

Łącznie w latach 1947–1958 w reprezentacji Szwecji rozegrał 23 mecze, w których zdobył 12 goli.

Nils Liedholm po zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął karierę trenerską. Jako trener jest uznawany za jednego z pionierów nowoczesnego futbolu we Włoszech; był znany ze swojego nowatorskiego systemu strefowego krycia i nacisku na cierpliwe posiadanie piłki i płynne pozycjonowanie, zainspirowane holenderskim futbol totalnym. Jego styl zarządzania opierał się na tworzeniu zjednoczonej atmosfery zespołu, rozwijaniu młodych talentów i stosowaniu nowatorskich technik trenerskich, które stawiały utrzymanie piłki i umiejętną grę ponad taktyką obronną^{[3][2][20][21][22][4][23]}.

Karierę rozpoczął w sezonie 1961/1962 jako asystent trenera Nereo Rocco w AC Milanie, którego w przyszłości trenował trzykrotnie: w latach 1964–1966 (w 1964–1965 wspólnie z Giuseppe Vianim) , 1977–1979 oraz 1984–1987. Z drużyną Rossonerrich zdobył mistrzostwo Włoch (1979), wicemistrzostwo Włoch (1965), zajął 3. miejsce w Serie A w sezonie 1963/1964 oraz dotarł do finału Pucharu Włoch (1985).

Następnie dwukrotnie trenował Hellasa Veronę (1967–1968, 1992), z którym w sezonie 1967/1968 awansował do Serie A, AC Monzę (1968–1969), FC Varese (1969–1971, awans do Serie A w sezonie 1969/1970), ACF Fiorentinę (1971–1973) oraz czterokrotnie AS Romę (1973–1977, 1979–1984, 1987–1989, 1997), z którą zdobył mistrzostwo Włoch (1983), dwukrotnie wicemistrzostwo Włoch (1981, 1984), trzykrotnie Puchar Włoch (1980, 1981, 1984), trzykrotnie zajął 3. miejsce w Serie A (1975, 1982, 1988), dotarł finał Pucharu Europy 1984, w którym przegrał 30 maja 1984 roku na Stadio Olimpico w Rzymie 4:2 po serii rzutów karnych z angielskim FC Liverpoolem (1:1 po dogrywce). Został także dwukrotnie wyróżniony Seminatore d'Oro (1975, 1983).

Nils Liedholm w 1968 roku wziął ślub z hrabiną Maria Lucia "Nina" Gabotto di San Giovanni, która zmarła w 2004 roku^[9][28][29]. Mieli syna Carla^[30][29]. Mieszkał z rodziną w Cuccaro Monferrato, gdzie prowadził winiarnię^[31].

W 2003 roku został honorowym członkiem Włoskiej Federacji Bandy^[32].

Zmarł 5 listopada 2007 roku w Cuccaro Monferrato.

• Oficjalna strona winiarni Liedholm (ang.)
• Nils Liedholm w bazie ISOH (ang.)
• Nils Liedholm w bazie Telegraph (ang.)
• Nils Liedholm w bazie AC Milanu (wł.)
• Nils Liedholm w bazie Channel4.com (ang.)
• Nils Liedholm w bazie Olympedia (ang.)
• Nils Liedholm w bazie App.ar-tour.com (ang.)
• Nils Liedholm w bazie WorldFootball.net (ang.)
• Nils Liedholm w bazie Eu-Football.info (ang.)
• Nils Liedholm w bazie Legends Database (ang.)
• Nils Liedholm w bazie National Football Teams (ang.)
• Nils Liedholm w bazie FootballDatabase.eu (ang. • fr. • hiszp.)
• Nils Liedholm w bazie BDFutbol.com (trenerzy) (ang. • hiszp. • kat.)
• Nils Liedholm w bazie BDFutbol.com (zawodnicy) (ang. • hiszp. • kat.)
• Nils Liedholm w bazie BeSoccer.com (trenerzy) (ang.)
• Nils Liedholm w bazie BeSoccer.com (zawodnicy) (ang.)
• Nils Liedholm, [w:] baza Transfermarkt (trenerzy) [dostęp 2025-06-08] .
• Nils Liedholm, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2025-06-08] .
• Nils Liedholm w bazie PlayMakerStats (trenerzy) (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)
• Nils Liedholm w bazie PlayMakerStats (zawodnicy) (ang. • fr. • hiszp. • niem. • port. • wł.)