Niwnica

Niwnica
wieś
Ilustracja
Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Niwnicy
Państwo

 Polska

Województwo

 opolskie

Powiat

nyski

Gmina

Nysa

Liczba ludności (2022)

809[1]

Strefa numeracyjna

77

Kod pocztowy

48-321[2]

Tablice rejestracyjne

ONY

SIMC

0500435

Położenie na mapie gminy Nysa
Mapa konturowa gminy Nysa, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa konturowa województwa opolskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Położenie na mapie powiatu nyskiego
Mapa konturowa powiatu nyskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Niwnica”
Ziemia50°27′00″N 17°23′21″E/50,450000 17,389167[3]

Niwnica (niem. Neunz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie nyskim, w gminie Nysa[4].

Niwnica to wieś położona w południowej części gminy Nysa. Sąsiaduje z pięcioma wsiami Wyszków Śląski, Domaszkowice, Wierzbięcice, Hajduki Nyskie i Kępnica. Istotnym walorem położenia wsi jest bliskie sąsiedztwo miasta Nysy, oddalonego około 4 km. Przez Niwnicę przechodziła droga krajowa DK41 Nysa – Prudnik, po wybudowaniu obwodnicy Nysy omija ona wieś, a droga przebiegająca przez wieś otrzymała oznaczenie DW489.

Wieś liczy 751 mieszkańców (2013). We wsi Niwnica jest ogółem 45 gospodarstw indywidualnych, 15 gospodarstw od 2 do 5 ha, a pozostałe to nieruchomości do 1 ha.

Niwnica leży na Nizinie Śląskiej w pobliżu Sudetów Wschodnich. Krajobraz jest mocno urozmaicony. Charakter roślinności to efekt przekształceń środowiska przez gospodarkę człowieka. Większość lasów została zastąpiona przez użytki rolne i tereny zabudowane ze specyficzną roślinnością synantropijną i obcego pochodzenia. Dominują tu zbiorowiska związane przede wszystkim z gruntami ornymi.

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Niwnica. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do ówczesnego województwa opolskiego.

Nazwa

W 1475 roku w łacińskich statutach Statuta Synodalia Episcoporum Wratislaviensium miejscowość wymieniona jest w zlatynizowanej staropolskiej formie Newnicz[5].

Historia

Od 1811 wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono pole dzielone w słup, w prawej połowie mitra biskupia, za nią pastorał, pod mitrą napis 1290., w lewej połowie królewska korona, za nią berło, pod koroną napis 1811[6].

Zabytki

Do wojewódzkiego rejestru zabytków wpisane są[7]:

  • kościół par. pw. Podwyższenia Krzyża, z XV w., 1642 r., 1858 r.
  • zbiorowa mogiła ofiar hitlerowskich, na cmentarzu rzym.-kat.
  • dwór sołtysi, obecnie dom nr 23, z 1618 r., XIX w.
  • dom nr 15, z 1830 r.

Przypisy

  1. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2022-10-05].
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 825 [zarchiwizowane 2022-10-26].
  3. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 87526.
  4. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP)).
  5. ↑ Franz Xaver Seppelt, „Die Breslauer Diözesansynode vom Jahre 1446”, Franz Goerlich, Breslau 1912, s. 97. – tekst łaciński statutów w wersji zdigitalizowanej.
  6. ↑ Aleksandra Starczewska-Wojnar, Odciśnięta pamięć wspólnoty: prawne i komunikatywne funkcje pieczęci gmin wiejskich na przykładzie zachodnich powiatów rejencji opolskiej w latach 1816-1933, Archiwalne Źródła Tożsamości, Opole: Archiwum Państwowe w Opolu : Uniwersytet Opolski, 2020, s. 328, ISBN 978-83-956475-6-7 (pol.).
  7. ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo opolskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 31 marca 2026, s. 70.