Partia Poddniestrska
| Historia | |
| Państwo | |
|---|---|
| Sformowanie |
1701 |
| Rozformowanie |
1702 |
| Nazwa wyróżniająca |
1 |
| Dowódcy | |
| Pierwszy | |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | |
| Rodzaj sił zbrojnych | |
| Rodzaj wojsk | |
| Skład |
44 chorągwie |
Partia Poddniestrska – doraźnie zorganizowany oddział wojskowy w zimie 1701–1702
Dowódcą partii został mianowany regimentarz Cieński – stolnik bracławski[1]. Jego zadaniem było zapewnić przydzielonym chorągwiom właściwe warunki bytowe na leżach zimowych .
Cała ta partia licząca 15 chorągwi husarskich w sile 1120 koni, 28 chorągwi pancernych w sile 1840 koni oraz jedna chorągiew wołoska licząca 100 koni rozlokowana była w 30 miejscowościach w rejonie Podola z kwaterą dowódcy w Bucniowej[2].
Skład i rozmieszczenie partii
Chorągwie[3]:
- chorągiew husarska królewska
- chorągiew pancerna królewska
- chorągiew husarska królewicza A. Sobieskiego
- chorągiew husarska wojewody podlaskiego M. Branickiego
- chorągiew pancerna stolnika koronnego K. Wapowskiego
- chorągiew husarska hetmana wielkiego koronnego St. Jabłonowskiego
- chorągiew pancerna kasztelana kamienieckiego N. Żaboklickiego
- chorągiew pancerna hetmana wielkiego koronnego St. Jabłonowskiego
- chorągiew pancerna chorążego koronnego 60
- chorągiew husarska hetmana polnego koronnego Feliksa (Szczęsnego) Potockiego
- chorągiew pancerna hetmana polnego koronnego S. Potockiego
- chorągiew husarska podkanclerzego litewskiego St. Szczuki
- chorągiew husarska wojewody pomorskiego J. Gnińskiego
- chorągiew ordynata Zamoyskiego
- chorągiew husarska wojewody płockiego J. Krasińskiego
- chorągiew husarska starosty szczurowieckiego
- chorągiew pancerna kasztelana sandomierskiego
- chorągiew pancerna starosty łomżyńskiego
- chorągiew pancerna stolnika bracławskiego Cieńskiego
- chorągiew husarska marszałka nadwornego koronnego Bielińskiego
- chorągiew pancerna starosty kowalskiego
- chorągiew pancerna podkomorzego podolskiego Bogusza
- chorągiew pancerna starosty krakowskiego
- chorągiew pancerna stolnika lwowskiego
- chorągiew pancerna wojewody kijowskiego M. Kątskiego
- chorągiew pancerna starosty rzeczyckiego
- chorągiew pancerna chorążego horodelskiego
- chorągiew pancerna starosty radoszyckiego
- chorągiew pancerna cześnika halickiego Baworowskiego
- chorągiew pancerna podkomorzego krakowskiego
- chorągiew pancerna podkomorzego włodzimierskiego
- chorągiew pancerna starosty olszańskiego
- chorągiew pancerna miecznika kor. St. Denhoffa
- chorągiew pancerna starosty krasnostawskiego
- chorągiew pancerna kasztelana kamieńskiego J. St. Potockiego
- chorągiew pancerna starosty hrubieszowskiego
- chorągiew pancerna starosty ropczyckiego
- chorągiew pancerna starosty tłumackiego
- chorągiew pancerna strażnika koronnego St. Potockiego
- chorągiew wołoska strażnika koronnego St. Potockiego
- chorągiew pancerna podkomorzego halickiego
- chorągiew husarska wojewody bełskiego A. M. Sieniawskiego
- chorągiew pancerna wojewody bełskiego A. M. Sieniawskiego
Przypisy
- ↑ Wimmer 1954 ↓, s. 389.
- ↑ Wimmer 1956 ↓, s. 187.
- ↑ Wimmer 1956 ↓, s. 186–187.
Bibliografia
- Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
- Jan Wimmer: Wojsko Rzeczypospolitej w dobie wojny północnej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1956.
- Jan Wimmer. Wojsko Polskie w przededniu wojny północnej (1699–1702). „Studia i Materiały do Historii Wojskowości”. T. I, 1954. Warszawa: Wojskowy Instytut Historyczny. Zakład Historii Dawnego Wojska Polskiego. ISSN 0562-2786.