Partia Podolska

Partia Podolska
	Historia
Państwo	I Rzeczpospolita
Sformowanie	1765
Rozformowanie	1776
Nazwa wyróżniająca	Podolska
	Tradycje
Kontynuacja	Dywizja Wołyńsko-Podolska
	Dowódcy
Pierwszy	Tadeusz Dzieduszycki
	Organizacja
Dyslokacja	Podole
Rodzaj wojsk	Jazda

Partia Podolska – struktura wojskowa (terytorialna) Wojska I Rzeczypospolitej.

W 1765 roku Komisja Wojskowa Koronna podzieliła cała jazdę polskiego autoramentu na partie.

Skład partii

1705/1706

W listopadzie 1705 Lubomirski wyznaczył poszczególnym oddziałom rejony zakwaterowania w okresie zimowym. Jazda koronna została podzielona na cztery partie. Partia Podolska pod dowództwem chorążego czerskiego Grzybowskiego w składzie 1 chorągwi husarskiej, 16 pancernych i 3 lekkich stacjonować miała na Podolu^[1].

W 1767

Regimentarzem partii podolskiej został mianowany podkomorzy halicki Tadeusz Dzieduszycki^[2].

Husarii – 90/35^[3]
Pancernych – 1044/480^[3]
Lekkich – 180/134^[3]

Razem – 1314/654^[2]

Przypisy

↑ Wimmer 1956 ↓, s. 303.
1 2 Górski 1894 ↓, s. 139.
1 2 3 W liczniku stan etatowy, w mianowniku faktyczny

Bibliografia

Konstanty Górski: Historya jazdy polskiej. Kraków: Spółka Wydawnicza Polska, 1894.
Andrzej Grabski, Jan Wimmer i inni, Zarys dziejów wojskowości polskiej do roku 1864. Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1966.
Jan Wimmer: Wojsko Rzeczypospolitej w dobie wojny północnej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1956.

[CITEREFWimmer1956303-1] Wimmer 1956 ↓, s. 303.

[CITEREFGórski1894139-2] 1 2 Górski 1894 ↓, s. 139.

[stan-3] 1 2 3 W liczniku stan etatowy, w mianowniku faktyczny

[1]

[2]

[3]