Penny Mordaunt

Pochodzi z rodziny o tradycjach wojskowych. Imię Penelope, które otrzymała, nawiązuje do okrętu HMS Penelope^[5]. Gdy miała 15 lat, jej matka zmarła na nowotwór, wkrótce nowotwór zdiagnozowano także u jej ojca, którego zdołano wyleczyć. Choroba i śmierć w rodzinie spowodowała problemy finansowe. By móc kontynuować naukę, Penny pracowała fizycznie w fabryce Johnson & Johnson^[6], a także jako asystentka iluzjonisty^[7].

W 1995 ukończyła studia z dziedziny filozofii na University of Reading^[8]. W roku poprzedzającym studia oraz w trakcie rocznej przerwy w nauce pracowała w rumuńskich sierocińcach^[9].

W latach 90. działała w młodzieżowym skrzydle Partii Konserwatywnej (Young Conservatives)^[10][11].

W 2005 bez powodzenia starała się o mandat poselski w okręgu Portsmouth North^[12]. Mandat w tym samym okręgu zdobyła w 2010, uzyskując następnie reelekcję w 2015, 2017 i 2019^[4]. W pierwszym gabinecie Davida Camerona była podsekretarzem stanu do spraw decentralizacji (2014–2015), po wyborach parlamentarnych i utworzeniu przez Camerona kolejnego rządu objęła urząd podsekretarza stanu do spraw sił zbrojnych. W trakcie kampanii przed referendum w 2016, należała w Partii Konserwatywnej do grupy czołowych zwolenników wystąpienia Zjednoczonego Królestwa z Unii Europejskiej^[10]. W latach 2017–2019 w drugim gabinecie Theresy May pełniła funkcję ministra rozwoju międzynarodowego, a następnie od 1 maja do 24 czerwca 2019 ministra obrony Wielkiej Brytanii, jako pierwsza kobieta na tym stanowisku. W okresie 2018–2019 pełniła równolegle funkcję ministra równouprawnienia. Od 16 września 2021 do 6 września 2021 była ministrem stanu ds. polityki handlowej w Departamencie Handlu Międzynarodowego^[13].

W lipcu 2022, w związku z ogłoszeniem przez Borisa Johnsona rezygnacji z funkcji premiera Wielkiej Brytanii oraz lidera Partii Konserwatywnej, zgłosiła swoją kandydaturę na lidera partii. Była typowana przez bukmacherów jako kandydat z największymi szansami na zwycięstwo^[14], została jednak wyeliminowana w piątej turze głosowania^[15].

6 września 2022 weszła w skład gabinetu Liz Truss, obejmując urzędy przewodniczącej Izby Gmin i lorda przewodniczącego Rady^[16]. 10 września 2022 w Pałacu Św. Jakuba, jako pierwsza kobieta w historii, przewodniczyła Radzie Akcesyjnej, zwołanej w związku ze śmiercią królowej Elżbiety II i wstąpieniem na tron króla Karola III^[17][18].

21 października 2022, po rezygnacji Liz Truss z funkcji liderki Partii Konserwatywnej, jako pierwsza ogłosiła zamiar ubiegania się o przywództwo w partii^[19], lecz 24 października wycofała swoją kandydaturę^[20]. W powstałym następnego dnia gabinecie Rishiego Sunaka, utrzymała te same stanowiska rządowe^[21]. 6 maja 2023 uczestniczyła w koronacji króla Karola III i królowej Kamili w Opactwie Westninsterskim. Jako pierwsza kobieta w historii^[22] w trakcie tej uroczystości dzierżyła miecz stanu, a następnie miecz ofiarowania^[23], co było szeroko komentowane m.in. w mediach społecznościowych^[24] i spotykało się z szerokim uznaniem^[25][26].

Nie uzyskała reelekcji w wyborach w 2024^[27]. 5 lipca 2024, w następstwie dymisji premiera Rishiego Sunaka, zakończyła sprawowanie funkcji rządowych^[28].

W czerwcu 2025 została odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego w klasie damy komandora (DBE)^[29].