Pobojsk (gmina)
| gmina wiejska | |
| 1919–1950 | |
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg |
1919–1940: Rep. Litewska |
| Rejon | |
| Siedziba |
Pobojsk |
| Data powstania |
1919 |
| Data likwidacji |
1950 |
| Populacja (1923) • liczba ludności |
|
| Szczegółowy podział administracyjny | |
| Liczba gromad |
9[1] |
| Liczba miejscowości |
65[1] |
Położenie na mapie![]() | |
| 55°10′N 24°46′E/55,166667 24,766667 | |
Pobojsk (lit. Pabaisko valsčius) – dawna gmina wiejska na Kowieńszczyźnie, istniejąca w latach 1919–1950. Siedzibą władz gminy było wstępnie miasteczko Pobojsk (lit. Pabaiskas), a od 1925 wieś Poszyle (lit. Pašilė), obecnie na Litwie.
Historia
Gmina zbiorowa Pobojsk powstała po I wojnie światowej w odrodzonej Republice Litewskiej w powiecie wiłkomierskim głównie z obszaru zniesionej gminy Wojtkuszki, należącej dotąd do powiatu wiłkomierskiego w guberni kowieńskiej[2][3].
W 1923 roku gmina obejmowała 109 miejscowości w 9 gromadach, zamieszkanych przez 5591 ludzi[1].
Po I wojnie światowej jednostka weszła w skład Republiki Litewskiej, zachowując przynależność administracyjną do powiatu wiłkomierskiego[4].
Podczas II wojny światowej gmina należała do Komisariatu Rzeszy Wschód (powiat wiłkomierski). Po wojnie obszar gminy wszedł w struktury administracyjne Związku Radzieckiego i Litewskiej SRR (nadal powiat wiłkomierski). Gminę zniesiono 20 czerwca 1950 wskutek reformy administracyjnej na Litwie, a jej obszar włączono do nowo utworzonych rejonów: szmelskiego (7 gromad) i wiłkomierskiego (1 gromada)[3].
Przypisy
- 1 2 3 4 Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. – Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
- ↑ Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
- 1 2 Tarybų Lietuvos enciklopedija. – Vilnius: Vyriausioji enciklopedijų redakcija, 1985.
- ↑ Lietuvos apgyventos vietos: pirmojo visuotinojo Lietuvos gyventojų 1923 m. surašymo duomenys. Kaunas, Centralinis Statistikos Biuras, 1925.
