Prazykwantel
| |||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||
| Wzór Hilla |
C19H24N2O2 | ||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
312,41 g/mol | ||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||
| DrugBank | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| Klasyfikacja medyczna | |||||||||||||
| ATC | |||||||||||||
| |||||||||||||
Prazykwantel – wielofunkcyjny organiczny związek chemiczny, lek przeciwpasożytniczy stosowany w leczeniu infestacji większością przywr i tasiemców.
Mechanizm działania
Wskutek wywoływania stałej depolaryzacji płytki ruchowej prazykwantel powoduje u pasożytów spastyczne porażenie mięśniówki, dzięki czemu robaki są wydalane z kałem. Działanie na przywry z rodzaju Schistosoma polega prawdopodobnie na zniszczeniu powierzchni pasożyta. Związane z tym uwalnianie struktur antygenowych ułatwia eliminację pasożytów przez układ odpornościowy organizmu[2].
Farmakokinetyka
Lek dobrze wchłania się z przewodu pokarmowego, łatwo metabolizowany w wątrobie (ulega efektowi pierwszego przejścia).
Wskazania
Infestacja przywrami i tasiemcami. Prazykwantel jest lekiem z wyboru w leczeniu:
- schistosomatozy
- difylobotriozy
- tasiemczycy spowodowanej przez Taenia solium i Taenia saginata
- paragonimozy
- hymenolepiozy
- klonorchozy
- opistorchozy[3].
Przeciwwskazania
Ciąża jest przeciwwskazaniem względnym.
Działania niepożądane
Prazykwantel wykazuje niewielką toksyczność. Możliwe objawy niepożądane stosowania leku to:
- podrażnienie przewodu pokarmowego, objawy dyspeptyczne, biegunki
- zawroty i bóle głowy
- skórne odczyny alergiczne.
Dawkowanie
Preparat leku podawany jest doustnie w dawce jednorazowej 5–25 mg na kg masy ciała (w zależności od pasożyta).
Dostępność
W Polsce lek nie jest dostępny w aptekach.
Przypisy
- ↑ Praziquantel [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 2 grudnia 2020, numer katalogowy: 46648 [dostęp 2022-06-16].
- ↑ E. Mutschler, Farmakologia i toksykologia. Podręcznik, Włodzimierz Buczko (red. nauk.), MrdPharm Polska, 2010, s. 939–940.
- ↑ Jon E. Rosenblatt, Antiparasitic Agents, „Mayo Clinic Proceedings”, 74 (11), 1999, s. 1161–1175, DOI: 10.4065/74.11.1161, PMID: 10560606 (ang.).
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
