Pseudolaueit

Pseudolaueit

pseudolaueit z Bawarii
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny	MnFe2(PO4)2(OH)2·8H2O[1][2]
Twardość w skali Mohsa	3[1][2]
Przełam	nierówny/nieregularny[1][2]
Łupliwość	brak[1]
Pokrój kryształu	grubotabliczkowy[1], pryzmatyczny[3]
Przezroczystość	przezroczysty, przeświecający[2]
Układ krystalograficzny	jednoskośny[1][2]
Klasa krystalograficzna	pryzmatyczna[2]
Właściwości mechaniczne	kruchy[1][2]
Gęstość	2,5 g/cm3[1][2]
Właściwości optyczne
Barwa	żółta w odcieniach, żółtobrunatna, pomarańczowa, bursztynowa[1][2]
Rysa	biała[1][2]
Połysk	szklisty[1], półszklisty, żywiczny[2]
Współczynnik załamania	1,626–1,686 (dwuosiowy)[2]
Inne	dwójłomność: 0,060[2] dyspersja (optyka): słaba[2] pleochroizm: słaby; X = Y jasnożółty, Z = żółty[2]
Dodatkowe dane
Klasyfikacja Strunza	8.DC.30[2]

Pseudolaueit – bardzo rzadki minerał z klasy fosforanów.

Nazwa została nadana w 1956 roku i nawiązuje do podobieństwa do laueitu^[2].

Krystalizuje w układzie jednoskośnym. Wykształca pryzmatyczne i grubotabliczkowe kryształy, o zarysie sześciokąta, praktycznie tylko jako narosłe automorficzne^[1]. Występuje także w formie szczotek oraz rzadko w skupieniach kulistych^[1]. Jest minerałem kruchym, przezroczystym do przeświecającego^[1][2]. Posiada białą rysę oraz szklisty połysk^[1]. Jest polimorficzne z laueitem i stewartytem^[2].

Występuje w pegmatytach bogatych w fosfor, jako produkt przeobrażenia pierwotnych fosforanów^[1][2]. Towarzyszą mu laueit, strunzyt, stewartyt oraz rockbridgeit^[3][1][2].

Jego typową lokalizacją występowania jest Bawaria w Niemczech^[2]. Spotykany również w USA (przede wszystkim Dakota Południowa), Nowej Zelandii i Portugalii^[2].