Raczkowszczyzna

Raczkowszczyzna
Państwo

 Litwa

Okręg

 wileński

Rejon

święciański

Gmina

Cerkliszki

Obecnie

opuszczona

Położenie na mapie Litwy
Mapa konturowa Litwy, po prawej znajduje się punkt z opisem „Raczkowszczyzna”
Położenie na mapie Polski w 1939 r.
Mapa konturowa Polski w 1939 r., u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Raczkowszczyzna”
Ziemia55°05′24,9″N 26°01′11,6″E/55,090250 26,019889

Raczkowszczyzna – dawniej zaścianek, obecnie część Buguciszek na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Cerkliszki.

Inna używana nazwa – Raczkowszczyzna II[1].

Historia

W czasach zaborów zaścianek w gminie Święciany, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego[2][3]. W 1905 roku liczył 8 mieszkańców, 40 dziesięcin[4].

W dwudziestoleciu międzywojennym zaścianek leżał w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Święciany.

W 1931 w 1 domu zamieszkiwało 9 osób[5].

Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Święcianach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Święcianach[6].

W 1938 roku zaścianek należał do gromady Mielegiany, gminy Święciany[1].

Zachował się tu cmentarz katolicki – Račkiškės kaimo senosios kapinės[7].

Przypisy

  1. 1 2 Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 422.
  2. ↑ Raczkowszczyzna, pow. święciański, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IX: Pożajście – Ruksze, Warszawa 1888, s. 374.
  3. ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
  4. ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905.
  5. ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 51.
  6. ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1414.
  7. ↑ CEMETY - Lietuvos kapinių informacijos skaitmeninimo ir duomenų valdymo sistema [online], cemety.lt [dostęp 2026-03-28].

Linki zewnętrzne