Sokoliszki II
| Państwo | |
|---|---|
| Okręg | |
| Rejon | |
| Gmina |
Święciany |
| Populacja (2021) |
|
| • liczba ludności |
0 |
Położenie na mapie Litwy  | |
Położenie na mapie Polski w 1939 r.  | |
 55°10′03″N 26°20′15″E/55,167500 26,337500 | |
Sokoliszki II (lit. Sakališkė II) – dawna wieś na Litwie, w okręgu wileńskim, w rejonie święciańskim, w gminie Święciany.
Miejscowość został zlikwidowana w 2015 roku.
Historia
W czasach zaborów zaścianek w gminie Święciany, w powiecie święciańskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego. W 1905 roku liczył 2 mieszkańców[1][2].
W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie wileńskim, w powiecie święciańskim, w gminie Święciany.
W 1931 w 2 domach zamieszkiwało 17 osób[3].
Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Święcianach. Podlegała pod Sąd Grodzki w Święcianach i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Święcianach[4].
W 1938 roku miejscowość należała do gromady Boczkieniki, gminy Święciany[5].
Po agresji ZSRR na Polskę w 1939 roku wieś została zajęta przez Armię Czerwoną i włączona do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej, a w 1940 do LSRR. W latach 1941–1944 pod okupacją niemiecką. Następnie leżała w LSRR. Od 1991 roku w Republice Litewskiej[6].
Przypisy
- ↑ Гошкевич И.И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905.
- ↑ Nowaja Topograficzeskaja Karta Zapadnoj Rossii 1:84 000.
- ↑ Wykaz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej, t. 1, Warszawa 1938, s. 51.
- ↑ Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 1581.
- ↑ Rozporządzenie Wojewody Wileńskiego z dnia 20 września 1938 r. w sprawie zmiany granic gromad, utworzenia nowych gromad i ustalenia ich nazw w powiecie święciańskim (Wileński Dziennik Wojewódzki), 1938, nr 14, s. 423-425.
- ↑ Piotr Eberhardt, Formowanie się polskiej granicy wschodniej po II wojnie światowej, „Dzieje Najnowsze”, Rocznik L – 2018 (2), 2018, s. 95–100.