Roman Sienicki

lekkoatletyka
Roman Sienicki
Data i miejsce urodzenia

23 marca 1918 lub 28 marca 1918
Lwów

Data i miejsce śmierci

2 lipca 1997
Warszawa

Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1939 bieg na 100 m
złoto Kraków 1946 sztafeta 4x100 m
srebro Chorzów 1937 sztafeta 4x100 m
srebro Warszawa 1938 bieg na 100 m
srebro Poznań 1939 bieg na 200 m
srebro Kraków 1946 bieg na 100 m
srebro Kraków 1946 bieg na 200 m
brąz Warszawa 1938 bieg na 200 m
brąz Warszawa 1938 sztafeta 4x100 m
brąz Poznań 1948 bieg na 200 m
Halowe mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1938 bieg na 80 m
złoto Przemyśl 1939 bieg na 50 m
złoto Przemyśl 1939 sztafeta 6x50 m
srebro Przemyśl 1937 bieg na 50 m
brąz Przemyśl 1936 bieg na 50 m

Roman Sienicki, ps. "Danowski"[1] (ur. 23 marca 1918 we Lwowie, zm. 2 lipca 1997 w Warszawie) – polski lekkoatleta, absolwent Oficerskiej Szkoły Wojsk Pancernych w Poznaniu, ppłk Wojska Polskiego.

Kwestia pseudonimu

Roman Sienicki uczył się w gimnazjum klasycznym. Uczniom tego gimnazjum nie wolno było należeć do klubów sportowych ani brać udziału w zawodach sportowych dlatego występował pod pseudonimem. Przybrał sobie nazwisko "Danowski", ponieważ jego młodzieńcza sympatia miała na imię Danusia[2]. Pod nazwiskiem Danowski występował już do końca kariery sportowej.

Kariera sportowa i praca zawodowa

Reprezentant klubów: AZS Lwów (1936–1938), Lechia Lwów (1939), Spartak Lwów (1940), HKS Bydgoszcz (1946), Pancerni Warszawa (1947) i Pancerni Poznań (1948).

5-krotny reprezentant Polski w meczach międzypaństwowych (1937–1938). Uczestnik Akademickich Mistrzostw Świata 1937 w Paryżu. 8-krotny rekordzista Polski: w biegu na 100 m (1939)[3], w sztafecie 4 x 100 m (1937–1938) i w sztafecie szwedzkiej (1938). W 1940 – mistrz i współrekordzista ZSRR w biegu na 100 m[4][5].

Przez cały okres okupacji radzieckiej i niemieckiej mieszkał we Lwowie. Był żołnierzem AK, jednak brak dokładniejszych informacji na ten temat[2].

Startował także po zakończeniu wojny[6], do 1948 roku. Do roku 1955 był żołnierzem zawodowym[2], związanym z edukacją sportową w wojsku[7][8]. Przez następne lata był trenem w LWP i Polskiej Federacji Sportu oraz działaczem GKKF i PKOl. Jego głównym obszarem zainteresowań były Spartakiady Młodzieży[2].

Progresja wyników

rok klub czas na 100 m czas na 200 m
1936 AZS Lwów 11.2 23.8
1937 10.8 23.0
1938 10.8 22.6
1939 Lechia Lwów 10.6[3] RŻ 22.5 RŻ
1940 Spartak Lwów 10.6 x
1946 HKS Bydgoszcz 10.8 22.7
1947 Pancerni Warszawa 11.0 23.8
1948 Pancerni Poznań 10.9 22.8

Przypisy

  1. ↑ Mistrzostwa Armii, „Dziennik Polski i Dziennik Żołnierza”, 8 (223), 19 września 1947, s. 3, Cytat: Mistrzostwa Wojska rozegrano w Warszawie. [...] W biegu na 100 mtr. zwyciężył Danowski w 11 sek. Danowski, jako kapitan, występuje obecnie pod nazwiskiem Studnickiego..
  2. 1 2 3 4 Zbigniew Malinowski, Opowiadanie ustne córki R.S. - Aleksandry Danowskiej (Sienickiej), 30 maja 2021.
  3. 1 2 /tr/ Szolnok PAT, „Biuletyn Sportowy Polskiej Agencji Telegraficznej”, 23 lipca 1939, s. 10, Cytat: W niedzielę odbył się na Węgrzech w Szolnoku międzynarodowy mecz lekkoatletyczny pomiędzy reprezentacjami Polski południowej i Węgier północnych, [...] techniczne wyniki zawodów przedstawiają się następująco: 100 mtr. 1 /Danowski /Polska / 10,6 /nowy rekord Polski/,.
  4. ↑ Ryszard Wryk, Narodziny i rozwój Akademickiego Związku Sportowego do roku 1949, Dzieje Akademickiego Związku Sportowego. Tom I, Poznań: Wydawnictwo Nauka i Innowacje, 2014, ISBN 978-83-64864-01-8.
  5. ↑ Koszykarze „Społem" - najlepsi. Z nad Świdra na podbój stolicy, „Przegląd sportowy”, 1 (12), 17 września 1945, s. 3, Cytat: Drużyna warszawskich koszykarzy "Społem", już w okresie gdy linia frontu wschodniego opierała się na Wiśle, prosperowała z powodzeniem w Lublinie, występując jako K.S. "Praga". Okoliczności powstania "Pragi" są bardzo romantyczne. Letniskowcy popularnej linii otwockiej wśród których było dużo sportowców, jak tylko pozwoliły warunki wojenne, ruszyli do Lublina. [...] Później przybył nowy silny konkurent Szkoła Ofic. Piechoty, gdzie instruktorem w.f. był kpt. Skirmunt, a grywali Serwatowski i Danowski z AZS-u lwowskiego, Górski (Warszawa) i Zbyszyński. — Czy to ten sprinter Danowski? — Tak. Któregoś dnia Danowski pokazał nam wśród swoich trofei sportowych dyplom nielada, bo mistrza w biegu na 100 m. Wszech rosji z wynikiem 10.6 s. Opowiadał, że po tym sukcesie, wraz z jeszcze jednym lekkoatletą polskim wyjechali na odpoczynek i kursy do Jałty na Krym..
  6. ↑ Polacy na tle zamorskich diabłów, „Przegląd sportowy”, III (61), 31 lipca 1947, s. 4, Cytat: Miłą niespodziankę sprawił stary wyga Danowski. B. reprezentant Polski jest jeszcze w niezłej formie i naszym czołowym sprinterom da się jeszcze we znaki.
  7. ↑ Roman Sienicki, Zdobywamy SPO [odznakę Sprawny do Pracy i Obrony], Warszawa: Widawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1955.
  8. ↑ Roman Sienicki, Aleksander Ogłoblin, Czesław Kujawa, Władysław Cieśla, Lekkoatletyka i pływanie : podręcznik dla instruktora W.F. i dowódcy plutonu, wyd. I, Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1956.

Bibliografia

This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.