Jerzy Koźlicki
 | |
 podporucznik piechoty rezerwy | |
| Data i miejsce urodzenia |
24 kwietnia 1909 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
wiosna 1940 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1939–1940 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Główne wojny i bitwy | |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
24 kwietnia 1909 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
wiosna 1940 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Informacje klubowe | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Klub |
AZS Warszawa | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jerzy Kazimierz Koźlicki (ur. 24 kwietnia[1] 1909 w Warszawie, zm. wiosną 1940 w Charkowie[2]) – polski lekkoatleta, sprinter, zawodnik AZS Warszawa i reprezentant Polski, podporucznik piechoty rezerwy Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys
Przyszedł na świat 24 kwietnia 1909 r. w Warszawie jako syn Jana i Marii z Zajączków[3]. Ukończył Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie (1931) i Szkołę Podchorążych Rezerwy Piechoty (1933)[4]. Przydzielony do 76 Pułku Piechoty[4]. Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 r. i 1277. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty[1].
Studiował na Uniwersytecie Warszawskim i w Wyższej Szkole Handlowej w Warszawie[4]. Reprezentował klub AZS Warszawa[4], z ramienia którego został finalistą Akademickich Mistrzostw Świata 1937 w Paryżu. W latach 1933–1939 należał do czołówki polskich sprinterów. Siedmiokrotnie zdobywał tytuł mistrza Polski w biegach sztafetowych: w sztafecie 4 × 100 metrów w latach 1932–1934, w sztafecie 4 x 200 metrów w 1937, w sztafecie 4 × 400 metrów w latach 1937–1938 i w sztafecie szwedzkiej w 1937. Czterokrotnie reprezentował Polskę w meczach międzypaństwowych w latach 1931–1935, zdobywając raz trzecie miejsce[2]. Trzykrotnie współustanawiał rekordy Polski: w sztafecie 10 x 100 metrów (1930), w sztafecie 4 x 100 metrów (1931) i w sztafecie 4 x 400 metrów (1938).
W kampanii wrześniowej walczył jako adiutant w 2 Pułku Piechoty Obszaru Warownego Grodno[4]. Po agresji ZSRR na Polskę w nieznanych okolicznościach wzięty do niewoli sowieckiej i przewieziony do obozu w Starobielsku[4]. Wiosną 1940 r. został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie[2] i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach[4], gdzie od 17 czerwca 2000 r. mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie[5]. Figuruje na Liście Starobielskiej NKWD, pod poz. 1811[4].
5 października 2007 r. minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika[6][7][8]. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 r. w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”[9][10][11].
Progresja wyników
Najlepszy wynik w sezonie w Polsce
| rok | klub | bieg na 100 m | bieg na 200 m | bieg na 400 m |
|---|---|---|---|---|
| 1930 | AZS Warszawa | 11,5 | 24,0 | — |
| 1931 | 11,0 | — | 53,8 | |
| 1932 | 11,0 | 23,4 | — | |
| 1933 | — | — | — | |
| 1934 | 11,0 | 22,7 RŻ | 51,0 RŻ | |
| 1935 | 10,9 RŻ | 23,4 | 51,0 =RŻ | |
| 1936 | — | 23,6 | 51,0 =RŻ | |
| 1937 | — | 23,0 | 51,3 |
Zobacz też
Przypisy
- 1 2 Rybka i Stepan 2021 ↓, s. 145.
- 1 2 3 Ryszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939-1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s. 59, ISBN 83-232-0356-3
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 257, tu podano, że urodził się 24 września 1909.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. 257.
- ↑ Księga Cmentarna Charkowa 2003 ↓, s. LXXIV.
- ↑ Lista osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie. [online], web.archive.org, s. 172 [dostęp 2024-10-26] [zarchiwizowane z adresu 2016-03-27] (pol.).
- ↑ Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
- ↑ Zbrodnia katyńska, między prawdą i kłamstwem [online], edukacja.ipn.gov.pl, 2008, s. 215 [dostęp 2024-09-17] (pol.).
- ↑ Prezydent RP wziął udział w uroczystościach „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów” [online], prezydent.pl [dostęp 2024-08-26] (pol.).
- ↑ Harmonogram odczytywania nazwisk osób zamordowanych w Katyniu, Charkowie, Twerze i Miednoje mianowanych pośmiertnie na kolejne stopnie [online], policja.pl, s. 1-4 [dostęp 2024-08-28] (pol.).
- ↑ „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Portal polskiej Policji. [dostęp 2023-09-15].
Bibliografia
- Jerzy Ciesielski, Zuzanna Gajowniczek, Grażyna Przytulska, Wanda Krystyna Roman, Zdzisław Sawicki, Robert Szczerkowski, Wanda Szumińska: Charków. Księga Cmentarna Polskiego Cmentarza Wojennego. Jędrzej Tucholski (red.). Warszawa: Oficyna Wydawnicza RYTM, 2003. ISBN 83-916663-5-2.
- Henryk Kurzyński: Indeks polskich lekkoatletów startujących w latach 1920-1939. Komisja Statystyczna PZLA, 2025.
- Ryszard Rybka, Kamil Stepan: Awanse oficerskie w Wojsku Polskim 1935-1939. Wyd. 2 poszerzone. Warszawa: Wydawnictwo Tetragon Sp. z o.o., 2021. ISBN 978-83-66687-09-7.
|
|