Stanisław Sulikowski

lekkoatletyka
Stanisław Sulikowski
Data i miejsce urodzenia

14 kwietnia 1914
Liège

Data i miejsce śmierci

2 września 1944
Warszawa

Dorobek medalowy
Akademickie Mistrzostwa Świata
srebro Monako 1939 sztafeta zmienna 1600 m
brąz Monako 1939 bieg na 110 m ppł
Mistrzostwa Polski
złoto Warszawa 1934 sztafeta 4x100 m
złoto Białystok 1937 sztafeta 4x200 m
złoto Białystok 1937 sztafeta szwedzka
złoto Warszawa 1938 bieg na 110 m ppł
złoto Warszawa 1938 sztafeta 4x400 m
złoto Poznań 1939 sztafeta 4x100 m
srebro Poznań 1934 sztafeta 4x100 m
srebro Kraków 1938 sztafeta 4x200 m
brąz Kraków 1938 sztafeta szwedzka
Sulima
kapral podchorąży kapral podchorąży
Data i miejsce urodzenia

14 kwietnia 1914
Liège

Data i miejsce śmierci

2 września 1944
Warszawa

Przebieg służby
Siły zbrojne

Armia Krajowa

Główne wojny i bitwy

II wojna światowa
powstanie warszawskie

Stanisław Piotr Sulikowski, ps. „Sulima” (ur. 14 kwietnia 1914 w Liège, zm. 2 września[1] lub 23 września[2] 1944 w Warszawie[2]) – polski lekkoatleta, specjalizujący się w biegach sprinterskich, płotkarskich i skokach, powstaniec warszawski.

Życiorys

Kariera sportowa

Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Startował jako lekkoatleta w OKS Otwock[3], Legii Warszawa (1934–1936) oraz AZS Warszawa (1937–1939), najlepsze wyniki osiągając między 1937 a 1939 rokiem. W 1938 r. został mistrzem Polski w biegu na 110 m przez płotki. W tym samym roku uzyskał taki sam tytuł w sztafecie 4 × 400 m, a w 1939 r. w sztafecie 4 × 100 m. Czterokrotnie ustanawiał lub współustanawiał rekordy Polski: w sztafecie 4 × 200 m (1:32,9 – 15 września 1935 r. w Warszawie), w biegu na 110 m przez płotki (15,2 – 23 lipca 1938 r. w Warszawie), w sztafecie 4 × 400 m (3:25,8 – 24 lipca 1938 r. w Warszawie) i w biegu na 200 m przez płotki (26,5 – 25 czerwca 1939 r. w Warszawie). W latach 1938–1939 trzykrotnie reprezentował Polskę w meczach międzypaństwowych[2]. W 1939 r. w Monte Carlo został wicemistrzem akademickich mistrzostw świata w sztafecie olimpijskiej[4] i brązowym medalistą w biegu na 110 m przez płotki[5].

Progresja wyników

rok klub bieg na 110 m ppł skok w dal trójskok
1935 Legia Warszawa 17,8 – 12,09
1936 – – –
1937 AZS Warszawa 16,3 – 13,10 RŻ
1938 15,2 RŻ 6,82 RŻ –
1939 15,8 6,66 –

Powstanie warszawskie

Walczył w powstaniu warszawskim (w stopniu kaprala podchorążego) na Sadybie: V Obwód (Mokotów) Warszawskiego Okręgu Armii Krajowej, 5. rejon, batalion Oaza, 8. kompania Wojskowej Służby Ochrony Powstania. Został wzięty do niewoli przez Niemców i rozstrzelany na ulicy Okrężnej[1]. Upamiętniony na Murze Pamięci przy Muzeum Powstania Warszawskiego (kolumna: 119, miejsce: 56)[6].

Przypisy

  1. 1 2 Powstańcze biogramy, Stanisław Sulikowski.
  2. 1 2 3 Ryszard Wryk, Straty osobowe Polskiego Związku Sportowego w latach II wojny światowej 1939-1945, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s. 84, ISBN 83-232-0356-3.
  3. ↑ Klub jak najbardziej otwocki. Linia Otwocka. [dostęp 2021-02-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-11-07)]. (pol.).
  4. ↑ Ryszard Wryk, Przygotowania polskich sportowców do startu w igrzyskach olimpijskich 1940 roku, w; Prace Naukowe Akademii im. Jana Długosza w Częstochowie, t. XV, nr 4/2016, s. 117.
  5. ↑ AZS, Medale lekkoatletyczne.
  6. ↑ Powstańcze Biogramy – Stanisław Sulikowski [online], www.1944.pl [dostęp 2023-08-02] (pol.).

Bibliografia

Linki zewnętrzne