Siarczan baru

Siarczan baru
	; Molekularna struktura kryształu siarczanu baru
Nazewnictwo
	Nomenklatura systematyczna (IUPAC)
konst.	siarczan baru
addyt.	tetraoksydosiarczan(2−) baru
	Inne nazwy i oznaczenia
półsyst.	siarczan baru
Stocka	siarczan(VI) baru
farm.	łac. barii sulfas
inne	biel barowa (nazwa techniczna rozdrobnionego siarczanu baru)
	Ogólne informacje
	Charakterystyka fizyczna
	biały, miałki, ciężki proszek bez ziarnistych grudek
Wzór chemiczny	BaSO4
• zapis Hilla	BaO4S
Masa molowa	233 g/mol
	Identyfikacja
Numer CAS	7727-43-7
PubChem	24414
DrugBank	DB11150
InChI
	InChI=1S/Ba.H2O4S/c;1-5(2,3)4/h;(H2,1,2,3,4)/q+2;/p-2
	InChIKey
	TZCXTZWJZNENPQ-UHFFFAOYSA-L
Właściwości
	Gęstość
	4,25–4,5 g/cm³; ciało stałe
	Rozpuszczalność w wodzie
	3,1 mg/l (20 °C)
Temperatura rozkładu	1600 °C
Niebezpieczeństwa
	Globalnie zharmonizowany system; klasyfikacji i oznakowania chemikaliów
	Substancja nie jest klasyfikowana jako; niebezpieczna według kryteriów GHS.
Numer RTECS	CR060000
	Podobne związki
Inne aniony	BaCO3
Inne kationy	CaSO4, MgSO4
	Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą; stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)
Farmakokinetyka
Działanie	cieniujące w rentgenodiagnostyce

Siarczan baru (łac. barii sulfas), BaSO₄ – nieorganiczny związek chemiczny z grupy siarczanów, sól baru i kwasu siarkowego.

Właściwości

W warunkach normalnych jest białym ciałem stałym, trudno rozpuszczalnym^[6] w wodzie (poniżej 0,01 g/l). Jego pH w roztworze wodnym (20 °C, jako zawiesina) wynosi około 7.

Można go otrzymać w reakcji baru lub tlenku baru z kwasem siarkowym:

Ba + H₂SO₄ → BaSO₄ + H₂

BaO + H₂SO₄ → BaSO₄ + H₂O

Występuje naturalnie jako minerał baryt^[6].

Związek ten jest otrzymywany przez mielenie barytu lub strącanie z roztworów innych soli baru kwasem siarkowym. Głównie wykorzystywany jest jako: farba (biel barowa/barytowa), środek kontrastowy przy prześwietleniach przewodu pokarmowego, wypełniacz do kauczuku i białych tworzyw sztucznych oraz farb zwanych litoponami^[6].

Siarczan baru nie jest substancją toksyczną.

W wypadku kontaktu substancji z oczami należy przemyć je dużą ilością wody.

1 2 Farmakopea Polska VI, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2002, s. 1176, ISBN 83-88157-18-3 .
↑ Podręczny słownik chemiczny, RomualdR. Hassa (red.), JanuszJ. Mrzigod (red.), JanuszJ. Nowakowski (red.), Katowice: Videograf II, 2004, s. 55, ISBN 83-7183-240-0, OCLC 749698778 .
1 2 Barium sulfate, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1710 [dostęp 2023-08-21] (niem. • ang.).
↑ David R.D.R. Lide David R.D.R. (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, s. 4-51, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
↑ Barium sulfate [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, 16 kwietnia 2023, numer katalogowy: 243353 [dostęp 2023-08-21] .
1 2 3 Encyklopedia Powszechna PWN, t. 1. A–F, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1974, s. 217 .

Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.