Tlenek baru
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||
| bezbarwne kryształy żółtawy proszek[1][2] | |||||||||||||||||||||||
| Wzór Hilla |
BaO | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Masa molowa |
153,33 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | |||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
Tlenek baru, BaO – nieorganiczny związek chemiczny z grupy tlenków zasadowych zawierający bar na II stopniu utlenienia.
Otrzymywanie
Jest otrzymywany w wyniku ogrzewania węglanu baru z węglem[1][6]:
- BaCO3 + C → BaO + 2CO
Obecność węgla pozwala znacząco obniżyć temperaturę rozkładu BaCO3[6].
Inną metodą jest termiczny rozkład azotanu baru[1].
Właściwości
Tlenek baru jest białym ciałem stałym. Występuje w postaci regularnych kryształów lub żółtawego proszku[1]. Ma właściwości higroskopijne.
Jest tlenkiem alkaicznym i reaguje z wodą dając zasadowy wodorotlenek baru[1][7]:
- BaO + H2O → Ba(OH)2
Zastosowanie
Jest wykorzystywany do produkcji metalicznego baru metodą aluminotermiczną, zarówno w warunkach laboratoryjnych, jak i na skalę przemysłową[8][6]:
- 3BaO + 14Al → 3BaAl4 + Al2O3
- 8BaO + BaAl4 → 7Ba↑ + 2BaO·Al2O3
- BaO + Al2O3 → BaO·Al2O3
- sumarycznie:
- 4BaO + 2Al → 3Ba↑ + BaO·Al2O3
Powstający bar w temperaturze procesu wynoszącej 1100–1200 °C wydziela się w formie gazowej i ulega kondensacji w chłodnej części reaktora[8][6].
Ponadto jest substratem do produkcji wodorotlenku baru[7]. Można z niego także otrzymać nadtlenek baru: tlenek ogrzewa się do 500 °C w obecności powietrza lub tlenu[1][9]:
- 2BaO + O2 → 2BaO2
Przypisy
- 1 2 3 4 5 6 Patnaik 2003 ↓, Barium oxide, s. 89–90.
- 1 2 3 4 5 6 Lide 2009 ↓, s. 4-50
- ↑ Lide 2009 ↓, s. 9-51
- ↑ Tlenek baru [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 554847 [dostęp 2025-02-05].
- ↑ Tlenek baru (nr 554847) – karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich (Merck) na obszar Polski. [dostęp 2025-02-05].
- 1 2 3 4 Robert Kresse i inni, Barium and Barium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a03_325.pub2 (ang.).
- 1 2 Patnaik 2003 ↓, Barium hydroxide, s. 86–87.
- 1 2 Patnaik 2003 ↓, Barium, s. 77–79.
- ↑ Patnaik 2003 ↓, Barium peroxide, s. 90–91.
Bibliografia
- David R. Lide (red.), CRC Handbook of Chemistry and Physics, wyd. 90, Boca Raton: CRC Press, 2009, ISBN 978-1-4200-9084-0 (ang.).
- Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).