Węglan baru
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Ogólne informacje | |||||||||||||||||||||||
| Charakterystyka fizyczna | |||||||||||||||||||||||
| biały lub prawie biały proszek lub krucha masa[1] | |||||||||||||||||||||||
| Wzór chemiczny |
BaCO3 | ||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| • zapis Hilla |
CBaO3 | ||||||||||||||||||||||
| Masa molowa |
197 g/mol | ||||||||||||||||||||||
| Minerały | |||||||||||||||||||||||
| Identyfikacja | |||||||||||||||||||||||
| Numer CAS | |||||||||||||||||||||||
| PubChem | |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||
| Podobne związki | |||||||||||||||||||||||
| Inne aniony | |||||||||||||||||||||||
| Inne kationy | |||||||||||||||||||||||
| Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa) | |||||||||||||||||||||||
Węglan baru, BaCO3 – nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu węglowego i baru.
Otrzymywanie
Jest otrzymywany praktycznie wyłącznie przez wytrącanie z roztworów siarczku baru za pomocą CO2 lub Na2CO3[4]:
Właściwości
Węglan baru w temperaturze pokojowej jest drobnokrystalicznym ciałem stałym barwy białej, bardzo słabo rozpuszczalnym w wodzie, 14 mg/l[3]. Tworzy rombowe kryształy (forma γ), które w temperaturze ponad 803 °C przechodzi w odmianę heksagonalną β, zaś powyżej 980 °C w odmianę regularną α[4].
Podczas prażenia powyżej 1000 °C następuje jego rozkład z wydzieleniem dwutlenku węgla[2][4]:
W obecności węgla reakcja ta przebiega w znacznie niższej temperaturze i jest wykorzystywana do produkcji tlenku baru[2][4].
Zastosowanie
Poza wspomnianą produkcją tlenku baru, BaCO3 jest substratem do otrzymywania wielu innych soli baru, np.[2]:
Jest często stosowany w przemyśle ceramicznym[4]. W produkcji cegieł jest dodawany do masy ceramicznej w celu wytrącenia rozpuszczalnych siarczanów, które powodują odbarwianie produktu i wykwity. Inne zastosowania to produkcja szkliw oraz nadprzewodników wysokotemperaturowych, a także przy produkcji kineskopów (zapobiega wydostawaniu się z nich promieni X)[4].
.
Toksyczność
Właściwości toksykologiczne tego związku nie zostały jednak dokładnie zbadane[3][5]. Przypuszcza się, że ze względu na roztwarzanie BaCO3 w kwaśnym soku żołądkowym, efekt spożycia BaCO3 może być zbliżony do skutków spożycia BaCl2[3]. W badaniach na zwierzętach nie stwierdzono działania drażniącego na skórę i oczy ani reakcji uczuleniowych[3][5]. W badaniu pracowników zakładów ceramicznych narażonych na kontakt z pyłem BaCO3 przez 7–27 lat nie stwierdzono żadnych specyficznych objawów zatruć przewlekłych[4].
Przypisy
- ↑ Farmakopea Polska X, Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, Warszawa: Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, 2014, s. 4276, ISBN 978-83-63724-47-4, OCLC 903979769.
- 1 2 3 4 5 Barium carbonate, [w:] Pradyot Patnaik, Handbook of Inorganic Chemicals, London: McGraw-Hill, 2003, s. 82–83, ISBN 0-07-049439-8 (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Barium carbonate, [w:] GESTIS-Stoffdatenbank [online], Institut für Arbeitsschutz der Deutschen Gesetzlichen Unfallversicherung, ZVG: 1690 [dostęp 2023-08-28] (niem. • ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 Robert Kresse i inni, Barium and Barium Compounds, [w:] Ullmann’s Encyclopedia of Industrial Chemistry, Weinheim: Wiley‐VCH, 2005, DOI: 10.1002/14356007.a03_325.pub2 (ang.).
- 1 2 Węglan baru [PDF], karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich, Merck, numer katalogowy: 202711 [dostęp 2025-02-05].
Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.
