Siecie
| wieś | |
Szkoła Podstawowa | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
144[1] |
| Strefa numeracyjna |
59 |
| Kod pocztowy |
76-214[2] |
| Tablice rejestracyjne |
GSL |
| SIMC |
0751150 |
Położenie na mapie gminy Smołdzino ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu słupskiego ![]() | |
Siecie (kaszb. Cëcé lub też Séce[4], niem. Zietzen) – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino[5][6]. Leży na Wybrzeżu Słowińskim i w pradolinie Łupawy. Ma status sołectwa[7].
W 2011 miejscowość liczyła 136 mieszkańców[8].
We wsi znajduje się kilkadziesiąt domów, funkcjonuje jeden sklep spożywczo-przemysłowy, dwa przystanki PKS. W budynku po szkole podstawowej w Sieciach mieści się świetlica wiejska oraz odprawiane są msze w soboty. Przez Siecie przebiega ścieżka rowerowa prowadząca z Gardnej Wielkiej do Smołdzina.
W latach 1954–1957 wieś była siedzibą władz gromady Siecie, po jej zniesieniu w gromadzie Smołdzino. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
W miejscowości była` stacja kolejowa Siecie.
Nazwa
Nazwa, odnotowana po raz pierwszy w formie Zitzen w 1631, ma pochodzenie słowiańskie i charakter topograficzny. Wywodzi się od pom. kontynuantu psł. nazwy pospolitej *sitьje „sitowie” (por. pol. gwarowe określenia sit, sice)[9]. Friedrich Lorentz odnotował formy nazwy w lokalnych gwarach słowińskich: Cȧ̃cė, Cä̀·cė wraz z nazwami mieszkańców: Cȧ̃cȯu̯n : Cä̀·cȯu̯n, Cȧ̃cȯu̯nkă : Cä̀·cȯu̯nkă „siecianin, siecianka”[10]. Niemiecka nazwa Zietzen jest adaptacją fonetyczną pierwotnej nazwy słowiańskiej[9]. Polska forma Siecie w miejsce oczekiwanej *Sicie wynika z błędnej resubstytucji nazwy niemieckiej[9].
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Secé[11].
Położenie
Siecie są położone na południe od Smołdzina w odległości 4,5km, w dolinie Łupawy.
- Siecie
- Siecie, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. X: Rukszenice – Sochaczew, Warszawa 1889, s. 490.
Zabytki
- Dom i rozlewnia mleka nr 2, murowane z lat 30. XX wieku.
- Chałupa nr 13, murowana z II połowy XIX wieku.
- Chałupa nr 29, murowana z początku XX wieku.
- Piwnica nr 38, murowana - kamień i cegła, z końca XIX wieku.
- Dom nr 40, murowany z końca XIX wieku.
Przypisy
- ↑ Raport o stanie gminy Smołdzino w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 13
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1154 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 121753.
- ↑ Friedrich Lorentz, Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem, Instytut Zachodnio-Słowiański przy Uniwersytecie Poznańskim, 1923, s. 132 (pol.).
- ↑ GUS. Wyszukiwarka TERYT
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- ↑ BIP gminy, sołectwa i sołtysi
- ↑ Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [w:] Narodowy Spis Powszechny 2011 [on-line]. Główny urząd statystyczny. [dostęp 2015-09-04].
- 1 2 3 Witold Iwicki, Toponimia byłego powiatu słupskiego, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1993, s. 98.
- ↑ Friedrich Lorentz, Slovinzisches Wörterbuch: zweiter Teil: P-Z : Orts- und Personennamen. Nachträge, Unsichere Wörter, Sankt Petersburg: Kaiserliche Akademie der Wissenschaften, 1912, s. 1465.
- ↑ Felicja Baska-Borzyszkowska i inni, Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych, Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 2017, s. 220, ISBN 978-83-62137-50-3.




