Stojcino
| wieś | |
| Państwo | |
|---|---|
| Województwo | |
| Powiat | |
| Gmina | |
| Liczba ludności (2024) |
86[1] |
| Strefa numeracyjna |
59 |
| Kod pocztowy |
76-213[2] |
| Tablice rejestracyjne |
GSL |
| SIMC |
0751195[3] |
Położenie na mapie gminy Smołdzino ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa pomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu słupskiego ![]() | |
Stojcino (nazwa oboczna: Stojęcino[4], kaszb. Stojcëno[5], niem. Stohentin) – wieś w Polsce, w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Smołdzino[3][6]. Leży na Wybrzeżu Słowińskim. Ma status sołectwa[7].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
W 2011 roku miejscowość liczyła 86 mieszkańców[8].
Nazwa
Nazwa, odnotowana po raz pierwszy w 1258 w formie Scoyicino, ma pochodzenie słowiańskie i charakter dzierżawczy. Powstała przez dodanie do zdrobnionej nazwy osobowej *Stojęta (por. Stojgniew) formantu -ino, z odnosowieniem -ę- pod wpływem sąsiedniej spółgłoski[9]. Friedrich Lorentz odnotował formę nazwy w lokalnych gwarach słowińskich: Stɵ̀·i̯cänɵ wraz z nazwami mieszkańców wyłącznie z pominiętym formantem -in – Stɵ̀·i̯cȯu̯n, Stɵ̀·i̯cȯu̯nkă „ts.”[10]. Niemiecka nazwa Stohentin jest adaptacją fonetyczną pierwotnej nazwy słowiańskiej[9]. Polska nazwa Stojcino w miejsce oczekiwanej *Stojęcino odzwierciedla wymowę słowińską[9].
Rada Języka Kaszubskiego proponuje kaszubską formę nazwy Stojcëno[11].
Historyczne Zapisy Nazwy
Historia
Wieś założona na planie owalnicy[13].
W czasach pruskich wieś królewska. W 1784 r. mieszkało tu 18 chłopów z sołtysem, była kuźnia i łącznie 22 dymy[13].
W 1816 r. we wsi odbyło się ostatnie kazanie w języku kaszubskim[14], pomimo tego jeszcze w 1890 r. wieś zamieszkiwało około 200 Kaszubów[15]. Po regulacji stosunków własnościowych Stojcino przekształciło się w wieś chłopską i do końca taki charakter zachowało[13].
W 1939 r. było tu 68 gospodarstw chłopskich[13].
W miejscowości był przystanek kolejowy Stojcino.
Zabytki
Zabytki tradycyjnego budownictwa wiejskiego na Pomorzu:
- dom dwojak z przełomu XIX/XX w.[13]
- dom o konstrukcji szachulcowej z drugiej połowy XIX w.[13]
Przypisy
- ↑ Raport o stanie gminy Smołdzino w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 13
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2022, s. 1225 [zarchiwizowane 2022-10-26].
- 1 2 GUS. Wyszukiwarka TERYT
- 1 2 Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 131332.
- ↑ Friedrich Lorentz, Polskie i kaszubskie nazwy miejscowości na Pomorzu Kaszubskiem, Instytut Zachodnio-Słowiański przy Uniwersytecie Poznańskim, 1923, s. 150 (pol.).
- ↑ Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))
- ↑ BIP gminy, sołectwa i sołtysi
- ↑ Ludność w miejscowościach statystycznych według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [w:] Narodowy Spis Powszechny 2011 [on-line]. Główny urząd statystyczny. [dostęp 2015-09-04].
- 1 2 3 Witold Iwicki, Toponimia byłego powiatu słupskiego, Gdańsk: Wydawnictwo Gdańskie, 1993, s. 104.
- ↑ Friedrich Lorentz, Slovinzisches Wörterbuch: zweiter Teil: P-Z : Orts- und Personennamen. Nachträge, Unsichere Wörter, Sankt Petersburg: Kaiserliche Akademie der Wissenschaften, 1912, s. 1522.
- ↑ Felicja Baska-Borzyszkowska i inni, Polsko-kaszubski słownik nazw miejscowych, Gdańsk: Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, 2017, s. 221, ISBN 978-83-62137-50-3.
- 1 2 3 4 Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich - Okręg Słupski, 1998, s. 216 (pol.).
- 1 2 3 4 5 6 Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich - Okręg Słupski, 1998, s. 217 (pol.).
- ↑ Stefan Ramułt, Statystyka Ludności Kaszubskiej, Akademia Umiejętności - Skład Główny w Księgarni Spółki Wydawniczej Polskiej, 1899, s. 217 (pol.).
- ↑ Stefan Ramułt, Statystyka Ludności Kaszubskiej, Akademia Umiejętności - Skład Główny w Księgarni Spółki Wydawniczej Polskiej, 1899, s. 218 (pol.).
Linki zewnętrzne
- Cmentarz ewangelicki. cmentarze_slupsk.republika.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-05)].




