Skansen w Maurzycach

Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach
Oddział Muzeum w Łowiczu
Ilustracja
Drewniany budynek skansenu w Maurzycach
Państwo

 Polska

Miejscowość

Maurzyce

Adres

Stary Rynek 5–7
99-400 Łowicz

Zakres zbiorów

budownictwo ludowe księstwa łowickiego

Położenie na mapie gminy Zduny
Mapa konturowa gminy Zduny, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, w centrum znajduje się punkt z opisem „Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach”
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa konturowa województwa łódzkiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach”
Położenie na mapie powiatu łowickiego
Mapa konturowa powiatu łowickiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach”
Ziemia52°08′13,5″N 19°52′09,4″E/52,137083 19,869278
Strona internetowa
Fragment skansenu z piecem chlebowym
Remiza ze Złakowa Borowego

Łowicki Park Etnograficzny w Maurzycach – placówka Muzeum w Łowiczu, ekspozycja etnograficzna w Maurzycach, wsi położonej w województwie łódzkim, w powiecie łowickim, w gminie Zduny. W skansenie prezentowane są budynki dawnej wsi księżackiej, w dwóch układach przestrzennych[1].

Historia

Pomysł zbudowania skansenu wsi łowickiej narodził się na przełomie lat 60. i 70. XX wieku. Miejsce wybrano w 1971, w pobliżu ówczesnej głównej drogi łączącej Warszawę z Poznaniem. W drugiej połowie lat 70. XX wieku opracowano plan zagospodarowania działki o powierzchni 17,67 hektara. Plan ten uległ weryfikacji w końcu lat 80. XX wieku (obiekt poddano wtedy intensywnej rozbudowie). W 1996 skansen i poszczególne obiekty trafiły do rejestru zabytków[2].

Zgodnie z zamysłem twórców skansen obrazuje tradycyjne budownictwo z obszaru historycznego księstwa łowickiego zamieszkanego przez Księżaków[2].

Skansen należy do utworzonego w 1998 Stowarzyszenia Muzeów na Wolnym Powietrzu w Polsce. Inicjuje imprezy plenerowe, m.in. Majówkę w Skansenie, czy Łowickie Żniwa[2].

Obiekty

Na terenie skansenu zgromadzono 42 obiekty: mieszkalne, sakralne i użytkowe. W większości pochodzą one z XIX i XX wieku. Wnętrza wyposażono w przedmioty odpowiednie dla danych obiektów, w tym umeblowanie, elementy gospodarstwa domowego, narzędzia rolnicze, obrazy i tkaniny. Dominują budowle drewniane konstrukcji wieńcowej i sumikowo-łątkowej, kryte dachami czterospadowymi ze strzechami. Placówka prezentuje dwa przestrzenne układy ruralne: owalnicę z centralnym placem wioskowym i ulicówkę z zabudową jednostronną[2].

Poszczególne budowle skansenu to:

  • kapliczka z Otolic (rekonstrukcja), pierwsza połowa XX w.
  • kuźnia z pierwszej połowy XX w. (rekonstrukcja)
  • piec chlebowy z Boczek Chełmońskich, pierwsza połowa XX w. (rekonstrukcja)
  • chałupa ze Złakowa Borowego zaadaptowana na szkołę, druga połowa XIX w.
  • chałupa ze Złakowa Borowego, połowa XIX w.
  • obora kamienno-ceglana ze Złakowa Borowego, około 1930
  • stodoła ze Złakowa Kościelnego, początek XX w.
  • lamus z Radziejowic, XIX w.
  • chałupa ze Złakowa Borowego, 1950
  • stodoła z Boczek Chełmońskich, około 1930
  • chałupa z Bogorii, koniec XIX w.
  • kapliczka z Otolic (rekonstrukcja), pierwsza połowa XX w.
  • wiatrak koźlak ze Świeryża, XIX w. (rekonstrukcja)
  • chałupa ze Złakowa Borowego, XIX/XX w.
  • chałupa z Chlebowa, początek XX w.
  • stodoła ze Złakowa Borowego, początek XX w.
  • chałupa z Łaguszewa, koniec XIX w.
  • lamus z Niedźwiady, pierwsza połowa XX w.
  • obora drewniano-kamienna (rekonstrukcja)
  • stodoła z Otolic, początek XX w.
  • chałupa ze Złakowa Borowego, lata 80. XIX w.
  • obora kamienno-ceglana z Mastek, 1924
  • rekonstrukcja brogu
  • stodoła ze Złakowa Borowego, 1948
  • piec chlebowy z Otolic, okres międzywojenny
  • chałupa ze Złakowa Borowego, pierwsza połowa XIX w.
  • obora drewniana z końca XVIII w. (rekonstrukcja)
  • lamus ze Złakowa Kościelnego, połowa XIX w.
  • stodoła ze Złakowa Kościelnego, początek XX w.
  • stodoła z Maurzyc, początek XX w.
  • dzwonnica z Wysokienic, 1774
  • kościół z Wysokienic, 1758 (ukazany w pierwszym odcinku serialu telewizyjnego Niepewność w reżyserii Waldemara Szarka)
  • plebania z Pszczonowa, początek XX w. (obiekt występował w filmie Chłopi w reżyserii Jana Rybkowskiego)
  • krzyż z Maurzyc, XIX w.
  • chałupa z Niespuszy, połowa XIX w.
  • kapliczka słupowa z XIX w.
  • chałupa ze Skowrody, połowa XIX w.
  • zagroda zamknięta:
    • chałupa ze Złakowa Borowego (połowa XIX w.)
    • lamus z Boczek Chełmońskich (koniec XIX w.)
    • obora kamienna z końca XIX w. (rekonstrukcja)
  • stodoła z Wicia, początek XX w.
  • rekonstrukcja brogu
  • ekspozycja sprzętu pożarniczego
  • remiza ze Złakowa Borowego, 1913 (rekonstrukcja)
  • scena plenerowa[2][3]

Inne

W bezpośrednim sąsiedztwie skansenu znajduje się pierwszy na świecie most spawany.

Galeria

Przypisy

  1. ↑ Skansen w Maurzycach. Muzeum w Łowiczu. [dostęp 2017-07-02]. (pol.).
  2. 1 2 3 4 5 Magdalena Bartosiewicz, Skansen w Maurzycach, Łowicz: [wydawca nieznany], 2019, ISBN 978-83-61093-76-3, OCLC 1111738876 [dostęp 2020-08-26].
  3. ↑ skansen w Maurzycach [online], Muzeum w Łowiczu [dostęp 2020-08-26] (pol.).
This article is issued from Wikipedia. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.