Stanisław Zybowski
| Imię i nazwisko |
Stanisław Ludwik[a] Zybowski |
|---|---|
| Pseudonim |
Zybek |
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Aktywność |
1971–2001 |
| Wydawnictwo | |
| Powiązania |
Urszula, Jumbo, Maciek Gładysz, Grzegorz Ciechowski, Budka Suflera |
| Zespoły | |
| Budka Suflera Urszula Jumbo | |
Stanisław Ludwik[a] Zybowski (ur. 9 października 1953 w Radomiu, zm. 22 listopada 2001 w Warszawie) – polski gitarzysta rockowy, mąż Urszuli i kompozytor wielu jej przebojów.
Życiorys
Uczył się w szkole muzycznej w klasie wiolonczeli, lecz w trzeciej klasie zrezygnował. Występował w kilku amatorskich zespołach jako basista, perkusista i wokalista. W 1971 śpiewał i grał na gitarze w triu Rant, głównie utwory Led Zeppelin, Deep Purple i Jimiego Hendriksa.
W 1974, pod wpływem fascynacji muzyką Franka Zappy i Yes, wraz z Włodzimierzem Kiniorskim i Ryszardem Szpakiem założył jazzową formację Integracja. W latach 1976–1985 grał w zespole Crash[1], z którym nagrał trzy płyty długogrające na których znalazło się kilka skomponowanych przez niego utworów. Udzielał się także w innych wrocławskich formacjach oraz powołał do życia własny projekt Jazz Guitar Workshop.
Po rozpadzie Crashu w 1985 dołączył do zespołu Plugawy Anonim[2], a od 1987 współpracował z Grzegorzem Ciechowskim[3].
W 1986 trafił do Budki Suflera, gdzie poznał Urszulę. Z lubelską formacją nagrał album studyjny pt. Ratujmy co się da!!, na którym znalazły się dwie jego kompozycje, oraz minialbum pt. American Tour. Po rozstaniu z Budką Suflera w 1988, założył z Urszulą zespół Jumbo. Od tej chwili stając się także głównym kompozytorem piosenkarki. W 1989 wraz z Urszulą wystąpił podczas koncertu Polska Promocja w ramach Międzynarodowego Festiwalu Piosenki w Sopocie. Lata 1990–1994 obydwoje spędzili w Stanach Zjednoczonych, gdzie występowali, a Zybowski dorabiał, pracując jako szofer w firmie limuzynowej[4]. W latach 1988—2001 nagrał z Urszulą i wyprodukował jej kolejne albumy: Czwarty raz, Urszula & Jumbo, Biała droga, Akustycznie, Supernova i Udar. Ponadto skomponował większość utworów na te płyty, a kilka z nich stało się przebojami – „Rysa na szkle”, „Na sen”, „Niebo dla Ciebie”, „Anioł wie...”, „Dnie-ye!”, „Udar”, „Piesek twist” i „To, co było raz”.
W 1999 nawiązał współpracę z Małgorzatą Ostrowską, której wyprodukował pierwszy solowy album pt. Alchemia. Płyta zawierała także dwie jego kompozycje: „Cisza jak dziś” i „Teraz kiedy wiem”, które wybrane zostały na single promujące to wydawnictwo.
Muzyk rozpoczął również pracę nad własną płytą solową. Nie zdążył jej ukończyć; zmarł na żółtaczkę mechaniczną[5] w warszawskim szpitalu Akademii Medycznej na Banacha.
W czerwcu 2009 do rozgłośni radiowych trafił singiel Urszuli, „Wstaje nowy dzień”, do której muzykę skomponowała 20 lat wcześniej razem z S. Zybowskim. W 2010 Urszula zapowiedziała wydanie solowej płyty gitarzysty[6]. W czerwcu 2013 piosenkarka zaprezentowała singiel, zatytułowany „Miłość”, tj. polskojęzyczną wersję skomponowanego przez Zybowskiego utworu „I Really Have To Go” z albumu Urszula & Jumbo.
20 listopada 2015 odbyła się premiera płyty DVD + CD Biała droga Live – Woodstock Festival Poland 2015. Album stanowi zapis koncertu, który Urszula z zespołem zagrała z okazji 20-lecia nagrania płyty Biała droga, stanowiącej jej i S. Zybowskiego największy sukces komercyjny. Koncert miał miejsce w nocy 29/30 lipca 2015 na scenie Akademii Sztuk Przepięknych podczas 21. Przystanku Woodstock. W jego trakcie zostały zaprezentowane m.in. wszystkie piosenki z Białej drogi.
25 marca 2016, z okazji 20-lecia wydania płyty Biała droga, ukazała się jej reedycja zawierająca materiał zremasterowany z oryginalnych taśm. Wydawnictwo zostało wzbogacone o singiel „Król w malinach”, będący jednym z dwóch utworów, które nie weszły pierwotnie na album. Drugiej z piosenek, „Zły (Człowiek)” nie udało się odnaleźć na taśmach-matkach i z powodu złej jakości nagrania nie dostała się ona na reedycję płyty, została jedynie udostępniona na fanpage’u Urszuli[7]. Oba niepublikowane wcześniej utwory pochodzą z sesji do Białej drogi, z 1995 roku. Album, po 20 latach, został również po raz pierwszy wydany na płycie winylowej. Z okazji jubileuszu Białej drogi stworzono również stronę internetową zawierającą archiwalne materiały.
16 września 2016 miała miejsce premiera albumu Biała droga Live. Materiał CD + DVD powstał z klubowej trasy koncertowej Urszuli „Największe przeboje”, odbytej wiosną 2016 z okazji jubileuszu „Białej drogi”. Jako bonus na płycie DVD umieszczono dwa archiwalne nagrania z Festiwalu Opole 1996 r.[8]
Życie prywatne
Stanisław Zybowski miał trzech braci[9]. Z pierwszego małżeństwa ma dwoje dzieci: syna Pawła i córkę Katarzynę[10]; Paweł Zybowski był perkusistą rockowego zespołu Rh+. W 1985 poznał piosenkarkę Urszulę, z którą ma syna Piotra (ur. 1987)[11]. W latach 90. zwyciężył w loterii wizowej, dzięki czemu uzyskał zieloną kartę, po czym w 1992 sformalizował związek z Urszulą[12].
Dyskografia
Albumy
Single promocyjne
| Rok | Artysta / Zespół | Kategoria | Wydawnictwo |
|---|---|---|---|
| 1978 | Crash i Grażyna Łobaszewska | „Michałek” / „Pejzaże”[13] | Tonpress |
| 1983 | Crash | „Needle Of Love”[15] | JA&RO Records |
| 1996 | Urszula | „Na sen”[15] | Zic Zac |
| „Coraz mniej”[15] | |||
| 1997 | „Biała droga” | ||
| „Akustycznie”[15] | |||
| Kayah & Urszula | „Uwierz… to nie ja”[15] | ||
| 1998 | Urszula | „Anioł wie...”[15] | |
| „Dnie-ye!”[15] | |||
| „Żegnaj więc”[15] | |||
| 1999 | Małgorzata Ostrowska | „Cisza jak dziś”[15] | Universal Music Group |
| „Teraz, kiedy wiem”[15] | Epic Records | ||
| „Lawa”[15] | |||
| Urszula | „Rysa na szkle”[15] | BMG Poland / Zic Zac | |
| „Depresja”[15] | |||
| 2000 | „Udar”[15] | BMG Poland | |
| 2001 | „Piesek twist”[15] | ||
| „Klub samotnych serc”[15] | |||
| „Progress”[15] | |||
| 2002 | „To, co było raz (nie wróci już)” | Zic Zac / BMG Poland | |
| 2005 | „Dziś już wiem”[15] | Magic Records | |
| 2009 | „Wstaje nowy dzień”[15] | ||
| 2013 | „Miłość”[15] | Universal Music Polska | |
| 2015 | „Na sen”[15] | ||
| „Ja płaczę”[15] | |||
| 2016 | „Król w malinach”[15] | Sony Music | |
Uwagi
Przypisy
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 172.
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 177.
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 197.
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 220.
- ↑ Katarzyna Albrycht: Pierwszy mąż Urszuli kochał bezwarunkowo. Gdy umierał, trzymała go za rękę. Onet.pl, 21 sierpnia 2024. [dostęp 2025-08-25]. (pol.).
- ↑ „Mogłabym zaśpiewać w duecie z Dodą”. Onet.pl. [dostęp 2025-08-25]. (pol.).
- ↑ Urszula - Oś czasu. facebook.com. [dostęp 2016-10-05]. (pol.).
- ↑ Biała droga (live) (CD+DVD) – Urszula Kasprzak. urszulakasprzak.pl. [dostęp 2016-09-21]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-09-23)]. (pol.).
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 292.
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 188.
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 173.
- ↑ Kasprzak i Baryłkiewicz 2022 ↓, s. 231.
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 Stanisław Zybowski w bazie Discogs.com (ang.)
- 1 2 3 4 Stanisław Zybowski Credits. AllMusic. [dostęp 2025-08-25]. (ang.).
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 Dyskografia: Stanisław Zybowski. Polski Rock. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-28)].
Bibliografia
- Urszula Kasprzak, Ewa Anna Baryłkiewicz: Urszula. Autobiografia. Grupa Wydawnicza Foksal, 2022, s. 463. ISBN 978-83-280-9679-0.