Stringhamit
 | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
CaCu(SiO4)·H2O[1] |
|---|---|
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
jednoskośny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
pryzmatyczna[1] |
| Gęstość |
3,16–3,18 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,709–1,729 (dwuosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,020[1] dyspersja (optyka): słaba[1] pleochroizm: widoczny[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
9.AE.35[1] |
Stringhamit – bardzo rzadki minerał z klasy krzemianów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie jednoskośnym[1][2]. Występuje w skupieniach promienistych[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego o szklistym połysku[1][2].
Występowanie
Występuje w spękaniach w pobliżu kontaktu monzonitu kwarcowego z wapieniem i na powierzchniach spękań w diopsydowo-magnetytowych skarnach[1]. Towarzyszą mu głównie ksonotlit, whelanit, tobermortyt, wayneburnhamit, gehleit, kalcyt, limonit, diopsyd, kinoit, fluorapofyllit, bornit, chalkopiryt, magnetyt, tenoryt, thaumasyt[1][2]. Spotykany w Chile (Atakama), Chinach, Japonii (Okayama) i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Kalifornia, Utah)[1][2].