Susannit
 okaz w towarzystwie lanarkitu z macphersonitu ze Szkocji | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Pb4(CO3)2(SO4)(OH)2[1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Pokrój kryształu |
płytkowy, heksagonalny, pryzmatyczny, romboedralny[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny, heksagonalny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Gęstość |
6,52 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
żółtawa, zielonkawa; bezbarwny[1] |
| Połysk |
diamentowy[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
5.BF.40[1] |
Susannit – minerał z gromady siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym lub heksagonalnym[1][2]. Wykształca kryształy o pokroju płytkowym, heksagonalnym, pryzmatycznym i romboedralnym[1][2]. Jest minerałem przeświecającym do przezroczystego o diamentowym połysku[1][2]. Jest polimorficzny z leadhillitem i macphersonitem[1][2].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w strefach utleniania hydrotermalnych złóż ołowiu[1][2]. Towarzyszą mu najczęściej caledonit, leadhillit, macphersonit, anglezyt, linaryt, schulenbergit, cerusyt, hemimorfit, steverustyt, kwarc, bechereryt oraz mattheddleit[1][2]. Spotykany w Austrii, we Francji (Oksytania), Niemczech (Nadrenia-Palatynat, Nadrenia Północna-Westfalia, Dolna Saksonia, Badenia-Wirtembergia), Grecji (Attyka), we Włoszech, Namibii (Tsumeb), Anglii, Walii, Szkocji i Stanach Zjednoczonych[1][2].