Bechereryt
 okaz z Australii | |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
Zn7Cu(OH)13[(SiO(OH)3(SO4)][1] |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2–3[1] |
| Pokrój kryształu |
wydłużony, piramidalny[1] |
| Przezroczystość |
przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny[1] |
| Klasa krystalograficzna |
piramidalna[1] |
| Właściwości mechaniczne |
kruchy[1] |
| Gęstość |
3,45 g/cm3[1] |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
niebieska, jasnozielona; bezbarwny[1] |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty[1] |
| Współczynnik załamania |
1,611–1,705 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,094[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
7.DD.55[1] |
Bechereryt – bardzo rzadki minerał z rodziny siarczanów[1].
Właściwości
Krystalizuje w układzie trygonalnym[1]. Wykształca kryształy o pokroju wydłużonym[1]. Jest minerałem kruchym oraz przeświecającym[1][2]. Posiada szklisty połysk i białą rysę[1][2].
Występowanie
Jest minerałem wtórnym występującym w hydrotermalnych złożach żyłowych złota i srebra z metalami nieszlachetnymi[1][2]. Towarzyszą mu głównie hemimorfit, susannit, rosasyt, namuwit, anglezyt, caledonit, linaryt, hydrocerusyt, langit, galena, kwarc, elyit, boleit, hydrocynkit, paratakamit, smithsonit oraz willemit[1][2]. Spotykany jedynie w Australii (Nowa Południowa Walia), Austrii (Dolna Austria), we Francji (Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże), Niemczech, we Włoszech (Liguria, Sardynia), Rumunii, Anglii, Walii i Stanach Zjednoczonych (Arizona, Karolina Północna)[1][2].