Suzuki EN 125

Suzuki EN 125 zadebiutował w 2003 roku jako produkt opracowany z myślą o rynkach Ameryki Łacińskiej, Azji i Afryki, gdzie zapotrzebowanie na tanie, ekonomiczne i trwałe motocykle jest wysokie^[3]. Produkcja powierzona została chińskiemu zakładowi Jiangmen Dachangjiang Group Co., Ltd. (działającemu pod marką Haojue Holdings), który od 1993 roku utrzymuje joint venture z Suzuki^[2]. Instrukcja serwisowa EN125-2A nosi numer części 99500H06100-01E i datowana jest na sierpień 2003 roku^[1].

Model EN 125 bazuje na sprawdzonej jednostce napędowej spokrewnionej z silnikiem GN 125^[3], która przeszła modyfikacje, dostosowujące ją do wymagań nowych rynków. Najbardziej zauważalną zmianą konstrukcyjną w stosunku do poprzednika jest pojemniejszy zbiornik paliwa – 14 litrów wobec około 10,3 litra w GN 125 – co znacznie zwiększa zasięg^[4][5].

Model EN 125 produkowany jest w kilku wersjach różniących się wyposażeniem^[6]:

• EN125-HU – wariant bazowy, wyposażony w szprychowane koła, hamulce bębnowe na obu kołach oraz dwa systemy rozruchu: elektryczny i nożny (kickstarter). Opracowany z myślą o rynku meksykańskim i rynkach latynoamerykańskich.
• EN125-2A – wariant wyższy, wyposażony w odlewane koła aluminiowe, przedni hamulec tarczowy oraz wyłącznie elektryczny rozrusznik.
• EN125-HUC – wariant przeznaczony głównie na rynek afrykański^[7].
• EN125-3E / EN125-3F – generacja trzecia, wprowadzona po 2010 roku, dostosowana do chińskiej normy emisji spalin klasy 3 (odpowiednik Euro 3)^[8].

W Ameryce Łacińskiej motocykl sprzedawany jest pod handlową nazwą Suzuki Huracán, w Indonezji jako Suzuki Thunder 125, a na niektórych rynkach azjatyckich pod nazwą Suzuki YES^[3]. W Chinach te same modele funkcjonują jako Haojue HJ125 lub Qingqi QS125^[3]. Na rynkach równoległych, takich jak Wielka Brytania, motocykl trafia przede wszystkim pod nazwą EN 125 jako szary import i cieszy się popularnością wśród początkujących motocyklistów jako pojazd dopuszczony do jazdy na prawo jazdy kategorii A1.^[9]

Decyzja o produkcji EN 125 w Chinach przez joint venture Haojue-Suzuki wpisuje się w szerszą strategię Suzuki na rynkach wschodzących, zakładającą wytwarzanie tanich motocykli blisko rynków docelowych przy zachowaniu japońskich standardów jakości^[10]. Haojue Holdings do końca 2024 roku przez 22 kolejne lata zajmował pierwsze miejsce w Chinach pod względem produkcji i sprzedaży motocykli, a jego produkty trafiają do ponad 80 krajów i regionów^[10].

EN 125 zyskał popularność jako solidny i ekonomiczny motocykl roboczy. W krajach Afryki, Azji Południowo-Wschodniej i Ameryki Łacińskiej używany jest przez kurierów, drobnych przedsiębiorców i dojeżdżających do pracy, a jego prosta budowa i dostępność części zamiennych czyni go łatwym w utrzymaniu^[9].

Na rynkach wschodzących EN 125 konkuruje przede wszystkim z Honda CB 125, Yamaha YBR 125 i Bajaj Pulsar 125. W porównaniu z Yamahą YBR 125 oferuje większy zbiornik paliwa (14 l wobec 12 l), przy zbliżonej masie własnej i osiągach^[9]. Jego przewagą nad wieloma rywalami jest renoma marki Suzuki i powiązanie z technologią japońską realizowaną przez sieć Haojue^[10].

• czterosuwowy
• chłodzony powietrzem
• o pojemności 124 cm³
• jednocylindrowy
• z jednym wałkiem rozrządu w głowicy (SOHC)
• dwuzaworowy
• średnica cylindra × skok tłoka: 57,0 × 48,8 mm
• stopień sprężania: 9,5:1
• gaźnik podciśnieniowy Mikuni VM22
• filtr powietrza: suchy papierowy
• rozruch elektryczny (EN125-2A) lub elektryczny i nożny (EN125-HU)
• smarowanie: mokra misa olejowa
• moc maksymalna: 12,0 KM przy 9500 obr./min
• moment obrotowy: 8,3 N·m (0,85 kgf·m) przy 8500 obr./min
• pojemność oleju silnikowego: 1100 ml (EN125-2A) / 1000 ml (EN125-HU)
• rodzaj oleju: 10W-40 SAE

• napęd wstępny kołami zębatymi (przełożenie pierwotne 3,470)
• wielotarczowe sprzęgło mokre ze sprężynami śrubowymi
• 5-stopniowa skrzynia biegów o stałym zazębieniu
• kolejność biegów: 1 w dół, 4 w górę
• przełożenia skrzyni biegów:
  • 1. bieg: 3,000
  • 2. bieg: 1,857
  • 3. bieg: 1,368
  • 4. bieg: 1,143
  • 5. bieg: 0,957
• napęd tylnego koła za pomocą łańcucha 428, 118 ogniw
• przełożenie wtórne: 3,214

• podwójna rama otwarta z rur stalowych
• widelec teleskopowy z hydraulicznym tłumieniem, skok 130 mm
• wahacz dwuramienny stalowy z dwoma elementami resorująco-tłumiącymi, skok 91 mm
• hamulce:
  • EN125-2A: przód – tarczowe, tył – bębnowe
  • EN125-HU: przód i tył – bębnowe
• koła szprychowane (EN125-HU) lub aluminiowe odlewane (EN125-2A)
• ogumienie:
  • przód – 2.75 × 18
  • tył – 3.00 × 18
• prześwit: 160 mm

• długość całkowita: 1945 mm
• szerokość całkowita: 735 mm
• wysokość całkowita: 1110 mm
• rozstaw osi: 1265 mm
• wysokość siodła: 750 mm
• pojemność zbiornika paliwa: 14 l (w tym rezerwa 2,0 l)
• masa własna (sucha): 114 kg
• masa z płynami eksploatacyjnymi: 122 kg
• dopuszczalne obciążenie: 160 kg

• prędkość maksymalna: ok. 110 km/h
• zużycie paliwa: ok. 1,8 l/100 km (ok. 56 km/l)^[3]

• Luz zaworowy – ssanie: 0,05–0,10 mm
• Luz zaworowy – wydech: 0,10–0,15 mm
• Kompresja: 10–14 bar
• Rodzaj oleju: 10W-40 SAE
• Ilość oleju: 1100 ml (EN125-2A) / 1000 ml (EN125-HU)
• Odstęp elektrod świecy zapłonowej: 0,6–0,8 mm
• Rodzaj świecy: NGK D8EA lub odpowiednik

• Układ zapłonowy: tranzystorowy z elektronicznym wyprzedzeniem zapłonu
• Kąt wyprzedzenia zapłonu: 13° BTDC przy 1500 obr./min
• Kąt wyprzedzenia zapłonu (maks.): 38° BTDC przy 4000 obr./min

• Gaźnik: Mikuni VM22
• Liczba wolnych obrotów: 1350–1500 obr./min
• Poziom pływaka: 21,0 mm
• Śruba mieszanki podstawowej: 2–2,5 obrotu

• Łańcuch napędowy: 428, 118 ogniw
• Luz łańcucha: 20–30 mm
• Zębatka przednia: 14 zębów
• Zębatka tylna: 45 zębów