Tadeusz Górny

Tadeusz Górny

z Janem Nowickim w 2014
Data i miejsce urodzenia	1941 Warszawa
Data i miejsce śmierci	28 lipca 2016 Warszawa
Miejsce spoczynku	Cmentarz Powązkowski w Warszawie
Zawód, zajęcie	dziennikarz muzyczny
Alma Mater	Państwowa Wyższa Szkoła Muzyczna w Warszawie
Odznaczenia

Tadeusz Mściwój Górny^[1][2] (ur. 1941 w Warszawie^[3], zm. 28 lipca 2016 tamże^[4]) – polski dziennikarz, z wykształcenia muzyk, magister sztuki.

Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Warszawie (1963). Już w szkole średniej rozpoczął działalność w sferze upowszechniania kultury (Związek Harcerstwa Polskiego, Zrzeszenie Studentów Polskich). Aktywny działacz studenckiego ruchu Pro Musica, potem Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego.

Jako dziennikarz debiutował w połowie lat 60. („Ruch Muzyczny”, „Jazz”, „Jazz Forum”). Od roku 1966 w Polskim Radio (Program III, Program I – Studio Rytm). Od 1969 roku w Telewizji Polskiej (Telewizyjny Ekran Młodych, Redakcja Rozrywki Programu I). W roku 1974, w związku ze marginalizacją funkcji popularyzatorsko-edukacyjnych w mediach zawiesza współpracę z PR i TV. Przez szereg lat jako urzędnik państwowy pełni szereg odpowiedzialnych funkcji w resorcie kultury (Centralny Ośrodek Metodyki Kultury, Ministerstwo Kultury i Sztuki, Narodowa Rada Kultury) nie rezygnując z działalności publicystycznej, by w latach 80. powrócić do dziennikarstwa (m.in. redaktor naczelny miesięczników „Kurenda” i „Poradnik Muzyczny”).

Szczególne miejsce w działalności upowszechnieniowej zajmują jego związki z kulturą ludową, bowiem jako dziecko po powstaniu warszawskim trafił na poznańską wieś, gdzie jego matka rozpoczęła służbę nauczycielską, w Uniwersytecie Ludowym i działała w młodzieżowej organizacji „Wici”. W COMUK-u zajmował się kulturą ludową. pełniąc m.in. funkcję kierownika programowego Konfrontacji Ruchu Artystycznego Młodzieży w Myślcu n/Popradem. Po reaktywowaniu ZMW w latach osiemdziesiątych był inicjatorem wydawania poradnika repertuarowego ZMW „Kurenda”^[5], jednym z założycieli „Sceny Ludowej”, inicjatorem festiwalu „Eurofolk” i in. Od roku 1991 poświęcił się niemal wyłącznie promocji książek i czytelnictwa.

Był jednym z twórców nagrody sezonu wydawniczo-księgarskiego „Ikar”. W roku 1992 wznowił działalność radiową i telewizyjną. Jego autorski program „Książki z górnej półki”, emitowany w TV Polsat (1993–1996), potem w TVP SA (2000–2007), cieszył się uznaniem i dużą oglądalnością. Prowadził także nocny program o książkach w Polskim Radiu. Pozbawiony w roku 2007 możliwości promocji czytelnictwa w mediach elektronicznych, współpracuje z prasą, jest sekretarzem jury Nagrody Literackiej m. st. Warszawy^[6], wiceprezesem Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek, członkiem zarządu spółki „Targi Książki”^[7] oraz koordynatorem programowym Warszawskich Targów Książki^[8].

Wielokrotnie nagradzany i wyróżniany za dokonania w dziedzinie upowszechniania kultury i twórczość publicystyczną - nagrody m.in.: im. Jędrzeja Cierniaka, im. Władysława Orkana^[5], im. Andrzeja Potoka, prezesa TVP S.A, honorowa „Złota Tarka” (2009), „PIK-owy Laur” Polskiej Izby Książki za całokształt pracy na rzecz popularyzacji czytelnictwa (2005) oraz Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za osiągnięcia w dziedzinie upowszechniania kultury (2006)^[9]. 25 czerwca 2015 roku otrzymał tytuł Honorowego Obywatela m. st. Warszawy^[10].

Zmarł w Warszawie, urnę z prochami złożono 5 sierpnia 2016 roku w grobie rodzinnym na cmentarzu Powązkowskim^[11] (kwatera 130-1-18)^[3].

• Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011)^[12]
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (2001)^[1]
• Srebrny Krzyż Zasługi^[4]
• Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2016)^[13]
• Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2008)^[13][14]
• Odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”
• Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury”
• Odznaka „Zasłużony dla m. st. Warszawy”
• Złota Odznaka Honorowa Stowarzyszenia Księgarzy Polskich
• Honorowa Odznaka PTWK
• Medal Pamiątkowy PTWK

Źródło:^[11].