Teoria rekapitulacji
Teoria rekapitulacji, teoria biogenetyczna – koncepcja stworzona w 1864 roku przez Friedricha Müllera i uzupełniona w 1866 roku przez Ernsta Haeckela przyjmująca, że każdy osobnik danego gatunku przechodzi w toku embriogenezy takie same stadia, przez jakie przebiegała droga ewolucji prowadząca do jego powstania. Ogólnym założeniem tej teorii jest przypuszczenie, iż rozwój osobniczy (od zarodka do osobnika dorosłego) oddaje całość rozwoju filogenetycznego danego gatunku.
Embriony rozwijają się jednak na różne sposoby, więc niedoskonałości tej teorii zostały dostrzeżone już na początku XX wieku, a w połowie XX wieku została ona uznana za „mitologię biologiczną”[1].
Zobacz też
Bibliografia
- biogenetyczne prawo, [w:] Słownik tematyczny. Biologia, cz. 2, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011, s. 18, ISBN 978-83-01-16530-7.
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Paul R. Ehrlich, Richard W. Holm, Dennis Parnell: The process of evolution. New York: McGraw-Hill, 1963, s. 66. ISBN 0-07-019130-1. OCLC 255345. Cytat: Its shortcomings have been almost universally pointed out by modern authors, but the idea still has a prominent place in biological mythology. The resemblance of early vertebrate embryos is readily explained without resort to mysterious forces compelling each individual to reclimb its phylogenetic tree. (ang.).
| Procesy ewolucyjne | |
|---|---|
| Nauki związane z ewolucją | |
| Rodzaje specjacji | |
| Rodzaje doboru naturalnego | |
| Ewolucja molekularna | |
| Ewolucja poszczególnych taksonów | |
| Pojęcia | |
| Historia myśli ewolucyjnej |
