Uglin

Uglin
	; Glinus lotoides
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	rośliny
Podkrólestwo	rośliny zielone
Nadgromada	rośliny telomowe
Gromada	rośliny naczyniowe
Podgromada	rośliny nasienne
Nadklasa	okrytonasienne
Klasa	Magnoliopsida
Nadrząd	goździkopodobne
Rząd	goździkowce
Rodzina	ugłastowate
Rodzaj	uglin
	Nazwa systematyczna
	Glinus Linnaeus; Sp. Pl.: 463 (1753)
	Typ nomenklatoryczny
	G. lotoides Linnaeus
Synonimy
	Nemallosis Raf.; Paulo-wilhelmia Hochst.; Plenckia Raf.; Sherardia Boehm.; Tryphera Blume; Wycliffea Ewart & A.H.K.Petrie;
	Nemallosis Raf.; Paulo-wilhelmia Hochst.; Plenckia Raf.; Sherardia Boehm.; Tryphera Blume; Wycliffea Ewart & A.H.K.Petrie;

Uglin^[5] (Glinus L.) – rodzaj roślin z rodziny ugłastowatych (Molluginaceae). Obejmuje 10 gatunków. Rośliny te występują w całej strefie międzyzwrotnikowej sięgając po strefy umiarkowane; na kontynentach amerykańskich od południa Stanów Zjednoczonych po środkowe Chile i północną Argentynę, w południowej Europie (na północ po Rumunię), w całej Afryce, w południowej Azji, na Nowej Gwinei i w Australii^[3].

Kilka gatunków wykorzystywanych jest jako rośliny lecznicze. W Afryce i Azji Glinus oppositifolius służy do leczenia różnych chorób i dolegliwości (biegunki, kolki żółciowej, bóli głowy i stawów), także spożywany jest jako warzywo, choć posądzany jest też o właściwości trujące dla bydła, w przypadku spożycia większych ilości^[6].

Morfologia

Pokrój: Rośliny jednoroczne, zwykle owłosione (włoski pojedyncze i gwiazdkowate), czasem nagie; o łodygach zwykle płożących i gęsto rozgałęzionych od nasady, stąd rośliny często tworzą maty pokrywające powierzchnię gleby^[7]^[6]^[8].
Liście: Skrętoległe i w nibyokółkach. Przylistków brak. Blaszki zwykle nieco mięsiste, wąskoeliptyczne do jajowatych^[7], całobrzegie lub z nielicznymi ząbkami^[6]^[8].
Kwiaty: Zebrane w kwiatostany wierzchotkowate wyrastające w kątach liści. Kielich tworzy pięć działek zwykle żółtych od strony wewnętrznej. Płatków korony czasem brak, jeśli obecne to w liczbie do 8, rzadko do 20, często rozciętych na wierzchołku. Pręciki w liczbie od 3 do 20. Zalążnia liczy od 3 do 5 komór, każda z licznymi zalążkami^[7]^[8]. Szyjki słupka trzy, rzadziej jest ich pięć, są trwałe. Znamiona rozchylone do odgiętych, równowąskie do podługowato eliptycznych^[8].
Owoce: Torebki jajowate do elipsoidalnych, otwierające się trzema lub pięcioma klapami. Zawierają liczne nasiona nerkowatego kształtu^[8].

Systematyka

Według APweb (aktualizowany system APG IV z 2016) rodzaj z rodziny ugłastowatych (Molluginaceae) w obrębie rzędu goździkowców^[2].

Wykaz gatunków^[3]

Glinus bainesii (Oliv.) Pax
Glinus hirtus (Thunb.) Sennikov & Sukhor.
Glinus lotoides L.
Glinus oppositifolius (L.) Aug.DC.
Glinus orygioides F.Muell.
Glinus radiatus (Ruiz & Pav.) Rohrb.
Glinus runkewitzii Täckh. & Boulos
Glinus sessiliflorus P.S.Short
Glinus setiflorus Forssk.
Glinus zambesiacus Sukhor.

Przypisy

↑ Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-12-12] (ang.).
1 2 Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-12-12] (ang.).
1 2 3 4 Glinus Linnaeus, [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-12-12] .
↑ Glinus Linnaeus. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2025-12-12].
↑ Nazwa polska według Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin, poprzedzony historyczną rozprawą o źródłach. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900, s. 337. (pol.).
1 2 3 Glinus Linnaeus, [w:] Flora of North America [online], eFloras.org [dostęp 2025-12-12] .
1 2 3 K.K. Kubitzki K.K., J.G.J.G. Rohwer J.G.J.G., V.V. Bittrich V.V. (red.), The Families and Genera of Vascular Plants, t. II. Flowering Plants. Dicotyledons Magnoliid, Hamamelid and Caryophyllid Families, Springer-Verlag Berlin Heidelberg GmbH, 1993, s. 424-425, ISBN 978-3-642-08141-5 .
1 2 3 4 5 Glinus Linnaeus, [w:] Flora of China [online], eFloras.org [dostęp 2025-12-12] .

[ruggiero-1] Michael A.M.A. Ruggiero Michael A.M.A. i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI: 10.1371/journal.pone.0119248, PMID: 25923521, PMCID: PMC4418965 [dostęp 2025-12-12] (ang.).

[apweb-2] 1 2 Peter F.P.F. Stevens Peter F.P.F., Caryophyllales, [w:] Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2025-12-12] (ang.).

[powo-3] 1 2 3 4 Glinus Linnaeus, [w:] Plants of the World online [online], Royal Botanic Gardens, Kew [dostęp 2025-12-12] .

[ing-4] Glinus Linnaeus. [w:] Index Nominum Genericorum (ING) [on-line]. Smithsonian Institution. [dostęp 2025-12-12].

[rost-5] Nazwa polska według Józef Rostafiński: Słownik polskich imion rodzajów oraz wyższych skupień roślin, poprzedzony historyczną rozprawą o źródłach. Kraków: Akademia Umiejętności, 1900, s. 337. (pol.).

[america-6] 1 2 3 Glinus Linnaeus, [w:] Flora of North America [online], eFloras.org [dostęp 2025-12-12] .

[kubitzki-7] 1 2 3 K.K. Kubitzki K.K., J.G.J.G. Rohwer J.G.J.G., V.V. Bittrich V.V. (red.), The Families and Genera of Vascular Plants, t. II. Flowering Plants. Dicotyledons Magnoliid, Hamamelid and Caryophyllid Families, Springer-Verlag Berlin Heidelberg GmbH, 1993, s. 424-425, ISBN 978-3-642-08141-5 .

[china-8] 1 2 3 4 5 Glinus Linnaeus, [w:] Flora of China [online], eFloras.org [dostęp 2025-12-12] .

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]