Chlorek baru

Chlorek baru

Nazewnictwo Nomenklatura systematyczna (IUPAC) dichlorek baru Inne nazwy i oznaczenia numer WE: 233-788-1
Ogólne informacje
Charakterystyka fizyczna
bezbarwne lub białe ciało stałe[1]
Wzór Hilla	BaCl2
Masa molowa	208,23 g/mol
Identyfikacja
Numer CAS	10361-37-2 22322-71-0 (monohydrat) 10326-27-9 (dihydrat) 52788-96-2 (heksahydrat)
PubChem	25204
InChI InChI=1S/Ba.2ClH/h;2*1H/q+2;;/p-2 InChIKey WDIHJSXYQDMJHN-UHFFFAOYSA-L
Właściwości Gęstość 3,856 g/cm³[2]; [2] Rozpuszczalność w wodzie 37 g/100 g[1] w innych rozpuszczalnikach etanol: trudno[3] Temperatura topnienia 960–963 °C[1][2] Temperatura wrzenia 1560 °C[1]
Budowa Układ krystalograficzny jednoskośny lub rombowy
Niebezpieczeństwa Karta charakterystyki: dane zewnętrzne firmy Sigma-Aldrich Globalnie zharmonizowany system klasyfikacji i oznakowania chemikaliów[4] Niebezpieczeństwo Zwroty H H301, H332 Zwroty P P301+P310 Numer RTECS CQ8750000 Dawka śmiertelna LD50 12 mg/kg (mysz, dożylnie)
Podobne związki
Inne aniony	fluorek baru bromek baru jodek baru
Inne kationy	chlorek wapnia chlorek strontu
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Chlorek baru, BaCl₂ — nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu solnego i baru. Jeden z odczynników w chemii analitycznej. Krystalizuje jako BaCl₂·2H₂O i, podobnie jak inne sole baru, barwi płomień na zielono.

Chlorek baru otrzymuje się w reakcji wodorotlenku baru Ba(OH)₂ lub węglanu baru BaCO₃ (występującego w przyrodzie jako minerał witeryt) z kwasem solnym. Na skalę przemysłową chlorek baru otrzymuje się z barytu w dwustopniowym procesie:

BaSO₄ + 4C → BaS + 4 CO↑

BaS + CaCl₂ → BaCl₂ + CaS

Chlorek baru jest wykorzystywany jako odczynnik przy wykrywaniu siarczanów. W przemyśle stosuje się go w obróbce cieplno-chemicznej stopów żelaza, do produkcji barwników oraz sztucznych ogni.

Chlorek baru jest silną trucizną.