Yuma Kagiyama

Yuma Kagiyama
鍵山優真
Ilustracja
Yuma Kagiyama w trakcie programu dowolnego w Finale Grand Prix 2024/2025
Reprezentacja

 Japonia

Data i miejsce urodzenia

5 maja 2003
Jokohama

Wzrost

161 cm

Konkurencja

Soliści

Trener

Masakazu Kagiyama, Misao Satō

Klub

Kanagawa FSC

Rekordy życiowe ISU
Nota łączna

310,05
ZIO 2022

Program krótki

108,12
Finał Grand Prix 2025/2026

Program dowolny

208,94
ZIO 2022

Dorobek medalowy
Reprezentacja  Japonia
Igrzyska olimpijskie
srebroPekin 2022łyżwiarstwo figurowe
(soliści)
srebroPekin 2022łyżwiarstwo figurowe
(drużynowo)
srebroMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026łyżwiarstwo figurowe
(soliści)
srebroMediolan–Cortina d’Ampezzo 2026łyżwiarstwo figurowe
(drużynowo)
Mistrzostwa świata
srebroSztokholm 2021soliści
srebroMontpellier 2022soliści
srebroMontreal 2024soliści
brązBoston 2025soliści
Mistrzostwa czterech kontynentów
złoto Szanghaj 2024 soliści
brąz Seul 2020 soliści
Finał Grand Prix
srebro Grenoble 2024 soliści
srebro Nagoja 2025 soliści
brąz Pekin 2023 soliści
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Tallinn 2020 soliści
Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży
złoto Lozanna 2020 soliści
srebro Lozanna 2020 drużynowo NOC

Yuma Kagiyama (jap. 鍵山優真 Kagiyama Yuma; ur. 5 maja 2003 w Jokohamie[1]) – japoński łyżwiarz figurowy, startujący w konkurencji solistów. Wicemistrz olimpijski z Pekinu (2022) i Mediolanu (2026), czterokrotny wicemistrz (2021, 2022, 2024, 2026) oraz brązowy medalista mistrzostw świata (2025), złoty (2024) oraz brązowy medalista mistrzostw czterech kontynentów (2020) oraz wicemistrz (2024, 2025) oraz brązowy medalista finału Grand Prix (2023), wicemistrz świata juniorów (2020), złoty medalista zimowych igrzysk olimpijskich młodzieży (2020) oraz dwukrotny mistrz Japonii (2025, 2026).[2]

Życie prywatne

Jego ojciec i trener Masakazu Kagiyama to były łyżwiarz figurowy występujący w konkurencji solistów, dwukrotny uczestnik igrzysk olimpijskich (1992, 1994)[3], brązowy medalista mistrzostw świata juniorów (1989)[4] oraz trzykrotny mistrz Japonii (1991–1993)[5].

Osiągnięcia

Zawody 12–13 13–14 14–15 15–16 16–17 17–18 18–19 19–20 20–21 21–22 22–23 23–24 24–25 25–26
Międzynarodowe[6]
Zimowe igrzyska olimpijskie22
Mistrzostwa świata2223
Mistrzostwa czterech kontynentów31
GP Finał Grand Prix32 2
GP Finlandia Trophy1 1
GP Gran Premio d’Italia1
GP Grand Prix de France13
GP NHK Trophy111 1
CS Asian Open Trophy1
CS Lombardia Trophy12 2
International Challenge Cup2
Międzynarodowe: Kategorie młodzieżowe[6]
Mistrzostwa świata juniorów2
Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży1
JGP Finał4
JGP w Polsce2
JGP we Francji1
JGP w Armenii2
JGP w Kanadzie4
Asian Open Trophy1 J
Krajowe[6][7]
Mistrzostwa Japonii6333821 1
Mistrzostwa Japonii juniorów111251
Mistrzostwa Japonii novice7 B6 B14 A4 A
Zawody drużynowe[6]
Zimowe igrzyska olimpijskie22
Zimowe igrzyska olimpijskie młodzieży2 T
1 P
World Team Trophy 2 T
5 P

Programy

Sezon Program krótki (SP) Program dowolny (FS) Pokazy mistrzów
2025–2026[8] I Wish (Figure Skating Remix) - komp. Stevie Wonder, wyk. Hayato Kadono, Marcin Patrzalek Turandot: Christopher Tin Finale (Concert Suite) - komp. Giacomo Puccini, Christopher Tin, wyk. Royal Philharmonic Orchestra, English National Opera Chorus Frostline - Hayato Kadono
2024–2025[9] The Sound of Silence - oryg. Simon & Garfunkel, wyk. Miloš Karadaglić & 12 Ensemble, Garou
  • choreografia: Lori Nichol
Spanish Medley:
  1. Ameksa (District 78 Remix) - Taalbi Brothers
  2. Romanza from Concertino for Guitar & Orchestra in A Minor, OP. 72 - Karin Schaupp, Salvador Bacarisse
  • choreografia: Lori Nichol
Medley:
  1. Skydance - Kim Planert & Mariann Pleszkán
  2. Resolve - Nathan Lanier
  • choreografia: Shin Yea-ji
2023–2024[10] Believer - Imagine Dragons Rain, In Your Black Eyes - Ezio Bosso
  • choreografia: Lori Nichol
Pourquoi me réveiller, ô souffle du printemps? (z opery Werther) - komp. Jules Massenet, wyk. Benjamin Bernheim
Underground - Cody Fry
  • choreografia: Akiko Suzuki
2022–2023[10] Believer - Imagine Dragons Rain, In Your Black Eyes - Ezio Bosso
  • choreografia: Lori Nichol
Pourquoi me réveiller, ô souffle du printemps? (z opery Werther) - komp. Jules Massenet, wyk. Benjamin Bernheim
  • choreografia: Lori Nichol, Carolina Kostner

Underground - Cody Fry
  • choreografia: Akiko Suzuki
2021–2022
[11]
  • Vocussion – Sandeep Das, Joseph Gramley,
    Kim Dong-Won, Shane Shanahan, Mark Suter
    oryg. Yo-Yo Ma, The Silk Road Ensemble
    choreografia: Lori Nichol

  • Toward Tomorrow - wyk. Misia
2020–2021
[12][13]
  • Vocussion – Sandeep Das, Joseph Gramley,
    Kim Dong-Won, Shane Shanahan, Mark Suter
    oryg. Yo-Yo Ma, The Silk Road Ensemble
    choreografia: Lori Nichol
  • Avatar – James Horner
    • Jake Enters His Avatar World
    • The Bioluminescence of the Night
    • Gathering All the Na'vi Clans for battle
      choreografia: Lori Nichol

  • Take Five – Dave Brubeck
    choreografia: Misao Satō
2019–2020
[14]
  • Piano Concerto „Fate” (z filmu Castle of Sand) – Akira Senju
    choreografia: Misao Satō

  • BomBom – Macklemore & Ryan Lewis, The Teaching
2018–2019
[15]

Rekordy świata

Od sezonu 2018/2019

Kat. Data Punkty Zawody Uwagi
Rekordy świata w nocie łącznej (GOE±5)
JWR 21 września 2019 245,35 JGP w Polsce 2019 Rekord został pobity przez Daniiła Samsonowa podczas tych samych zawodów (250,51 pkt.).
JWR 24 sierpnia 2019 234,87 JGP we Francji 2019
Rekordy świata w programie dowolnym (GOE±5)
JWR 21 września 2019 160,63 JGP w Polsce 2019 Rekord został pobity przez Daniiła Samsonowa podczas tych samych zawodów (163,18 pkt.).

Przypisy

  1. ↑ Yuma Kagiyama. olympedia.org. [dostęp 2026-03-13]. (ang.).
  2. ↑ Skating Scores: Latest Figure Skating Results, Scores, Rankings & Statistics [online], www.skatingscores.com [dostęp 2025-12-21].
  3. ↑ Sports Reference – Masakazu Kagiyama. Sports Reference. [dostęp 2020-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-01-14)]. (ang.).
  4. ↑ World Junior Championships 1989. Sarajevo, Yugoslavia. skating.bplaced.net. [dostęp 2020-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-02-02)]. (ang.).
  5. ↑ 全日本フィギュア歴代記録 男子シングル (All Japan Figure Skating Championships – Men Results). Japan Skating Federation. [dostęp 2020-02-24]. [zarchiwizowane z tego adresu (2008-09-20)]. (jap.).
  6. 1 2 3 4 Competition Results – Yuma KAGIYAMA. ISU. [dostęp 2019-09-22]. (ang.).
  7. ↑ Rink Results – Yuma KAGIYAMA. rinkresults.com. [dostęp 2020-02-11]. (ang.).
  8. ↑ YUMA KAGIYAMA - ISU bio [online], www.isuresults.com [dostęp 2025-12-21] (ang.).
  9. ↑ YUMA KAGIYAMA - ISU bio [online], isuresults.com [dostęp 2025-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2024-09-15].
  10. 1 2 Yuma KAGIYAMA - ISU bio [online], isuresults.com [dostęp 2025-12-21] [zarchiwizowane z adresu 2023-04-22] (ang.).
  11. ↑ Yuma KAGIYAMA: 2021/2022. ISU. [dostęp 2021-10-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-10-15)]. (ang.).
  12. ↑ Yuma KAGIYAMA: 2020/2021. ISU. [dostęp 2021-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-11-18)]. (ang.).
  13. ↑ フィギュアスケート – Dreams on Ice 2020. tbs.co.jp. [dostęp 2021-01-04]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-12-21)]. (jap.).
  14. ↑ Yuma KAGIYAMA: 2019/2020. ISU. [dostęp 2020-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2020-02-12)]. (ang.).
  15. ↑ Yuma KAGIYAMA: 2018/2019. ISU. [dostęp 2020-02-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-04-28)]. (ang.).

Bibliografia